tag:blogger.com,1999:blog-73518563976992280412012-01-31T22:56:52.309-08:00மானுட புரிதலை நோக்கிய பயணம்யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.comBlogger1081100tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-87286602669960995362011-01-19T07:17:00.000-08:002011-01-19T07:19:45.317-08:00<span style="font-weight:bold;">பருத்திக்காடு</span><br /><br />பருத்தி அறுவடை முடிந்த<br />கரிசல் வெளியில்<br />பாடல் காட்சியொன்றின்<br />படப்பிடிப்பு நடக்கிறது<br />பாடல் காட்சியில் நடனமாடும்<br />துணைநடிகையின்<br />கால்களுக்கிடையே பூத்திருக்கிறது<br />பருத்தியொன்று<br />காட்சியில் அவள் நடனமாடும்போது<br />தாள லயங்களுககு ஏற்றவாறு<br />அப்பருத்தியும் ஆடுகிறது<br />உணவு வேளை இடைவேளையின்போது<br />நனைந்த பருத்தியைப் பறித்துவிட்டு<br />வேறொன்றைப் பூக்கச் செய்கிறாள்<br />காலிடையில்<br /><br />படப்பிடிப்பை முடித்துச் செல்லும் அவளோடு<br />பெயர்ந்து செல்கிறது<br />ஒரு பருத்திக்காடு<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">கானகம்</span><br /><br />புத்தகத்தின் <br />73ம் பக்கம்<br />கிழிக்கப்பட்டிருக்கிறது<br />அதில் தான்<br />தம் கரும்புரவியை<br />மேய்ந்து வரும்படிக்கு<br />அவிழ்த்துவிட்டிருந்தான் வீரன்<br />கிழிந்த பக்கத்தைத் தேடி அலைகிறான்<br />வாசகன்<br />குதிரையும் வீரனும் ஒருவரையொருவர்<br />தேடி அலைகின்றனர்<br />கிழிந்து விழுந்த கானகத்தில்<br /><br /><span style="font-weight:bold;">உப்பளம்</span><br /><br />உப்பளத்தில் அழுதுகொண்டிருந்தாள்<br />ஒருவன் அவள் அழுகையைப் <br />பிரித்து பிரித்து<br />பாத்தி கட்டிக்கொண்டிருந்தான்<br />சற்று தூரத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தன<br />அவள் அழுகையை<br />வெவ்வேறு ஊர்களுக்கு<br />ஏற்றிச் செல்லவிருக்கும்<br />லாரிகள் ...<br />லாரிகள் ...<br /><br /><span style="font-weight:bold;">முதலை</span><br /><br />நீர்த்தாவரத்தின் <br />இலையின் அடியில் ஊரும்<br />நீர்ப்புழுவை விழுங்கும் மீனைச்<br />சற்றைக்கெல்லாம் கவ்விவிட்டது<br />அக்கொக்கு<br />கொக்கின் தொண்டைக்குள்<br />மீன் நீந்தி இறங்கிகொண்டிருக்கையில்<br />கொக்கின் கால்களைப்<br />பற்றி இழுக்கிறது ஏரி முதலையொன்று<br />ஒரு குறியில்<br />ஒரு பாய்ச்சலில்<br />ஒரு வாயில்<br />ஊர்வன நீந்துவன பறப்பன என<br />அம்முதலை மூன்று இரையை<br />கவ்விக்கொண்டிருக்கிறது<br />இப்போது<br /><br /><span style="font-weight:bold;">நிலைக்கண்ணாடி</span><br /><br />எதிர்வீட்டில் நிலைக்கதவின் நேர் எதிர்புறம்<br />மாட்டிவைத்திருக்கும்<br />மிகப்பெரிய நிலைக்கண்ணாடியில்<br />தினமும் கதவைத் திறந்துகொண்டு<br />கண்ணாடிக்குள் சென்று மறைந்துவிடுகின்றனர்<br />யாரேனும் அழைப்புமணியை அழுத்தும்போது<br />கண்ணாடியைத் திறந்துகொண்டு<br />பார்க்கிறார்கள்<br />பின் மீண்டும் கண்ணாடிக்குள் சென்று<br />மறைந்துவிடுகிறார்க்ள்<br />ஒரு நாள் அவ்வீட்டைக் காலிசெய்து<br />சாமான்களையெல்லாம் எடுத்துப்போனார்கள்<br />வாகனமொன்றில் ஏற்றி.<br />மிகப் பெரிய அந்நிலைக்கண்ணாடியைப் பிடித்தபடி<br />அமர்ந்திருந்தான் வேலையாள்.<br />மெல்ல நகரும் வாகனத்தில் கண்ணாடிக்குள் சென்று<br />மறைந்துகொண்டிருந்தன <br />அவ்வீதியிலுள்ள வீடுகள் எல்லாம்<br /><br /><span style="font-weight:bold;">தார்ச்சாலைகள் வெண்நிறக்கோடுகள்</span><br /><br />வனங்களின் நடுவே<br />போடப்பட்ட தார்ச்சாலைகள்<br />அவற்றின் நடுவே<br />வலப்புறத்தையும் <br />இடப்புறத்தையும்<br />பிரித்துச் செல்லும்<br />வெண்நிறக் கோடுகள்<br />எப்போதும் அவற்றின் மேலேறி நடந்து செல்கின்றன<br />சில வரிக்குதிரைகள்<br />வரிக்குதிரைகளின் மேலேறிச் செல்கின்றன சில<br />தார்ச்சாலைகள் சில வெண்நிறக் கோடுகள்<br /><br /><br />•<br />அபூர்வ நிகழ்வுகளின் நொடிப்பொழுதை வாழ்வின் பெரும்பொழுதாகக் கவிதைகளில் தக்கவைக்க விரும்புகிறார் நரன். சொற்களுக்குள் அடங்க மறுக்கும் நிகழ்வை அவற்றுக்குள் நிலைநிறுத்துகின்றன இந்தக் கவிதைகள். இந்தக் கவிதைப்பொழுது சில சமயங்களில் தியான மனநிலையையும் சில சமயங்களில் மழலை வியப்பையும் அளிக்கின்றன. ( பின்னட்டையில் )<br /><br /><br /><br />உப்புநீர் முதலை<br />காலச்சுவடு பதிப்பகம்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-8728660266996099536?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-54792247415756417462011-01-12T02:02:00.000-08:002011-01-12T02:06:35.225-08:00அவளின் பார்வைகள்<br /><br />காயங்களுடன் <br />கதறலுடன் ஓடி<br />ஒளியுமொரு பன்றியைத்<br />தேடிக் கொத்தும் <br />காக்கைகள்<br /><br />•<br /><br />தொலைவில் புணரும்<br />தண்டவாளங்கள்<br />அருகில் போனதும்<br />விலகிப் போயின<br /><br />•<br /><br />கைகள் காதலித்த<br />கண்ணாடி தம்ளர் <br />காதலை ஏற்காதென்<br />காலடியில்<br />நொறுங்கிச் சிதறியது<br />உடைந்த துகள்கள்<br />காலில் குத்தி<br />உறவாகி விட்டன<br />என் ரத்தத்தோடு<br /><br />•<br /><br />எச்சியிலைத் தொட்டியில்<br />ஏறிவிழும்<br />தெருநாயின்<br />லாவகம் எனக்கொரு <br />கவிதை தரப்பார்க்கிறது<br /><br />•<br /><br />கரித்துண்டொன்றை<br />தரையில் பைத்தியக்<br />கிறுக்கலாய்ப் படம் <br />போட்டுச் சாகடிக்கிறேன்<br />எரித்துக்கொள்வதைவிட இது<br />எவ்வளவோ மேல்<br /><br />•<br /><br />கூட்டிலிருந்து <br />தவறிவிழுந்த <br />குஞ்சுப்பறவை<br />தாயைப் போலவே<br />தானும் பறப்பதாய்<br />நினைத்தது<br />தரையில் மோதிச்சாகும்<br />வரை<br /><br />•<br /><br />அந்திக்கருக்கலில்<br />இந்தத் திசை தவறிய<br />பெண் பறவை<br />தன் கூட்டுக்காய்<br />தன் குஞ்சுக்காய்<br />அலைமோதிக் கரைகிறது<br />எனக்கதன்<br />கூடும் தெரியும்<br />குஞ்சும் தெரியும்<br />இருந்தும்<br />எனக்கதன்<br />பாஷை புரியவில்லை<br /><br />•<br /><br />என்ன செய்தும் <br />இவன் காலடியில் <br />தலைவைத்துப் பணிய<br />மறுக்கிறது நிழல்<br />இவனின் நிழல்<br /><br />•<br /><br />தூண்டில் மீனின்<br />துடிப்புகளைப் பாடுவதற்காய்<br />மட்டுமே நான்<br />ஆற்றோரம் காத்திருக்கிறேன்<br />அரை நிர்வாணிகளுக்காயில்லை<br /><br />•<br /><br />ஒப்பனைகளை<br />அழித்துவிட்டு<br />என்னுடைய <br />நாடகத்தை<br />நானே <br />என்று பார்க்க<br /><br />•<br /><br />ஒரு<br />தென்னம்பிள்ளையின் <br />கீழ்<br />சில கனகாம்பரம்<br />ஒரு செம்பருத்திச் செடி<br />எனத் தோட்டம் வளர்த்து<br />தண்ணீர் பாய்ச்சுகிற<br />தம்பியின்<br />மத்யான நிழல் மகிழ்ச்சிகளை<br />உன்னால்<br />அவனின் பரிமாணப் பிரக்ஞை<br />வெளித் தெரிய <br />கவிதையாக்க முடிகிறதா<br /><br />•<br /><br />எப்படியென்று <br />தெரியவில்லை<br />தாமரையிலையில்<br />நரகல்<br /><br />•<br /><br />அத்தனை <br />தூரம்<br />கடந்து<br />பார்க்க<br />வந்திறங்கினேன்<br />கூப்பிடும் தூரத்தில்<br />எதிர்த்திசையில் <br />பஸ் ஏறப்போகிறான்<br />கூப்பிடவில்லை<br /><br />•<br /><br />என் தலைக்குள் வலி<br /><br />“தொடந்து மழை நாட்களில்<br />தொழுவம் விட்டகல<br />மறந்த பன்றிகளும்<br />காய்ந்து<br />மக்கிப்<br />போக முடியாத<br />மந்தை நரகல்களும்”<br />என்றொரு படிமம்<br />திணிந்து கொண்டு<br /><br />•<br /><br /><br />கலாப்ரியா கவிதைகளைத் தேடித்தேடி வனம்புகுதல் தொகுப்பு மட்டுமே கிடைந்திருந்தது. அவரின் பழைய கவிதைத்தொகுப்புகள் கிடைக்காதிருந்தது. அவரின் மிகச்சில ஆரம்பகால கவிதைகளை அவரின் வலைத்தளத்தில் வாசித்திருந்தேன், அவரின் மொத்த கவிதைகளையும் வாசிக்க மிகுந்த ஆவலாயிருந்தது. தற்போது சந்தியா பதிப்பகத்தில் கலாப்ரியா கவிதைகள் மொத்த தொகுப்பாக வெளிவந்திருக்கிறது. இன்னும் முழுதாக வாசிக்கவில்லை, வாசித்தவரையில், சில கவிதைகளை பகிர்ந்திருக்கிறேன்<br /><br /><span style="font-weight:bold;">கலாப்ரியா பற்றி விக்ரமாதித்யன்<br /></span><br />எழுபதுகளின் கவிஞரான கலாப்ரியாவின் கவிக்குரல் முழுக்கவும் தனியான ஒன்று, அன்றும் சரி, இன்றும் சரி, நவீன தமிழ்க் கவிதையிலேயே தனித்த ஒரு விசேஷமான வடிவம், நெகிழ்ச்சிகூடிய ஒரு அருமையான கட்டமைப்பு, ஆகச்சிறந்த ஒரு தனிக் கவிதைமொழி, அழகுபட்ட ஒரு கவிதைகூறல் ( பின்நாள்களில் இது கதைகூறல் போல இருக்கும் ) செய்நேர்த்தி, காட்சிகளாய் விரியும் உலகம் இவையெல்லாம் ஒன்று கூடித் திரண்டு சமைந்த புதுக்கவிதைகள் அவருடையவை, இந்த பண்புயல்புகளுககெல்லாம் மேலாய்ச் சொல்லவேண்டிய ஒரு பண்பியல்பு, மனவெழுச்சி கொண்ட கவிதைகள் அவை என்பது. எவ்வளவு பெரிய கவிதைக் கூட்டத்திலும் கலாப்ரியா கவிதையைத் தனியே அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியும் என்பதிலிருந்தே அருடைய தனித்தன்மையை கவி ஆளுமையைத் தெரிந்து கொள்ளலாம். தமிழ்க் கவிதை சரித்திரத்திலேயே கலாப்ரியா கவிதைகள் தனியானவை, இரண்டாயிரம் ஆண்டு தமிழ்க் கவிதையிலேயே காணக்கிடைக்காத உணர்வெழுச்சியும் துடியும் கட்டவிழ்ந்த மனவெளிப்பாடும் கொண்ட அபூர்வமான கவிதைகள், முற்றிலும மனத்தடைகளை உதிர்த்து உதறியெழந்து நிற்கும கவிதைகள். கலாப்ரியாவின் கவித்துவம் ஒப்பிட இயலாதது என்பது மட்டுமில்லை. ஒரு இனத்தில் / மொழியில் எப்பொழுதோ நிகழ்க்கூடியதுமாகும்.<br /><br />நவீன கவிதை என்று மட்டுமில்லை, தமிழ்க் கவிதையிலேயே பிரமிள், நகுலன், ஞானக்கூத்தன், தேவதேவன், ஆகியோரின் பங்களிப்பும் ஸ்தானமும் எந்த அளவுக்கு முக்கியமானதும் நிச்சயமானதுமோ அதே அளவுக்குக் கலாப்ரியாவின் இடமும் கொடையும் உறுதியானதும் முதன்மையானதும் ஆகும், இந்த ஐந்து பேரையும் எந்தத் தயக்கமுமில்லாமல் மகாகவிகளாக வரித்துக் கொள்ளலாம். காலம் இப்படியே இவர்களை ஏற்றுக் கொள்ளும்.<br /><br />கலாப்ரியா கவிதைகள்<br />சந்தியா பதிப்பகம்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-5479224741575641746?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-91572292350389901262011-01-05T01:19:00.000-08:002011-01-05T02:43:17.754-08:00APRIL is the cruelest month, breeding <br />Lilacs out of the dead land, mixing <br />Memory and desire, stirring <br />Dull roots with spring rain. <br /><br />இவை டி.எஸ்.எலியட்டின் The Waste Land கவிதையின் தொடக்க அடிகள். <br /><br /><br />//கூட்டி விடவிடப்<br />படியும் புழுதியாய்<br />வாசல் கோலத்தின் பின்<br />அழிந்தும் அழியாத <br />நேற்றையக் கோலமாய்<br /><br />புலம் பெயர்ந்த <br />சக ஆட்டக்காரிகளின் <br />பட்டப் பெயர்கள் நிழலாட<br /><br />அவர்கள் இறங்கவேண்டிய <br />நிறுத்தத்தில் அதன் தாய்<br />அழ அழ அழைத்துச்சென்ற குரல் <br />இன்னும் ஒலித்துக்கொண்டிருக்கிறது<br /><br />தெய்வானைக்கு ஒரு மகன் இரண்டு மகளாம்<br />அடிக்கடி அவள் பேச்சில்<br />என் பெயர் வருமாம்.<br /><br />அகவிழுதுகள் பிடித்தாடுகின்றன குரங்குகள்<br /><br />காலத்தின் பக்கங்கள் ஒவ்வொன்றாய்ப்<br />புரட்டப்பட்டுக்கொண்டேயிருக்கின்றன.<br /><br />அறுபட்ட கோழியின் <br />தூவலாய் மிதக்கின்றன<br />கைவிடப்பட்ட பிரியங்கள்<br /><br />மலக் கழிவென எஞ்சியிருக்கும் நினைவுகள்<br />இன்னும் இன்னபிற என<br />சூன்யக்காரனின் மூலப்பொருட்களையொத்த<br />சேகரங்களனைத்தையும்<br /><br />நீர்த்திரை விழிகளுடன்<br />தூசு படிந்த நிழற்படத்தை <br />முந்தானையால் துடைத்துப் பார்ப்பதாய்<br />காய்ந்து உதிர்ந்த இலைச் <br />சருகுகளை விலக்கிப்<br />பார்க்கிறது காற்றுடன் மழை<br />கல்லறை எழுத்துகளை<br /><br />கலைந்த பிரதிகளுக்கிடையொன்றில்<br />பின்னட்டையிலிருக்கும் ஆத்மாநாம்<br /><br />இன்னும் இன்னும் எங்கெங்கிருந்தோ<br />முளைத்துக்கொண்டே இருக்கின்றன <br />அழிக்க அழிக்க சுவடுகள்<br /><br />அகத்தின் அப்புறப்படுத்தவியலாத<br />சேகரங்கள் அழுகி நாறுகின்றன<br />உள்வெளியற்ற நானை நிர்மாணிப்பதில் <br />தொடர்ந்த தோல்வி, இயலாமை, கழிவிரக்கம்<br /><br />நினைவு பொல்லாதது// <br /><br />இவை கவிஞர் யாத்ராவின் வரிகள். ஒற்றையொரு கவிதையொன்றின் வரிகள் அல்ல. இவரது ‘மயிரு’ என்னும் நூலில் உள்ள கவிதைகள் பலவற்றிலும் அங்கங்கே அழுந்திக் கிடப்பவை. நினைவின் நோவுகண்டு பிறந்தனவாக இருக்கின்றன யாத்ராவின் பெரும்பான்மையான கவிதைகள்.<br /><br />இந் நூல் வருவதற்கு முன்பு ‘எப்படியிருக்கீங்க’ என்கிற கவிதை ஒன்றை மட்டுமே வாசித்திருந்தேன். அதில் கவிஞர் பயன்படுத்தி இருந்த விவரனைகள் என்னை மிகவும் பாதித்திருந்தன.<br /><br />கவிதைக்கு உரிய கச்சாப் பொருள் அல்ல விவரணைகள். அது நாவலுக்கு உரியது. என்றாலும் கவிதையில் விவரணைகளைக் கொண்டுவந்த கவிஞர்களும் இருக்கிறார்கள். கலாப்ரியா, கல்யாண்ஜி முதலியோர். ஆனால் விவரணைகளைச் சொல்முறையாக அல்லாமல் உத்தியாகப் பயன்படுத்துகிற யாத்ரா அதுவழி நம் உள்ளத்தை அறுக்கிறார். எளிய கவிதைகளும் இவ் விவரணை வழி வேறு தளத்துக்கு உயரவும் காண்கிறோம். எடுத்துக்காட்டாக, //வள்ளி புதுக்கோட்டையில்// என்று தொடங்கி, பெயர் அறிந்த ஓரொருத்தியும் ஓரோர் ஊரில் இருப்பதாக விவரித்து, பெயர் அறியாத பெண்களைப் பற்றியும் கவலைப் பட்டு, //பார்கவி எந்த ஊருக்குப் போவாளோ?// என்று முடிகிற கவிதை, இந்தியப் பெண்களின் லாட்டரிச்சீட்டு நிலைமையை உணர்த்தி நம்மை அவமானத்துக்கு உள்ளாக்குகிறது.<br /><br />எழுதியவர் எழுதிவைத்த படி அல்ல, கவிதை அதை வாசிக்கிறவர் புரிந்துகொள்கிற அளவில்தான் பரிமாணம் கொள்கிறது. ‘எப்படியிருக்கீங்க’, ‘இருப்பு’ முதலிய கவிதைகளை வாசித்த அளவில் யாருக்கும் பாராட்டத் தோன்றும். ஆனால், எளிமை வெளிப்பாட்டின் காரணமாக, அவ்வளவு முக்கியமில்லை என்று தள்ளிவிடக் கூடிய கவிதைகளும் உண்டு. அவற்றில் இரண்டு கவிதைகளை எடுத்துப் பேசி, ஏனைய கவிதைகளும் சாதாரணமானவை அல்ல என்று சுட்ட விரும்புகிறேன்.<br /> <br />தண்ணீரில்<br />தன் பிம்பம்<br />தழுவுதல்<br />தற்கொலையா<br /><br />இந்த எளிய கவிதையில், //தண்ணீரில்// என்னும் முதல் அடியை வாசித்த அளவில் தண்ணீருடைய அத்தனை குணங்களும் என் மண்டைக்குள் புரள்கின்றன. எந்தத் தண்ணீரில் என்றொரு குறுக்கு வினா எழுந்து, அந்தத் தண்ணீரைப் பற்றியும் சில அடிப்படை உண்மைகள் கணக்கில் வருகின்றன. அப்புறம், //தன் பிம்பம்// என்பது தனது சாயை என்றும் the image about one’s own self என்றும் தோன்றுகிறது. தண்ணீரில் பிரதிபலிக்கிற பிம்பம் என்றாலும் சரி, ‘தண்ணி’யடித்த மப்பில் தன்னைப் பற்றி உண்டாகிற தோற்றம் என்று கொண்டாலும் சரி, it’s an image of uncertainity. இப்பொழுது, //தழுவுதல்//. உறுதிப்பாடற்ற அந்தப் படிமத்தைத் தழுவுதல் அல்லது வரித்துக் கொள்ளுதல், இறுதி அடியில் வினவப் படுவது போல, //தற்கொலையா//? Is that a suicide? தண்ணீர்ப் பரப்பை ஈரத்தோடு கூடிய ஒரு stratum எனக் கொண்டால் அது அன்பின் குறியீடு ஆகிறது. அன்பில் பிரதிபலிக்கும் பிம்பத்தைத் தழுவுதல் தற்கொலை ஆகுமா? இதற்கிடையில் நாம் அறிந்த நார்சிசஸ், ஆத்மாநாம் என இவர்களும் நினைவுக்கு வந்தால்... இது அத்துணை சாதாரணமானதொரு கவிதையா?<br /><br />//மன்னிக்கவும்<br />இன்றைக்கு<br />கவிதையேதுமில்லை<br />உங்களை வெறுமனே அனுப்புகிறேன்//<br /><br />என்கிறார் இன்னொரு கவிதையில். ‘எதுவுமே நிகழவில்லை இன்று’ என்னும் தலைப்பின் கீழ் வருகின்றன இந்த வரிகள்:<br /><br />//புன்னகை ஒட்டிய முகங்கள்<br />நெகிழவைத்த மேலாளர் நண்பர்கள்<br />காத்திருக்க வைக்காமல் <br />வந்துவிட்ட இவள்<br />காலியாய் இருந்த பேருந்து<br />ஆழ்ந்து யோசிக்கிறேன்<br />ஒரு அவமானம்<br />ஒரேயொரு ஏமாற்றம்<br />வன்சொல்<br />சாலை கடக்கையில் குறுக்கிட்ட<br />லாரிக்காரன் கூட<br />சாவுகிராக்கியெனவில்லை இன்று <br />இது ஒரு நாளா// <br /><br />இப்படி எதுவுமே நிகழவில்லை என்று சொல்லிவிட்டு, //மன்னிக்கவும்/ இன்றைக்கு/ கவிதையேதுமில்லை/ உங்களை வெறுமனே அனுப்புகிறேன்// என்கிறார். கவிதை எழுதுவதற்கு ஏதாவது ஏடாகூடமாக நிகழ்ந்தாக வேண்டும் என்கிற கோமாளித்தனத்துக்கு ஒரு நக்கல் எதிர்வினையாக இது எனக்குப் படுகிறது., இயல்பான நேர்முறையான நிகழ்வே கவிதை என்றும் சுட்டுவதாக. <br /><br />இப்படி யாத்ராவின் கவிதைகள் அத்தனையும், தமக்கென்று தேர்ந்துகொண்ட சொற்களால், பல்பொருட் தன்மை கூடியனவாக இருக்கின்றன. இது காரணம் இவை நிதானமாக வாசித்து உள்ளுணர வேண்டியவையாகவும் இருக்கின்றன. வலைத்தளத்தில் இந்தக் கவிதைகள் வாசிக்கக் கிடைக்கலாம். ஆனால் அவற்றைத் தேடிப்பிடித்து வாசிக்கிற மனநிலையும் சந்தர்ப்பமும் நமக்கு எண்ணியமட்டில் வந்துகூடி அமைவதில்லை. இப்படிப் புத்தகவடிவில் கிட்டுகையில், ஒரு நற்காலி அல்லது ஒரு தலையணையின் ஓய்வுப் பொழுதில் வாசிக்க முடிகிறது. இதற்காக இவற்றைப் புத்தகம் ஆக்கித் தந்த அகநாழிகைப் பதிப்பகத்தாருக்கு நன்றி தெரிவிக்கிறேன்.<br /><br />இனி நான் தொடங்கிய இடத்துக்கு வருகிறேன்: <br /><br />//நினைவு பொல்லாதது//<br /><br />//உள்வெளியற்ற நானை நிர்மாணிப்பதில் <br />தொடர்ந்த தோல்வி, இயலாமை, கழிவிரக்கம்//<br /><br />எனது ‘முகவீதி’ தொகுப்பில் ஒரு கவிதை இருக்கிறது. என் கல்யாணத்துக்கு முன்பு எழுதியது. என்னைக் கல்யாணம் செய்து, சிறிது காலம் வாழ்ந்து பிறகு என்னை உதற நேர்ந்த ஒரு கட்டத்தில் என் மனைவி, “நீங்கள் எழுதிய இந்தக் கவிதை எவ்வளவு சத்தியமாது!” என்று அதிலிருந்து சில வரிகளை ஞாபகப் படுத்திச் சொன்னாள்.<br /><br />//பூத்த போது அடடா அழகு என்றேன்<br />காய்த்தபோது காலில் குத்தியது நெருஞ்சி<br /><br />என்ன தந்தாய் நீ எனக்கு<br />சில நரைமுடிகளைத் தவிர?<br /><br />இருக்கிறதா இன்னும் நினைவுகளில் ஈரம்? <br /><br />மறப்பதற்கில்லை <br />நெருஞ்சிப் பரப்பின் மஞ்சள் வசீகரம்// <br /><br />நான் கெட்டழிந்த கதை ‘தமிழினி’ வெளியீடாக வரும் எனது ‘நாடோடித் தடம்’ என்னும் நூலைப் பிறப்பித்தவள் இவள் என்று என் ஒரு காலத்திய மனைவியை, அதன் முன்னுரையில் குறிப்பிடுகிறேன். <br /><br />யாத்ராவின் கவிதைகள் நெடுகிலும் ‘இவள்’ என்றொரு குணவார்ப்பு வருகிறது. அந்த ‘இவள்’ இல்லையென்றால் இத்துணை செறிவான கவிதைகளை இவர் எழுதி இருக்க முடியாது என்று நான் நம்புகிறேன். அந்த ‘இவள்’ நமக்குள் ஒரு க்ரியாசக்தியாக மாறி நின்று செயல்படவே தன்னைக் காவு கொடுத்தாள் என்றும் நம்புகிறேன். <br /><br />‘உள்வெளியற்ற நானை நிர்மாணிப்பதற்கு’ அந்த இவளுடைய இருப்பு இன்றியமையாதது அல்லவா? <br /><br />//நேசிக்கப் படுகிறேன்<br />மூடநம்பிக்கை//<br /><br />என்றோர் இரு வரிக் கவிதையும் இந் நூலில் உண்டல்லவா? அது எவ்வளவு சத்தியமானது! ‘நேசிக்கிறேன்’ என்றால், அது நம்மைச் சார்ந்தது; நம் அறிவுக்குப் படுவது. ‘நேசிக்கப் படுகிறேன்’ என்றால் அது நம்பிக்கைதானே? மூடநம்பிக்கை என்றும் கொள்ளலாம். அப்படி, மூடநம்பிக்கை இருந்தால்தானே முக்தியை அடைய முடியும்? முக்தி என்பது பின் எதிலிருந்து?<br /><br />இந்த உள்வெளியற்ற நானை நிமாணிப்பதற்கு, ஓரிடத்தில், யாத்ராவே விடை கண்டுபிடித்துத் தந்திருக்கிறார்: <br /><br />//இருசக்கர வாகனத்தில் ஏற்றிச் சாகடித்தேன் <br />அந்த நாயை// <br /><br />//இருசக்கர வாகனத்தால் ஏறி// அல்ல, //இரு சக்கர வாகனத்தில் ஏற்றி//! அன்பை விடத் துல்லியமான கொலைக் கருவி வேறு உண்டா? <br /><br />அன்பர்களே, ‘இரு சக்கர வாகனம்’ என்றால் என்ன? ‘நாய்’ என்றால் என்ன? ‘அனுமனவதாரம்’ என்றால் என்ன? ‘தாவணிப் பெண்’ என்றால் என்ன? ‘சிலுவை’ என்றால் என்ன? என்று நான் பேசிக்கொண்டே போக முடியும். இந்த உள்ளுறைகள் எல்லாம் வந்து வாய்க்கிற பொருத்தமான சொற்களைத் தேர்ந்து செய்யப்பட்ட கவிதைகள் இவை என்பது கிடக்க, ஒரு கவிதையில் வரும் வரிகளை எந்த இடத்தில் முடிக்க வேண்டும் என்னும் கலை அறியவும் இந்த நூலை வாங்கிக் கைவசம் வைத்துக்கொள்ள வேண்டியது கட்டாயம் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.<br /><br /><br />- ராஜசுந்தரராஜன்<br /><br /><br />ரொம்ப நன்றி சார்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-9157229235038990126?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-21970209007883295122010-12-23T01:49:00.000-08:002010-12-23T02:03:21.543-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Yg0o-qeCsNc/TRMeIgW3QNI/AAAAAAAAAY4/wYPDBR_IZSU/s1600/yathra%2Binvitation.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 275px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Yg0o-qeCsNc/TRMeIgW3QNI/AAAAAAAAAY4/wYPDBR_IZSU/s320/yathra%2Binvitation.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5553815896951570642" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">ப்ரியத்திற்குரிய நண்பர்களுக்கு,</span><br /><br /> வணக்கம், பிப்ரவரி 2009 முதல் இந்த வலைப்பூவில் எழுதத்துவங்கி இன்றுவரையிலான நிகழ்வுகள் அவற்றின் நினைவுகள் என எல்லாம் எல்லாம் மனதடைத்திருக்கிறது இப்போது, எவ்வளவோ நினைவுகள், துவத்திலிருந்தே இணைய நண்பகளின் உற்சாகமும் வாழ்த்துகளும் பாராட்டுகளும் விமர்சனங்களும் வழிகாட்டுதல்களும் தான் இதை சாத்தியப் படுத்தியிருக்கிறது. நண்பர்கள் அனைவருக்கும் இத்தருணத்தில் என் நன்றியையும் ப்ரியங்களையும் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். மிகுந்த நெகிழ்வாக உணர்கிறேன். <br /><br /> இக்கவிதைகளை எழுதிய தருணத்தில் தங்கள் வலைத்தளங்களில் வெளியிட்டு அறிமுகப்படுத்தி வாழ்த்தி உற்சாகப்படுத்திய இணைய நண்பர்களுக்கும், வெளியிட்ட உயிரோசை மற்றும் சிக்கிமுக்கி இணைய இதழ்களுக்கும், நவீனவிருட்சம், மணல்வீடு, அகநாழிகை சிற்றிதழ்களுக்கும், பரிசளித்து மகிழ்வூட்டிய உரையாடல் இலக்கிய அமைப்பிற்கும் மிக்க நன்றி. <br /><br /> இந்த தொகுப்பை நேர்த்தியாக வடிவமைத்து மிகச்சிறப்பாக பதிப்பித்திருக்கும் அகநாழிகை பதிப்பகம், அன்பிற்குரிய பொன்.வாசுதேவன் அவர்களுக்கு எப்போதும் என் அன்பும் நன்றியும்.<br /> <br /> இவ்வெளியீட்டு விழா அறிவிப்பை தங்கள் தளங்களில் மற்றும் கூகுள் பஸ்களில் வெளியிட்டு வாழ்த்தும் நண்பர்கள் அனைவருக்கும் மிக்க நன்றி. <br /><br /> நிகழ்விற்கு சிறப்புரை வழங்கி வெளியிட சம்மதித்த திரு. ராஜசுந்தரராஜன் மற்றும் திரு. ஜ்யோவ்ராம்சுந்தர் அவர்களுக்கும் மிக்க நன்றி.<br /><br /> வருகிற புதன்கிழமை 29 டிசம்பர் 2010 அன்று சென்னை கே.கே.நகர், முனுசாமிசாலை, டிஸ்கவரி புக் பேலஸில் மாலை 6 மணிக்கு நடைபெறவிருக்கும் இப்புத்தக வெளியீட்டு விழா நிகழ்வில் கலந்து கொண்டு சிறப்பிக்குமாறு நண்பர்கள் அனைவரையும் அன்புடன் அழைக்கிறோம்.<br /><br />நன்றி.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-2197020900788329512?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-3368485501094365362010-07-31T05:55:00.000-07:002010-07-31T05:58:19.316-07:00மணவாழ்க்கை எப்டியிருக்கு<br />விஷேஷம் ஏதாவது<br />தம்பதி சமேதரா விருந்துக்கு வரணும்<br />வீட்ல எப்டியிருக்காங்க<br />ஆடிமாசம் கொலபட்னியா<br />புரிதல் எப்டியிருக்கு<br />புதுமாப்ள தொந்தரவு பண்ணாதீங்கப்பா போகட்டும்<br />குடிக்க்கூடாதுன்னு கன்டிஷனா<br />சிகரெட்டாவாது பிடிக்கலாமா<br />என்ன சொல்றாங்க வீட்டுக்காரம்மா<br />வீட்ல எங்க ஊருக்கா<br />பொண்டாட்டி கால் பண்றாங்களா<br />வீட்ல கூட்டிட்டு வரணும் கல்யாணத்துக்கு<br />புதுமாப்ள என்ன பண்றீங்க இந்த நேரத்துல சேட்ல<br />பொண்டாட்டி சமையலா<br />தலைதீபாவளி வாழ்த்துகள்<br />போன்ற இன்னபிற தருணங்களை கேள்விகளை<br />புன்னகையோடு கடந்துவிடுகிறேன்<br />நிலைக்கண்ணாடி சட்டக விளிம்பிலிருக்கும் ஸ்டிக்கர் பொட்டுகள்<br />விழுந்த புத்தகமெடுக்க குனிய கட்டிலுக்கடியில் சுவரோரம்<br />சுருண்டிருக்கும் நீண்ட ஒற்றைமுடி<br />ஜன்னல் விளிம்பிலிருக்கும் ஏர்பின்கள்<br />முந்தானை மடிப்பு குத்தப்பட்ட அரைஞான் கயிறிலிருக்கும் சேப்டிபின்<br />பீரோவில் சட்டைகளுக்கிடையில் விடுபட்டுப்போன உள்ளாடை<br />ஆர்எம்கேவியில் எடுத்த பட்டு வேட்டி சட்டை<br />கறை படிந்த உள்ளாடை வேட்டி<br />சுகித்த மெத்தை சீதனங்கள்<br />மோதிரம் அணிந்திருந்த மெட்டி<br />நலங்குமஞ்சள் பூசியிருந்தபடி<br />வரவேற்பறையில் நின்றபடி<br />நண்பர்கள் உறவினர்களோடு நின்றபடி கைகோர்த்து திரும்பிப்பார்த்தபடி<br />என் காதலிகளுடன் நின்றபடி<br />அவள் காதலர்களுடன் நின்றபடி<br />முதுகுகளில் சாய்ந்தபடி <br />உணவுமேசையில் ஊட்டியபடி<br />மெட்டியணிவித்தபடி மாலைமாற்றியபடி<br />மாங்கல்ய முடிச்சிட்டபடி தலைசுற்றி திலகமிட்டபடி<br />யாரையோ பார்த்து சிரித்தபடி தோளில் சாய்ந்தபடி<br />நெற்றிசரியுமவள் முன்கேசம் ஒதுக்கியபடி<br />கழுத்தில் கைகோர்த்தபடி<br />பரிசுப்பொருட்களை பெற்றபடி<br />யாகநெருப்புக்கு நெய்வார்த்தபடி<br />குட்டிப்பிள்ளையாரை தொட்டிலாட்டியபடி<br />பாதபூசை செய்தபடி பொறிமோதிரம் அணிவித்தபடி<br />நீர்க்குடத்தில் மோதிரம் துழாவியபடியிருக்கும்<br />இறந்த கணங்களின் பிணக்குவியலான ஆல்பம்<br />சங்கத்தில் பாடாத கவிதை ஆயிரம் மலர்களே மலருங்கள்<br />ராஜாமகள் ரோஜாமலர் கோடைகாலகாற்றே குளிர் தென்றல் பாடும்பாட்டே<br />ராஜராஜசோழன் நான் என் இனிய பொன்நிலாவே<br />பூவண்ணம் போலநெஞ்சம் ஓ வசந்தராஜா தேன்சுமந்த ரோஜா<br />உறவுகள் தொடர்கதை உணர்வுகள் சிறுகதை<br />பொத்திவச்ச மல்லிகமொட்டு ஆயிரம் தாமரை மொட்டுக்களே<br />அதோ மேக ஊர்வலம் அதோ மின்னல் தோரணம்<br />ஆனந்த ராகம் கேட்கும்காலம் கீழ்வானிலே<br />அழகிய கண்ணே உறவுகள் நீயே<br />அழகே அழகு தேவதை ஆயிரம் பாவலர்<br />கொடியிலே மல்லிகப்பூ ஆத்தாடி பாவாட காத்தாட<br />மதுர மரிக்கொழுந்து வாசம் மேகங்கருக்கையிலே தேகங்குளிருதடி<br />காளிதாசன் கண்ணதாசன் கவிதை நீ <br />அடியே மனம் நில்லுனா நிக்காதடி<br />புத்தம்புது காலை பொன்னிறவேளை<br />பூங்காவியம் பேசும் ஓவியம்<br />பொன்வானம் பன்னீர் தூவுது இந்நேரம்<br />சோளம் வெதக்கயிலே சொல்லிப்புட்டு போன புள்ளே<br />தம்தனதம்தன தாளம் வரும் புதுராகம் வரும்<br />தேவதை போலொரு பெண்ணிங்கு வந்த்து நம்பி<br />மெட்டியொலி காத்தோடு என் நெஞ்சை தாலாட்ட<br />உன்னைத்தானே தஞ்சம் என்று நம்பிவந்தேன்<br />உறவெனும் புதியவானில் பறந்ததே இதய மோகம்<br />வெள்ளிக்கொலுசுமணி வேலான கண்ணுமணி<br />சிறுபொன்மணியசையும் அதில் தெறிக்கும் புதுஇசையும்<br />ஏ ராசாத்தி ரோசாப்பூ வாவா தேவதையே திருமகளே<br />பூங்கதவே தாழ்திறவாய் பூவாய் பெண்பாவாய்<br />ஒருகிளி உருகுது உரிமையில் ப்ழகுது ஓ மைனா மைனா<br />ஏதோ மோகம் ஏதோ தாகம் நேத்துவர நெனக்கலயே<br />என்னுள்ளே என்னுள்ளே பல மின்னல் எழும்நேரம்<br />மணநிகழ்வின் காட்சிகளுக்கு பொருத்தமாய் கோர்க்கப்பட்ட<br />மூன்றுமணிநேர மூன்று குறுந்தகடுகளை<br />கணினியில் அலைபேசியில் சேமித்திருந்த நிழற்படங்கள்<br />அலைபேசியெண்ணை எண்களை<br />அவ்வப்போது தட்டுப்படும் அழைப்பிதழ்கள் வாழ்த்தட்டைகள்<br />பெயர் அச்சிடப்பட்ட மஞ்சள் பைகள்<br />போல்டரில் சேமித்திருந்த வாழ்த்து மின்னஞ்சல்கள்<br />தூர நண்பர்களுக்கு பகிர்ந்த பிகாசா புகைப்படங்கள்<br />சுவரில் அலமாரியில் மேசையில் டிவிமேல்<br />சமையலைறையில் உணவு மேசையில் இருந்த அன்பளிப்புகள்<br />அன்பளிப்பு விவரங்களடங்கிய நோட்டு<br />அழைப்பிதழ் கொடுக்க தயாரித்த பட்டியல்<br />மாமா எழுதி வைத்திருந்த பார்க்கச்சென்ற <br />முதல் நாள் டிராவல் செலவுமுதல்<br />சத்திரச்செலவு வரையிலான கணக்குடைரி<br />சகல தடயங்களையும் அப்புறப்படுத்தியாகிவிட்டது<br />இன்னும் இன்னும் எங்கெங்கிருந்தோ <br />முளைத்துக்கொண்டேயிருக்கின்றன அழிக்க அழிக்க சுவடுகள்<br />முதலில் சந்தித்த கோயில் நிச்சயம் மணம் நிகழ்ந்த மண்டபம்<br />அழைத்துச்சென்ற மருத்துவனை சினிமா தியேட்டர் <br />பூ வாங்கும் கடை ஒரேமுறை நேப்கின் வாங்கிய கடை<br />இருக்கும் வீதி சாலை வழி கவனமாக தவிர்க்கிறேன்<br />பின்னால் இருத்தி அழைத்துச்சென்ற இருசக்கரவாகனத்தை<br />கல்லாலடித்து உடைத்துவிட்டேன்<br />நின்ற அமர்ந்த இடம் கோலம் நடந்த தடம் சுமந்த<br />அனைத்தையும் நீங்கி வந்துவிட்டேன்<br />சாவதற்கும் சாமர்த்தியம்வேண்டும்<br />என்ன செய்வது <br />பரிமாறப்பட்ட வார்த்தைகள் பார்வைகள் புன்னகைகள் வசைகள் சம்பவங்கள்<br />பூச்சிகளாய் பறக்கும் மனதை<br />கூந்தல் கோதியிபடியிருந்த விரல்களை<br />தழுவிய கரங்களை அணைத்து புரண்டுருண்ட அங்கங்களை<br />சுவைத்த நாக்கை ஊர்ந்த உதடுகளை<br />புணர்ந்த குறியை<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-336848550109436536?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-53548258022522562102010-06-17T23:22:00.000-07:002010-06-17T23:32:06.759-07:00<span style="font-weight:bold;">உள்பாடு</span><br /><br /><br />இந்தப் பழக்கம்<br />விட்டுவிடு<br /><br />எங்காயினும்<br />வானிலேனும் மண்ணிலேனும்<br />புள்ளியொன்று கிடக்க்க் கண்டால்<br />சுற்றிச் சுற்றி<br />வட்டங்கள் வரைவதும்<br />சுழன்று சுழன்று<br />கோலங்கள் வரைவதும்<br /><br />குறுக்கும் நெடுக்குமாய்ப்<br />புள்ளியின் வழியே<br />பரபரத்துத் திரிவதும்------<br /><br />இந்தப் பழக்கம் விட்டுவிடு<br /><br />முடிந்தால்<br /> <br />புள்ளியைத் தொட்டுத்தடவி<br />அதன் முடிதிறந்து<br />உள்நுழைந்து<br /><br />விடு<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">அதுதான் சரி</span><br /><br />எல்லாம் தெரிவதும்<br />ஏதும் அறியாததும்<br />ஒன்றேதானென்று<br />தெருவிலொரு பேச்சு<br />காதில் விழுந்த்து<br /><br />எதும் அறியாமல்<br />இருப்பதுவே சரி<br />என்று தோன்றிற்று<br /><br />இருந்தால்<br />இருப்பதை அறியாமல்<br />இருப்பது<br />எப்படி<br /><br />அதனால் <br />இல்லாதிருப்பதே<br />சரியென்று பட்டது<br /><br />இல்லாதிருந்தால்<br />ஒருவசதி<br />தெருப்பக்கம்<br />போகவேண்டியதில்லை<br />இல்லாதிருப்பதும்<br />இருப்பதும் ஒன்றே<br />என்றொரு பேச்சைக் <br />கேட்டுக் குழம்பும்<br />குழப்பம் இல்லை<br />‘<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">அவர்</span><br /><br />கொஞ்சம் கொஞ்சமாக<br />விலகி<br />விலகலில் நீடித்தாயெனில்<br />நீ வாழ்கிறாய்<br />என்றார்<br /><br />முடிந்து போனதாய்ப் <br />போக்குக் காட்டும்<br />கணங்களில்<br />ஒட்டிக் கொண்டு சிதறினாய்<br />உன் சாவைச் சரிபார்த்துக் கொள் என்றார்<br /><br />பின்னும் <br />நீ இருப்பதாக உணர்வது வழக்கமெனில்<br />வாழ்க்கை<br />எட்டி நின்று உன்னை<br />முறைப்பதை<br />சாவின் சஞ்சலத்தை<br />ஒருபோதும் நீ காணப் போவதில்லை<br />என்றார்<br /><br />சொற்களின் கும்மாளத்திலும்<br />எண்ணங்களின் ஆடம்பரத்திலும்<br />உன் நிகழ் அனுபவம் <br />உயிர்ப்படங்கியது<br />அறியாய்<br /><br />அறியாய் மேலும்<br />நிகழ்வில் நின்றே<br />நிகழ்வினின்றும் விலகும்<br />நெறி எது என்பதை<br /><br />கூடவே நிகழ்ந்து வா<br />கொஞ்ச நேரத்தில் நீ<br />நிகழ்வுடன் அருகே<br />இணைகோட்டில் ஓடுவாய்<br /><br />ஆச்சரியமாகவே உன் இருத்தல்<br />உனைவிட்டு விலகி உன்னுடன்<br />ஓடிவரக் காண்பாய்<br /><br />என்றார்<br /><br />இன்னும் சொன்னார்<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">கோடு</span><br /><br />கோடு வரைவதெனின்<br />சரி<br />வரைந்து கொள்<br /><br />இப்புறம் அப்புறம்<br />எதையேனும் ஒன்றை<br />எடுத்துக்கொள்<br /><br />எடுத்துக் கொள்ளாதது<br />எதிர்ப்புறம் என்பாய்<br /><br />இப்போதைக்கு<br />அப்படியே வைத்துக்கொள்<br /><br />முதலிலேயே <br />மறுபுறத்தை எடுத்துக்கொண்டிருந்தால்<br /><br />மாறி மாறி<br />எதிர்ப்புறக் குழப்பம்<br /><br />இருபுறமும் உனது ?<br />இருபுறமும் எதிர்ப்புறம் ?<br /><br />எதுவும்<br />எவ்வாறும் <br />இல்லை என்று<br />சலிப்பாய்<br /><br />களைத்து உறங்கும் உலகம்<br /><br />ஆரம்பத்திலேயே <br />முடிவைத் தடவியெடுக்க<br />நின்றாய்<br /><br />இதுஎன்றோ அதுஎன்றோ<br />இரண்டும் இல்லையென்றோ<br />வருகிறது <br />உன்முடிவு<br /><br />அதனால்<br />கோடு வரைவதெனின்<br />வரைந்து கொள்<br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">இடைவெளிகள்</span><br /><br />யாரும் கவனியாதிருந்தபோது<br />இடைவெளிகள்<br />விழித்துக்கொண்டு<br />விரிவடைந்தன<br /><br />நட்சத்திரத்திற்கும் நட்சத்திரத்திற்கும்<br />அர்த்தத்திற்கும் அர்த்தத்திற்கும்<br />உனக்கும் எனக்கும்<br />விநாடிக்கும் விநாடிக்கும்<br />இடைவெளிக்கும் இடைவெளிக்கும்.....<br />என்று<br /><br />இடைவெளிகள் விரிவடைந்தன<br /><br />வெறியூறி வியாபித்தன<br /><br />வியாபகத்தின் உச்சத்தில்<br />மற்றெல்லாம் சுருங்கிப்போயின<br /><br />ஆங்காங்கிருந்து<br />இடைவெளிகள் ஒருங்கு திரண்டு<br />அண்டவட்டமாயின<br /><br />வட்டத்தின் விளிம்பைச் சுற்றிலும்<br />சிற்றெரும்புகளாய்<br />வாழ்க்கைக் துகள்<br /><br />வட்டத்தின் சுழற்சியில்<br />நடுவே தோன்றி வளர்ந்த்து<br />பேரொளி<br /><br />அதற்குப் பேச்சு வரவில்லை<br />சைகைகளும் இல்லை<br />எனினும் அதனிடம்<br />அடக்கமாய் வீற்றிருந்தது<br />நோக்கமற்று ஒரு<br />மகத்துவம்<br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">எதன் முடிவிலும்</span><br /><br />நினைக்க நினைக்க<br />நா ஊறிற்று<br />பறிக்கப் போகையில்<br /><br />ஓ அதற்கே எவ்வளவு முயற்சி<br />இரண்டு சிறகுகள்<br />இங்கே கொண்டுவந்துவிட<br />யார்யாரோ கொடுத்த<br />கண்களைக் கொண்டு வழிதேடி<br />இடையிடையே காணாமல்போய்<br />என்னை நானே<br />கண்டுபிடித்துக் கொண்டு<br />கடைசியில்<br />மங்கலான ஒரு வழியில்<br />நடந்தோ நீந்தியோ சென்று சேர்ந்து<br />முண்டுமுண்டாய்ச்<br />சுளுக்கிக் கொண்டு நிற்கும்<br />அந்த மரத்தில் என்னை ஏற்றி<br />அதை பறிக்கச் செய்து<br /><br />ஏறிய நானும்<br />கீழ்நின்ற நானும்<br />நாவில் வைத்த போது<br />குடலைக் கசக்கும் கசப்பு<br /><br />கீழே எறிந்துவிட்டு<br />மறுபடி நினைத்தால்<br />நினைக்க நினைக்க<br />நா ஊறுகிறது<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-5354825802252256210?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-58457271535091927022010-06-10T04:31:00.000-07:002010-06-10T04:34:10.434-07:00<span style="font-weight:bold;">பூக்காத செடிகள்</span><br /><br />ஏதாவது பேசு<br />துவைக்காத சட்டை, சுவைக்காத குழம்பு<br />இவற்றோடு இன்னும்<br />இலக்கியம் சினிமா என்றில்லாவிடினும்<br />இன்று கண்ட புதியமுகம், எதிர்பாராத<br />சம்பவம், வாகன நகர்த்தலில்<br />வடிவழகு கெடாத கோலம்<br />வந்து போன வியாபாரத் தந்திரம்<br />பூக்காத செடியின் யோசனை<br />புதிதான புத்தக வாசனை என்று<br />சொல்லேன் எதையாவது.<br />தினங்களின் கனத்தில்<br />நசுங்கிய ஞாபகங்களுக்கு<br />மூச்சு தா<br />ஜன்னல் வெளியின் பொன்தூசியையும்<br />நீர்க்கிண்ணத்திலாடும் நிலவையும்<br />அள்ள முனையும் எனை நோக்கி<br />முறுவல் செய்<br />அல்லது முட்டாளென்று சொல்<br />அடிவயிற்றுக் கருவின் அசைவை<br />அறிவிக்க உன் கை பற்றிப் பதிந்த போது<br />அவசரமாய் உதறிப் போனாயே<br />அதற்கு வருத்தம் தெரிவி உடனடியாக.<br />அவிர்த்து எறியுமுன்<br />புடவையடுக்குள் புதைந்த பூக்களையாவது<br />ரசித்துக் கவனி.<br />அடுத்த முறை எனை நீ<br />அழுத்தும் இரவுகளில்<br />வெளியிலசையும் தென்னையை<br />வெறிப்பதையாவது<br />விசாரி ஏன் என்று எப்போதாவது.<br /><br />•••••<br /><br />ஒன்றுமில்லை நான் தீர்ந்தேன்<br />கிடக்கட்டும் இந்த பிரச்சனைகள்<br />உறங்க வேண்டும் நான்<br />உரத்த பேச்சு<br />முடிவற்ற விவாதங்கள்<br />அலுத்த ஆலோசனைகள்<br />நைந்து விழுந்த இந்நாள்.<br />நடமாற்றங்களற்ற நதியொன்றின் கரையில்<br />என்னை இனியாவது<br />தனியாகத் தூங்கவிடு<br />வெல்வெட் மெத்தைகளில்<br />விரிகின்ற வலைகளில்<br />வியர்த்து சிறு பூச்சியானேன்.<br />பயணத்தின் திசை <br />தெரியப் பிரியமில்லை<br />இறப்பின் வரப்புகளில்<br />இன்றும் காத்தருந்த நம்பிக்கை<br />நகர்ந்து போவதை<br />நடுங்கிப் பார்க்கிறேன்.<br />கேள்விகளை சிக்கல்களை<br />தீராத குழப்பங்களைப்<br />பொட்டலமாக்கி<br />எடுத்துப் போ உன்னோடு.<br />நதிக்கரையில் புதர்மடியில்<br />நான்மட்டும் தனியாகத் <br />தூங்கவிடு.<br /><br />••••••••<br /><br />குழந்தைக்கால் நுனிகளென<br />ஆரம்ப மழைத்தடங்கள் என்<br />கார்த்திகைக் கோலத்தில்<br />நேர்த்தி தான் பார்ப்பதற்கு;<br />தீபங்களுக்குப் பதிலாக நீர்ச்சுடர்கள்<br />வலுத்துப் பெருத்ததில்<br />வர்ணப்பொடி கரைசல்<br />திரவ வானவில்லாக.<br />நின்றதும் மறுபடி வரைதல்.<br />முடித்துத் திரும்புமுன்<br />வெடித்துச் சாடும் மழையின் ஆக்கேராஷம்.<br />கனவின் சிதைவைக்<br />கண்ணுற்றேன் இம்முறை<br /><br />•••••••••••••<br /><br /><span style="font-weight:bold;">சொல்லாதது</span><br /><br />உரையாடல்களின் முற்றுப்புள்ளி<br />சுழன்று விரிகிறது வளைகிறது<br />சொல்லமற் போன ஏதோ ஒன்றின்<br />கேள்விக்குறியாக.<br />சொல்வதற்கான திட்டங்களோ<br />சொல்லாததற்குரிய சகஜமின்மையோ<br />இல்லை நம்மிடையே<br />இருந்தாலும்<br />இரைச்சல்கள் நெரிசல்களிடையே<br />நசுங்கி உப்பியபடியிருந்தது நாம்<br />பகிராத எதுவோ<br /><br />பிரிவில் கையசைத்த பின்பும்<br />தேடிக் கொள்கிறேன் என்னுள்<br />ஆடையில் ஒட்டிய உதிராத புல்லென<br />அது எதுவென்று<br /><br />•••••••••••••<br /><br />நேற்று என்னுடையதாக இல்லை<br />என் சிதறிய அழுகை<br />எனினும் ஆராய்ந்தேன்<br />வேகமான உரையாடல்களில்<br />வெடித்து ஒரு கீறல்<br />உருவாகும் விதம் குறித்து.<br />கண்ணாடியில் போலவோ<br />காய்ந்த நிலத்தில் போலவோ<br />உலர்ந்த நதியில் போலவோ........<br /><br />•••••••••••••<br /><br />மேகம் கருத்திருக்கிறது<br />மழை வருமென்று<br />சொல்லிவிட்டேன் தெரியாத்தனமாய்<br />குழந்தை கேட்கிறாள்<br />எப்போது மழை வரும் ?<br />அங்கே கிளம்பினால் <br />இங்கே வந்துவிடுமென்று<br />சமாளித்தேன். அடுத்த வினா<br />எப்போது அங்கே கிளம்பும் ?<br />‘வரும் போது வரட்டும்’ என<br />மழுப்பி நகர முனைகையில்<br />குறுக்கிடும் மற்றொன்று.<br />‘வரும் போது எப்போ வரும்’<br />‘வரும் பொழுது, வரும் போது<br />தானே வருமென்றால்<br />அவளுக்குப் புரியவில்லை.<br />ஒருவேளை எப்படியோ<br />புரிந்ததோ என்னவோ.<br />விளையாட்டெல்லாம் துறந்து,<br />வாசல் வரைவில் தேய்படும் கன்னத்தோடு,<br />வரும் பொழுதிற்காக அவள்<br />காத்துக்கிடப்பது<br />என்னை வருத்துகிறது ஏதோ மாதிரியாய்.<br />நானும் அவளோடு <br />நின்று காத்திருத்தலன்றி<br />தெரியவில்லை வழியொன்றும்.<br /><br />•••••••••••••••<br /><br />நம்<br />மழலை பதிந்த ஒலிநாடாக்கள்<br />அழிபடவேயில்லை<br />சிறுமிப் பிராயத்தின் கூடாரங்கள்<br />திறந்தேயிருக்கின்றன.<br />மரச்செப்புகளில் வேகிற சாதம்<br />ஆடுகுதிரையில் என் முதுகைக் <br />கட்டிக் கொண்டிருக்கும் நீ.<br />மரணச் சுவடுகளை அனுமதிக்காது<br />நம் குழந்தைமையின் வெளி<br />அழிவல்ல உன் இறப்பில் நேர்ந்தது<br />அணுகிவிடக் கூடியதான<br />சிறு தொலைவும் பிரிவும்<br /><br />••••••••••••••••••••<br /><br />ஏனித்தக் குருவியை<br />இன்னும் காணோம்<br />எனக்கு மகா செல்லம் அது<br />பழுப்புக் கலரில் அழுக்குக் குஞ்சு.<br />சின்ன இறக்கைகளில்<br />கறுப்புப்கோடு தெரியும்.<br />கண் மட்டும்<br />கண்ணாடிக்கல் மாதிரி<br />வெளிச்சத் துறுதுறுக்கும்.<br />உரிமையாய் கூடத்தின்<br />உள்ளே நுழைந்து நடக்கும்.<br />புத்தகம் ஒதுக்கி<br />அதையே கவனிக்கும் என்னை<br />அலட்சியப்படுத்தும்.<br />மாடி வெயிலில்<br />வேட்டியில் காயும்<br />வடகத்தை அலகால் நெம்புதல்,<br />தோல் உரிக்காது<br />நெல்லை விழுங்குதல்,<br />துணிக்கொடியில் கால் பற்றிக் <br />காற்று வாங்குதல்,<br />அறைக் கண்ணாடியில்<br />தன்னைத் தானே <br />கொத்திக் கொள்ளுதல்<br />அதற்குப் படித்தம்.<br />நான் இறைக்கும்<br />தானியமணிகளை<br />அழகு பார்த்துத் தின்னும்<br />ரசனாவாதி.<br />ஏனிந்தக் குருவியை<br />இன்னும் காணோம்<br />அதுவரும் மாலை<br />மெதுவாய் நகருதே<br />கீழ்வானப் பரப்பில்<br />கண் விசிறித் தேடினும்<br />காணவில்லை, எங்கு போச்சோ<br />திடுமெனக் காதில் <br />தித்தித்தது அதன் கீச்சுக்குரல்<br />ஜன்னல் பிளவில்<br />உன்னிப் பார்த்தால்<br />அடுத்த வீட்டு முற்றத்தில்<br />இறைந்திருக்கும் தானியம் பொறுக்கி<br />அழகு பார்க்கும் என் குருவி<br />என் முகம் ஏறிடாது<br />திரும்பிக் குனியும் விழிகளை<br /><br /><br />( வெறும் பொழுது - உமா மகேஸ்வரி <br />தமிழினி பதிப்பகம் )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-5845727153509192702?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-41114644361319839842010-04-22T10:43:00.000-07:002010-04-22T10:48:35.367-07:00<span style="font-weight:bold;">சுயம்</span><br /><br />கீறல் விழுந்த கைக்கடிகாரத்தின்<br />உள்முக மையத்தில்<br />கருக்கொண்டது முழுவட்ட<br />நீர்ப்படிவு<br /><br />இசைபட ஒழுகாது<br />வழுவிக்காட்டுகையில்<br />சூழ்ந்து தழுவிய அகாலம்<br /><br />பழுதென்று கொள்ளலாகாது<br />தனக்கென சுயமாக<br />நகரத் தொடங்கியுள்ளது<br />முள்<br /><br /><span style="font-weight:bold;">முழுமைத்துவம்</span><br /><br />மௌனத்தின் மத்தியில் நாம்<br /><br />மேசையில் கிடந்த்து<br />மொண்ணைப் பென்சில்<br /><br />உருட்டியுருட்டி<br />சிரத்தையுடன் சீவினேன்<br />கூரானது முனை<br /><br />மடியில் விழுந்த <br />செதுக்கல்களை ஊதிவிட்டு<br />மேம்போக்காக சிராய்த்தேன்<br />நுனியினை<br /><br />முடிந்த்தென்று வைத்துவிட<br />நீயெடுத்துச் சீவுகிறாய் <br />மென்மேலும்<br /><br /><span style="font-weight:bold;">பழையன கழிதல்</span><br /><br />எனக்கும் தெரியவில்லை<br />என்ன செய்வதென்று<br />நீ கூறலாம்<br />ஆனால் செய்யப்பிடிக்கவில்லை<br /><br />ஒருக்கால்<br />எனக்காக நீயே செய்தால்<br />பார்த்துக் கழிப்பேன்<br />அலாதியென<br /><br />அலுத்து விடுகையில்<br />புறக்கணித்துப் போ<br />வழியில் பிடித்த<br />வேறெவராயினும் வரக்கூடும்<br /><br />சொன்னதைச் சொல்லி<br />உன்னிடம் போல்<br />முதலிலிருந்து தொடங்குவேன்<br />நீ வந்துபோனதை மட்டும்<br />மறைத்துவிட்டு<br /><br />0<br /><br />பாடாதுபோன பட்சியை<br />குறையளக்காதீர்கள்<br />ஒருக்காலும் தன் சுரக்குறிப்புகளை<br />தவறவிட்டிருக்காது<br /><br />தொண்டைக்குழியில் முள்குத்தி<br />துன்புற்றிருக்கலாம்<br />மனநலம் சரியில்லாத<br />வாய்ப்புமுண்டு<br /><br />அவகாசம் உண்டென்றால்<br />உள்ளங்கைக்குள் பொருத்தி<br />மெல்ல வருடிக் கொடுங்கள்<br />அகப்படவில்லையெனில்<br />போன திக்கு நோக்கி<br />வலி தீரப் பிரார்த்தியுங்கள்<br /><br />நாளையோ மறுநாளோ <br />வராதுபோயின்<br />அக்கறையோடு தோட்டத்தில்<br />தேடுங்கள்<br />மிஞ்சிக்கிடக்கும் சிறகுகளையும்<br />சதையெடுத்துச் செல்லும்<br />எறும்புச் சாரைகளையும்<br /><br />0<br /><br />வாழ்தலுக்கிடையில்<br />அவ்வப்போது<br />இருத்தலை உறுதிபடுத்திக்கொள்ள<br /><br />சொற்ப நீர்த்தேங்கலின்<br />மேற்புறப்படலமென<br />மெய்சிலிர்த்துக்கொள்ள<br />வேண்டியுள்ளது வெறுங்காற்றுக்கு<br /><br />0<br /><br />நேற்றைக்கின்று அறையில்<br />கொஞ்சம்<br />கூடுதலான நேரம்<br />தங்கிப்போனது வெளிச்சம்<br /><br />நாளை இன்னும் அதிகம்<br />நீடிக்கக்கூடும்<br /><br />அவ்வப்போது<br />தவறவிட்டதைத் தேட<br />மேலும் அவகாசம் கிடைக்கும்<br /><br />முடியாமல் போனால்<br />எனக்கானதையாவது<br />தேடிக் கண்டெடுப்பேன்<br />அதற்குள்<br /><br />0<br /><br />ஒவ்வொரு கடற்கரை அமர்விலும்<br />ஒரு பள்ளம் உருவாகிறது<br /><br />யாருடைய பள்ளத்திலோ கைநுழைத்து<br />பேச்சுவாக்கில்<br />ஏதோவொரு பள்ளம் நிரம்புகிறது<br />இப்படியே தான் வழிநெடுகிலும்<br /><br />அறியாதொரு பள்ளம்<br />அனிச்சையாய் நிரவல்<br />பிறகு மீண்டுமொரு பள்ளம்<br /><br /><span style="font-weight:bold;">நிஜம்</span><br /><br />எட்ட பார்த்த நீராயில்லை<br />இறங்கி நின்றது<br /><br />இலை தழை புறந்தள்ளி<br />விலக்க முயன்ற நீராயில்லை<br />பருகச் சூழ்ந்த்து<br /><br />இளைப்பாறுகையில்<br />அள்ள முனைந்த நீராயில்லை<br />குடித்துத் தீர்த்த்து<br /><br /><br />0<br /><br />அந்த அறைக்குள் <br />தூங்கவே பயமாயிருக்கும்<br />யாராரோ உற்று நோக்கும்<br />பார்வையின் கலவரம்<br /><br />ஈரம் கசிந்து ஆங்காங்கே<br />சுண்ணாம்பு உதிரந்த சுவரில்<br />விரவித் தென்படும் உருவத்தோற்றங்கள்<br /><br />விளக்கணைக்க <br />இடம்பெயர்ந்து இருளோடு சூழும்<br />புதைபடிவ முகங்கள்<br /><br />ஒருநாள் வெள்ளையடிக்கப்பட்டது<br /><br />இப்போது தூக்கமில்லை<br />யாருமற்றுப் படுத்திருப்பதிலும்<br />பயமிருக்கத்தான் செய்கிறது<br /><br />சீக்கிரமே பழசாகட்டும்<br />சுவர்<br /><br /><span style="font-weight:bold;">தூரம்</span><br /><br />அன்பைப் பெருக்குகிறது<br />துயரங்களை ஆற்றிப்போகிறது<br />நிம்மதியைத் தருவிக்கிறது<br /><br />அப்படியின்றி<br />முற்றிலும் எதிர்மறையாகவும்<br />முரண்பட்டியங்குகிறது<br /><br />தூரமென்று ஒன்றுமில்லை<br />அது புலன்களின் விடுதலை<br />மறதியின் அனுகூலமுடையது<br /><br />ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட புள்ளிகளின்<br />இடைவெளி<br />ஒரே புள்ளியின் வேறுபட்ட பதிவு<br />கர்ப்பிணிக்கும் சிசுவுக்குமென<br />முகில் வழி நதிகளென<br /><br />மரங்களுக்கும் பறவைகளுக்கும்<br />மண்ணுக்கும் காற்றுக்குமென<br />காலதேசவர்த்தமானங்களின் உள்ளீடாக<br /><br />உனக்கும் எனக்குமன்றி<br />என்னிடமிருந்தே எனக்கும்<br /><br />(மேய்வதும் மேய்ப்பதும் யாது... என்ற தொகுப்பிலுள்ள கவிதைகள், தமிழனி பதிப்பகம்)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-4111464436131983984?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-90781848312076144282010-03-29T12:09:00.000-07:002010-03-29T12:11:32.656-07:00துயரத்தின் ரேகை படர்ந்து<br />முகம் துவண்டு<br />இன்னும் சற்றைக்கெல்லாம்<br />தளும்பிவிடும் விழிகளுடன்<br />என் முன்னால் <br />நிலைக்கண்ணாடியில் அமர்ந்திருந்தவனை<br />அப்படியே பார்த்திருந்தேன் சிலகணங்கள்<br />ஏனோ முத்தமிடத்தோன்றியது<br />அவன் கன்னத்தில்<br />இதழ்குவித்து <br />அவன் கன்னத்தை நெருங்க<br />அதற்குள் அவன் <br />உதடுகுவித்து முத்தமிட்டுவிட்டான்<br />என் உதடுகளில் <br />அல்லது<br />என் முத்தம் தான்<br />குறி தவறிவிட்டதா<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-9078184831207614428?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-53159223698097543252010-02-21T22:28:00.000-08:002010-02-21T22:32:28.039-08:00வீசியெறிய மனமின்றி<br />மீண்டும் மீண்டும்<br />ஓட்டுகிறாள்<br />பலநாள் நெற்றியிலிருந்த<br />அந்த ஸ்டிக்கர் பொட்டை<br /><br />தான் பாரமாயிருப்பதாய் எண்ணி<br />கூந்தல் சூடிய சரத்தினின்று<br />தன்னை உதிர்த்துக் கொள்ளும் <br />மலர்களைப் போல<br />உதிர்ந்து வீழ்கிறது<br />அந்தப் பொட்டு<br />ஒட்ட வைக்கப்படும்<br />ஒவ்வொரு முறையும்<br /><br />காலத்தால் பசை தீர்ந்த அதை<br />கைவிடுவதைத் தவிர<br />வேறு வழியிருக்கவில்லை <br /><br />அதன் இருப்பின் <br />வெள்ளைத்தடம் மறையாத<br />அந்த நெற்றியில்<br />வீற்றிருக்கிறது<br />மற்றொரு பொட்டு <br />தன் எதிர்காலத்தையுணராது<br /><br />வீட்டைக் கூட்டுகையில்<br />தட்டுப்பட்ட அதைப்பார்த்து<br />அப்படியே அமர<br />அவள் விழியோரத்திலிருந்து<br />ஒரு சொட்டு<br />நனைக்கிறது<br />அந்த உதிர்ந்த பொட்டை<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-5315922369809754325?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-55061100054728315642009-12-02T12:22:00.000-08:002011-02-15T00:45:00.098-08:00நீர்த்திரை விழிகளுடன்<br />தூசு படிந்த நிழற்படத்தை<br />முந்தானையால் துடைத்துப் பார்ப்பதாய்<br />காய்ந்து உதிர்ந்த இலைச் <br />சருகுகளை விலக்கிப்<br />பார்க்கிறது காற்றுடன் மழை<br />கல்லறை எழுத்துக்களை<br /><br />நெடும்பயண ஓய்வாய்<br />சிலுவைக்கரங்களில் <br />வந்தமர்ந்த பறவை<br />தத்தியிறங்கி தானியமென <br />கொறிக்கிறது<br />கல்லறை எழுத்துக்களின்<br />ஒற்றுப்புள்ளிகளை<br /><br />தோற்றம் மறைவு என்ற<br />சொற்களுக்கிடையில்<br />கறுத்த அட்டைப்பூச்சி<br />மெல்ல ஊர்கிறது<br /><br />பெயரைப் போர்த்தியிருக்கும்<br />பறவையின் எச்சத்தைக் கழுவி<br />மனதோடு வாசிக்கிறது மேகம்<br /><br />திசையறியாது மிதந்த<br />ஒற்றையிறகு நனைந்து <br />ஒட்டுகிறது சிலுவை உச்சியில்<br /><br />பளிங்குச் சதுரங்க மேடையில் <br />மழைத்துளிகளின் <br />காய் நகர்த்தலுக்கெதிராக<br />கிளையிலை துளை வழி<br />சூது நிரம்பிய ஆட்டத்தை <br />ஆடிக்கொண்டிருக்கின்றன<br />சூர்யக் கிரணங்கள்<br /><br />மழைத்துளிகளும் ஒளிப்புள்ளிகளும<br />ஆடிச் சலித்துச் செல்ல<br />இருளின் மடியில் <br />தவழ்ந்திருக்கும் சமயம் வருகிறாள் <br />கைக்கும் வாய்க்கும் எட்டாமல்<br />நீலி நிலா<br />ஒற்றைமுலை குலுக்கி<br /><br />அதிகாலை<br />கல்லறை இடுப்பின்<br />தாழ்வாரத்தில்<br />மொக்கவிழ்ந்த குறியாய்<br />முளைத்திருக்கிறது காளான்<br /><br />( உரையாடல் கவிதைப் போட்டிக்கான கவிதை )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-5506110005472831564?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com65tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-57830192294868609152009-11-30T09:36:00.000-08:002009-11-30T09:46:43.385-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Yg0o-qeCsNc/SxQE7P8DuGI/AAAAAAAAAIg/YNVG-9fscWM/s1600/IMG_1789.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Yg0o-qeCsNc/SxQE7P8DuGI/AAAAAAAAAIg/YNVG-9fscWM/s320/IMG_1789.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409954468316035170" /></a><br /><br /><br /><br /><strong>அழைப்பிதழ்</strong><br /><br /><strong>மணல் வீடு & களரி தெருக்கூத்துப் பயிற்சிப்பட்டறை இணைந்து நிகழ்த்தும்<br />மக்கள் கலை இலக்கிய விழா</strong><br /><br />நாள் :26 டிசம்பர் 2009<br /><br />சனிக்கிழமை பிற்பகல் 3.30மணி<br /><br />இடம்: ஏர்வாடி, குட்டப்பட்டி அஞ்சல்,<br />மேட்டூர் வட்டம்<br />சேலம் மாவட்டம். 636453<br />தொடர்புக்கு :9894605371,9894812474,9677520060,9789779214<br /><br />பஸ்ரூட்: சேலம்-டூ-மேட்டூர்<br />பஸ் நிறுத்தம்: பொட்டனேரி<br /><br />தெருக்கூத்து ஒரு மகத்தான கலை ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்திய தொன்மையும் பழமையும் வாய்ந்தது மாத்திரமல்லாது ஒப்பற்ற நமது பண்பாட்டு அடையாளமாகும். மலிந்து பெருகி வரும் நுகர்வுக் கலாச்சாரம் கூத்து, தோல்பாவை கட்ட பொம்மலாட்டம் இன்னும் பிறவுள்ள பூர்வ கலைகளை நிர்மூலமாக்கி வருவது கண்கூடு. இருப்பினும் சமூகத்தின் கடைகோடியில் வாழ்ந்து வரும் மக்கள் கலைஞர்கள் மீள <br /><br />முடியாத வறுமையில் உழன்ற போதிலும் தம் உடல் பொருள் ஆவி ஈந்து அந்த அரிய கலைகளுக்கு உயிரூட்டி வருகிறார்கள்.<br /><br /> நம் சகோதரர்களை இனம் கண்டு பாராட்டுவதும், அரசியல் சூழ்ந்துள்ள இந்த நெடிய உலகத்தில் அவர்களுக்கு உரிய அங்கீகாரத்தை வழங்கச் செய்வதுடன், அவர்தம் வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்தும்படியான பொருளாதார சூழலை உருவாக்குவதும் நமது இன்றியமையாத கடப்பாடு ஆகும் அங்ஙனமே மணல்வீடு சிற்றிதழும் மற்றும் களரி தெருக்கூத்துப் பயிற்சி பட்டறையும் இணைந்து நிகழ்த்தும் மக்கள் கலை இலக்கிய விழா கலைஞர் பெருமக்களுக்கான பாராட்டு விழாவாக அமைக்கப் பெற்றிருக்கிறது இந்நிகழ்வில் கலந்து கொண்டு அவர்களை வாழ்த்தி மகிழ அன்போடு அழைக்கிறேன்.<br /><br /><strong>இப்படிக்கு,<br />மு.ஹரிகிருஷ்ணன்<br />ஆசிரியர், மணல்வீடு</strong><br /><br /> <br /> தலைமை : ச.தமிழ்ச்செல்வன்( மாநில பொதுச் செயலாளர், த.மு.எ.ச)<br /><br /> <br />முன்னிலை: ஆதவன் தீட்சண்யா(ஆசிரியர் புது விசை)<br /><br /> <br />சிறப்பு விருந்தினர்: எடிட்டர். பி. லெனின்.<br /><br /><br />நிகழ்ச்சித் தொகுப்பு: வெய்யில்,நறுமுகை. இராதாகிருஷ்ணன்<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><strong>அமர்வு:1 மாலை 3.30-4.00மணிவரை</strong><br /><br /><br />களரிக் கூட்டுதல்: அம்மாபேட்டை சரஸ்வதி நாடக சபா.<br /><br /> வரவேற்புரை: தக்கை.வே.பாபு<br /><br /> துவக்கவுரை: பிரபஞ்சன்<br /><br /><br /><strong>அமர்வு.2 மாலை 4-6மணி வரை</strong><br /><br />கிராமிய தெருக்கூத்து கலைஞர்களுக்கு, தெருக்கூத்துச்செம்மல்<br />தோற்பாவைக் கலைஞர்கள், பொம்மலாட்டக் கலைஞர்களுக்கு, நிகழ்த்துக்கலைச் செம்மல்,கலைச்சுடர் விருது& பாராட்டுச் சான்றிதழ் வழங்குதல்<br /><br /><strong>வாழ்த்துவோர்:</strong> <br /> <br />முனைவர் கே.ஏ. குணசேகரன்,முனைவர் மு.இராமசாமி<br />அம்பை,கிருஷாங்கினி,நாஞ்சில் நாடன்,பொ.வேல்சாமி,இமயம், ஹேமநாதன்(உதவி இயக்குநர் மண்டல கலை பண்பாட்டு மையம். சேலம்), பெருமாள் முருகன், புதிய மாதவி, பாமரன், லிங்கம்<br /><br /><br /> சிறப்புரை: எடிட்டர் பி.லெனின்<br /><br /> நிறைவுரை: ச.தமிழ்ச்செல்வன்<br /><br /> நன்றியுரை: மு.ஹரிகிருஷ்ணன்<br /><br />நிகழ்ச்சி ஒருங்கிணைப்பு: வ.சண்முகப்ரியன், இர.தனபால்<br /><br /> வரவேற்புக்குழு: லக்ஷ்மி சரவணக்குமார்,செல்வ புவியரசன்,கணேசகுமாரன்,அகச்சேரன்,ராஜா.<br /><br /><br />மாலை6மணி முதல் 7மணி வரை : உணவு இடை வேளை<br /><br /><br /><strong>அமர்வு3: மாலை7மணி</strong><br /><br />நல்ல தங்காள் (கட்ட பொம்மலாட்டம்)<br /><br />நிகழ்த்துவோர்: ஸ்ரீ இராம விலாஸ் நாடக சபாக்குழுவினர்,பெரிய சீரகாபாடி.<br />மிருதங்கம்:திருமதி.லதா<br />முகவீணை:திரு.செல்வம்(கண்டர் குல மாணிக்கம்)<br /><br /><br /> <br /><br /><br /><br /><strong>அமர்வு4- இரவு 10 மணி</strong><br /><br />மதுரை வீரன் (தெருக்கூத்து)<br /><br />நிகழ்த்துவோர்: எலிமேடு கலைமகள் நாடக சபா.<br />கோமாளி: மாதேஸ்<br />காசி ராஜன் :சண்முகம்<br />செண்பகவள்ளி:பழனிச்சாமி<br />சின்னான்:செல்லமுத்து<br />செல்லி:பிரகாஷ்<br />வீரன்:சதாசிவம்<br />பொம்மண்ண ராஜன்:வீராசாமி<br />வீர பொம்மன்:பெரிய ராஜு<br />பொம்மி:வடிவேல்<br />முகவீணை:குஞ்சு கண்ணு .செல்வம்.<br />மிருதங்கம்:வெங்கடாச்சலம், நடராஜன்<br />அரங்க நிர்வாகம்:சென்ன கிருஷ்ணன், வ. பார்த்திபன்.<br /><br />(இவ்விரு நிகழ்வுகளுக்கு மட்டும்(கட்ட பொம்மலாட்டம் , தெருக்கூத்து)<br />பார்வையாளர் நன்கொடை:ரூ.50<br /><br /><strong>நன்கொடைகள் வரவேற்கப்படுகின்றன. அளிக்க விரும்புவோர்,<br /><br />ஆசிரியர், மணல்வீடு, ஏர்வாடி, குட்டப்பட்டி அஞ்சல், மேட்டூர், சேலம் - 636 453 என்ற முகவரிக்கு பணவிடை மூலமாகவோ,<br /><br />611901517766, சண்முகப்பிரியன் என்ற ICICI வங்கி எண்ணுக்கு நேரடியாகவோ அளிக்கலாம்.</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-5783019229486860915?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-16289042749266147612009-11-23T09:27:00.000-08:002009-11-23T09:45:35.616-08:00தத்தளித்து <br />கால்துடுப்புகளசைத்து <br />கரையேற <br />எவ்வளவு முயற்சித்தும்<br />மூழ்கும் தருவாயிலிருக்கிறது<br />அத்தனை கால்களிருந்தும் <br />மரத்தினின்று<br />இடறி விழுந்த <br />கம்பளிப் பூச்சி<br />தான் மரண விளிம்பாகிவிட்ட<br />தவிப்பில் தன்னொரு உள்ளங்கையை<br />உதிர்த்தது அந்தக் கரையோரத்தரு<br />மழைத்துளிகள் குத்திப் புதையும் <br />புள்ளியினின்று <br />விரியும் வட்டங்கள்<br />ஒன்றையொன்று முத்தமிட்டு<br />மடிகின்றன<br />காற்றின் சுழிப்பில்<br />அவ்விலையைப் பூச்சி<br />பூச்சியை இலை<br />மாறி மாறி துரத்தியும்<br />எதிரெதிர்த் திசையில் <br />செல்ல நேர்ந்தும் என<br />தீராத அலைக்கழிப்பின் இறுதியில்<br />வெகு அருகில் <br />வீழ்ந்த மற்றொரு இலை<br />விளிம்பைப் பற்றி <br />ஏறியது பூச்சி<br />கரை<br />பரந்த நீர்வெளி தொடு வான்<br />இப்புறமிருக்கும் நீர்நடு தனிப்பாறை<br />என எல்லா திசைகளிலும்<br />சிறுசிறு தூரம் <br />சென்று சலித்துக் களைத்து<br />நிலைத்து தவழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது<br />மென்னலைகளின் சீரான லயத்தில் <br />இலை மேல் ரயில்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-1628904274926614761?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-33855253385938249122009-11-09T08:37:00.000-08:002009-11-09T08:41:04.081-08:00<strong>கதவு</strong><br /><br />திறக்கப்படாத கதவின் முன்<br />நெடுங்காலமாய் காத்திருக்கிறாய்<br />கதவின் பின்புறம் அவ்வப்போது<br />உறும்<br />பேச்சொலிகளும் சிரிப்பொலிகளும்<br />அங்கு யாருமில்லை எனக்<br />கருதவிடாது பார்த்துக் கொள்கின்றன<br />அயர்விலும் ஆற்றாமையிலும்<br />திரும்பச் செல்ல<br />எத்தனிக்கும் கணந்தோறும்<br />கதவு நோக்கி வரும் காலடியோசையொன்று<br />உன் காத்திருப்பின் எல்லைகளை நீட்டிக்கிறது<br />திறக்கப்படாத கதவின் முன்<br />நெடுங்காலமாய்க் காத்திருக்கிறாய்<br /><br /><br /><strong>ஊழியம் & கம்பெனி (பி) லிமிடெட்</strong><br /><br />நீங்கள் ஒரு ஓவியர் என்பதை நன்கு அறிவோம் அதனாலேயே<br />சுவர்களுக்கு வெள்ளையடிக்கும் பணியை<br />வழங்கியிருக்கிறோம் உங்களுக்கு<br />அந்த இசைக் கலைஞரைப் பாருங்கள்<br />எவ்வளவு அமைதியாக மணியடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்<br />ஏன் இப்படி உங்கள் கண்கள் கலங்கியிருக்கின்றன<br />நீங்கள் பயன்படுத்த வேண்டிய <br />சுண்ணமும் மட்டையும் காத்துக்கொண்டிருக்கின்றன<br />இப்போதே பணியைத் துவக்குங்கள்<br />இன்னும் சில தினங்களில் நமது ஆண்டு விழாவில்<br />கலந்து கொள்ள கடவுள் வர உள்ளார்<br />அதற்குள்ளாக அனைத்தும் தயாராக வேண்டும்<br />அதென்ன தூரிகையா<br />பணியிடத்திற்கு அதோடெல்லாம் வராதீர்கள்<br />நமது நிறுவனத்தின் விதிகளை அறிவீர்கள் தானே<br />பணிநேரத்தில் செல்பேசியை உபயோகிக்காதீர்கள்<br />சரி சீக்கிரம் வேலையைத் துவங்குங்கள்<br />கடவுளின் அதிகாரிகள் வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்<br />பணிகளை மேறபார்வையிட.<br /><br /><br /><strong>முல்லா</strong><br /><br />கடிகாரங்களை விற்பதற்காக பாக்தாத்தின் கடைத்தெருக்களில்<br />நாள் முழுதும் சுற்றிக் கொண்டிருந்த முல்லா வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்தார் தன் ஒட்டகத்தில். எதிர்காலத்திற்குள் நுழையவே தெரியாத அந்தக் கடிகாரங்களை யாருமே வாங்கவே இல்லை வழக்கம் போல். சென்ற முறை பழங்களை மட்டுமே நறுக்கும கத்திகளைக் கொண்டு வந்த போதும் இப்படித்தான் நடந்தது. தாகத்தில் நா உலர பாலைவனத்தை அவர் கடந்து கொண்டிருந்தபோது மாறுவேடத்தில் அங்கு வந்த கடவுள் அவரை யாரெனக் கேட்டார். என் பெயர் முல்லா நஸ்ருதின் வாங்குவதற்கு யாரும் வராத பொருட்களைத் தயாரிப்பதில் மட்டுமே தேர்ச்சி பெற்றவன் என, புன்னகையோடு அவரின் கரங்களைப்பற்ற கடவுள் முனைந்தபோது, இந்தக் கரங்களை நான் பார்த்திருக்கிறேன் என்றார் முல்லா. எப்படியெனக் கடவுள் புருவமுயர்த்த, நான் நடந்து செல்லும் போது என் கால்களுக்கடியில் முள் வைத்துக்கொண்டே போகும் கரங்களை நன்கறிவேன் என்றார்.<br /><br /><br /><strong>மரப்பாச்சி</strong><br /><br />வேப்பமரத்தால் ஆன மரப்பாச்சி பொம்மையொன்று நெடுங்காலம் என் வீட்டிலிருந்தது. மிகுந்த காதலோடு அதற்கு என் பெயரை வைத்திருந்தேன். வாசனைத்திரவியங்கள் முகப்பூச்சு என என்னென்னவோ பூசியும் அதனிடமிருந்து இறுதிவரை அகலவில்லை வேம்பின் உலர்ந்த கசப்பு வாசனை. அதனிடம் எப்போதும் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும் மெல்லிய விம்மலோசை இரவுகளில் என் அறையெங்கும் வியாபிக்கிறது பேரிரைச்சலாக. அது என்னிடம் ஏதும் கேட்கவில்லை ஆயினும் அதற்கு தவறான உதவிகளையே செய்தேன் போலும். தன்னை இரண்டாகப் பிளக்கும் ஒரு கோடாரி அல்லது சாம்பலாய்த் தூளாக்கும் கொஞ்சம் நெருப்பு என எதையாவது பரிசளித்திருக்கலாம் நான். ஒரு நாள் அது திடீரெனக் காணாமல் போய்விட்டது. அதுமுதலாய் அதனை எல்லா இடத்திலும் தேடிவருகிறேன். அதனிடம் ஒரே ஒரு கேள்வி கேட்கவேண்டும். அவ்வளவே. திடீரெனக் காணாமல் போவது எப்படியென.<br /><br />(காயசண்டிகை கவிதைத் தொகுப்பு, காலச்சுவடு பதிப்பகம்)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-3385525338593824912?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-68240329804276772462009-10-22T12:15:00.000-07:002009-10-22T12:17:28.090-07:00*<br /><br />குற்றுயிரும் கொலையுருமாய்க் கிடந்த<br />ஒரு சிகரெட்டை<br />முற்றாகக் கொன்றவன் நான்<br />அதில் எனக்குக்<br />குற்றபோதம் இல்லை<br /><br /><br />*<br /><br />வான பரியந்தம் உயர்ந்த கோபுரத்தில் ஏறி<br />இல்லை என்று கைவிரித்து நிற்கிறது<br />சிலுவை<br /><br /><br />*<br /><br />மழை இல்லெ தண்ணி இல்லெ<br /><br />ஒரு திக்குல இருந்துங்<br />கடதாசி வரத்து இல்லெ <br /><br />அடைக்கலாங் குருவிக்குக் <br />கூடுகட்ட<br />என் வீடு சரிப்படலெ<br /><br />நான் ஒண்டியாத்தான் இருக்கேன்<br />இன்னும்<br /><br /><br />*<br /><br />கிறுக்குப்பிடித்த பெண்ணைக்<br />கர்ப்பவதியாக்க<br />எவன் மனம் துணிந்தது இப்படி<br />அதற்கு முன் இவளைப்<br />புஷ்பவதியாக்க <br />இறை மனம் துணிந்ததே எப்படி<br /><br /><br />*<br /><br />காக்கைகள் கொத்த<br />எறுமை நிற்கிறது இணங்கி<br />உண்ணிகள் காரணம்<br /><br /><br /><strong>சருகு</strong><br /><br />நழுவியது கிளையின் பிடி<br />விடுதலை.<br /><br />விடுபட்ட மறுகணம்<br />மாட்டிக்கொண்டதோ காற்றின் கையில்.<br />அலைக்கழிப்பு<br /><br /><strong>ஒரு குடிப் பிறந்தோம்</strong><br /><br />ஒரு கனி<br />ஒரு இலை<br />உதிர்ந்தன பழுத்து.<br /><br />மண்ணோடு கலந்த வழியில்<br />ஒன்று மரம்<br />ஒன்று உரம்.<br /><br /><br />*<br /><br />ஒரு சுடர்<br />ஒரு நிழல்<br />இல்லை தொல்லை<br /><br />இருள் போக்க வந்ததுகள் என்று<br />வழி நெடுக விளக்குகள்.<br />ஒன்றின்மீதோன்று புரண்டு<br />குழப்பித் தொலைக்குதுகள் நிழலுகள்.<br /><br /><br />*<br /><br />ஒரு பறவையிட்ட <br />எச்சத்தின் <br />நிழலில்<br />அயர்கிறோம் நானும் என் மந்தையும்<br />அது மரமாகி நிற்கிறபடியால்.<br /><br /><br />*<br /><br />பின்தங்கிப் போன என்னை<br />உன் இகழ்ச்சி – நகும் - பார்வையின்<br />கீழ் நிறுத்திக் காணவா<br />உச்சியை எட்டி ஓடினாய்.<br />நடந்தது இது தான்.<br />இடைவழியில், சிறுதொலைவு.<br />வண்ணத்துப்பூச்சிகளின் பின்னோடி<br />போட்டிப்போட மறந்துவிட்டேன்.<br /><br /><br /><br />*<br /><br />அப்படி ஒரு நிலைமை<br />வரும் என்றால் அக்கணமே<br />வாழோம் என்றிருந்தோம்<br /><br />வந்தது.<br />அப்படியும் வாழ்கிறோம்.<br /><br />நம்மோடு நாம் காண<br />இத்தென்னைகள்<br />தம் மேனி வடுக்கள் தாங்கி.<br /><br /><br />*<br /><br />கண்டெடுத்தோம்<br />அப்படியும் கவலைப்படுகிறோம்<br />அய்யோ யார் தொலைத்தாரோ என்று.<br /><br /> <br />( முகவீதி கவிதைத்தொகுப்பு, தமிழினி பதிப்பகம் )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-6824032980427677246?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-30722909148047082802009-10-15T03:30:00.000-07:002009-10-15T03:35:29.411-07:00<span class=""></span><br /><strong>பங்களிப்பு<br /></strong><br />இந்த வரியை<br />நான் எழுதும்போது<br />கொஞ்சப்பேர் செத்துப்போனார்கள்.<br />கொஞ்சப்பேர் கொல்லப்பட்டார்கள்.<br />சில பேர் சத்தியத்துக்காக<br />சிலபேர் காரணமறியாமல்.<br />கொஞ்சப்பேர் பிறந்தார்கள்.<br />சிலபேர் சாவதற்காக<br />சிலபேர் கொல்லப்படுவதற்காக.<br />மீதிப்பேர் இடைவெளியை<br />நிரப்பவென்று ஏதேதேதோ<br />செய்து விட்டார்கள்<br />ஒருவருமே கவனிக்காது<br />கடந்து போய்விட்ட நிமிஷத்துக்கு<br />என்னுடைய பங்களிப்பாய்<br />ஒரு பதினாறு வரிகள்.<br /><br /><br /><strong>விலாசம்<br /></strong><br />தீர்மானத்தின் ஆணிகள்<br />அறையப்படாத சவப்பெட்டி<br />என்று என் கபாலத்தைச்<br />சொல்லலாம் நீங்கள்.<br />ஒரு பதம் ஒரு வாக்கியம் தேடி<br />மொழியின் புதைமணலில்<br />கழுத்திறுக மூழ்கும்<br />முட்டாள் ஜென்மம் என்றும்.<br />இரவின் வைரம் விடிந்<br />ததும் காக்காப்பொன்னாக<br />மறுகும் லோபியாய்<br />தூண்டிமுள்ளில் மாட்டி<br />கூடைக்குச் சேரும் மடமீனென்று.<br />நழுவிப்போகும்<br />கணத்தின் சிலிர்ப்பை<br />ஒற்றை அதிர்வில் சிறைப்படுத்தும்<br />வீணைத்தந்தி என்று.<br />அல்லது<br />இரா.சு.குப்புசாமி,<br />23 செக்கடித்தெரு,<br />மேலகரம்,<br />காறையூர் (வழி)<br />என்று.<br /><br /><br /><strong>கொண்டுவந்த கடல்</strong><br /><br />இந்தமுறை சங்கு கொண்டு வந்தேன்<br />சென்ற முறை சிப்பி.<br />அதற்கு முன்னால் சோழி<br />பாலிதீன் பைகளில்<br />செதில் கலந்த மணலும்,<br />கரைக்கோயில் குங்குமமும்<br />கொண்டு வந்ததுண்டு.<br />ஒரு முறைகூட<br />கடலின் பரிதவிப்பை<br />பரிவை ஆறுதலை<br />கொண்டு வர முடிந்ததில்லை.<br />சீசாவில் கொண்டுவந்த கடற்குஞ்சு<br />பாதியாகிச்<br />செத்துக் கிடக்கிறது அலமாரியில்.<br /><br /><br /><strong>தொலைந்தது எது</strong><br /><br />தொலைந்தது எதுவென்றே<br />தெரியாமல் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்.<br />தொலைந்ததின் ரூபம்<br />நிறம் மனம் எதுவும்<br />ஞாபகமில்லை.<br />மழையில் நனைந்த பறவையின்<br />ஈரச்சிறகாய் உதறித் துடிக்கும்<br />மனதுக்கு<br />தேடுவதை நிறுத்தவும் திராணியில்லை.<br />எனக்கோ பயமாயிருக்கிறது<br />தேடியது கிடைத்தபின்னும்<br />கிடைத்தது அறியாமல்<br />தேடித் தொலைப்பேனோ என்று.<br /><br />( முதல் 74 கவிதைகள், காலச்சுவடு பதிப்பகம் )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-3072290914804708280?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-59898710584248815662009-10-13T09:50:00.000-07:002009-10-13T09:53:09.369-07:00•<br /><br />அந்த நாள்<br />எனக்கு நன்றாக<br />நினைவில் இருக்கிறது<br /><br />அன்று என்ன<br />நடந்தது என்பதுதான்<br />ஞாபகமில்லை<br /><br /><br />•<br /><br />மாடிப்படியில்<br />ஏறிக்கொண்டும்<br />இறங்கிக்கொண்டும்<br />இருக்கிறார்கள் அனைவரும்<br /><br />ஏறிக்கொண்டும்<br />இறங்கிக் கொண்டும்<br />இருக்கிறது மாடிப்படி<br /><br />•<br /><br /><strong>படுகை</strong><br /><br />பறக்கும் பறவையில்<br />பறக்காமல் இருப்பது<br />எது<br /><br />ஓடும் ரயிலில்<br />ஓடாது நிற்கிறது<br />ஜன்னல்<br /><br />எங்கும் போகாமல்<br />எங்கும் போய்க் கொண்டிருக்கிறது<br />சாலை<br /><br />எப்போதும் போய்க் கொண்டே<br />எங்கேயும் போகாமல் இருக்கும்<br />நதி<br />எங்கும் போகாமல் இருக்கும்<br />படுகையின்மேல்<br />எப்போதும் போய்க் கொண்டிருக்கிறது<br /><br />•<br /><br />சுவருக்கு வெளியில் இருந்து<br />சுவர்களைப் பார்த்து இருந்தேன்<br />உள்ளும் புறமும் தெரிந்தது<br /><br />பின் சுவரானேன்<br />உள்ளும் புறமும்<br />ஒன்றெனத் தெரிந்தது<br /><br />இப்போது<br />சுவருக்குள் என்ன இருக்கிறது<br />என்பதைத்தான்<br />பார்க்கவேண்டும்<br /><br />சுவர் தன்னைப் பார்க்கும்போது<br />சுவர் இல்லாமல் போகிறது<br /><br />( அளவில்லா மலர் தொகுப்பு, காலச்சுவடு பதிப்பகம். இவரும் தேவதச்சனும் இணைந்து அவரவர் கைமணல் எனும் தங்கள் முதல் கவிதைத் தொகுதியை கொண்டுவந்தார்கள் என அறிகிறேன். )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-5989871058424881566?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-7814625755875047542009-10-06T12:54:00.000-07:002009-10-06T13:02:36.256-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />இப்பதிவை எழுத அழைத்த நண்பர் நர்சிம் அவர்களுக்கு நன்றி.<br /><br /><span class=""> திரும்பிப்பார்த்தல்</span> எப்போதுமே லயிப்பான விஷயமாக இருந்தில்லை. காரணம் இப்படியான மகிழ்ச்சியான காலங்கள் தொலைந்து போயிற்றே என்ற விசாரம் ஒரு புறம், மனதைத் துகள்துகளாகச் சிதறடித்த துர்நிகழ்வுகள் மீட்டப்படும் போதான கணங்களின் தாங்கவியலாத அவஸ்தைகள் ஒரு புறம் என முத்தம் பெற்ற இடத்தை தடவிப்பார்த்துக் கொள்வதும் தழும்புகளை குத்திக் கிளறிப்பார்ப்பதுமான செய்கைகளை கவனத்தோடே தவிர்க்க முயற்சித்திருக்கிறேன். நிகழின் கணங்கள் மட்டும் அவ்வளவு உணக்கையான தட்பவெப்பத்தில் இருக்கிறதாயென்ன.<br /><br /><span class=""> எழுத்துக்கு</span> மனப்பதிவுகள் அவசியமாகிறது, அவற்றைத் துறந்து சுதந்திரமாகி விடத் துடிப்பவன் எழுதுவது, சுயசூன்யம் வைத்துக் கொள்வது போன்றதானது. அதைத் தவிர்த்துவிட எவ்வளவோ முயன்று தோற்றிருக்கிறேன். எழுத்தின் மூலமான, மனப்பதிவுகளை சேமிப்பதை அவற்றைப் பற்றியதான அபிப்ராயங்கள் உருவாக்கிக் கொள்வதை அவைகள் என்னை வதைக்க அனுமதிப்பதை சினத்தையும் வெறுப்பையும் ஏன் அன்பையும் நெகிழ்வையும் கூட தூண்டுவதை தவிர்த்து விட வேண்டுமென்பது என் கடந்த காலம் எனக்கு கற்றுக் கொடுத்த பாடமாக நினைத்திருந்தேன். எந்த தப்பித்தலுக்கான முயற்சியும் எந்த விடுதலையையும் வழங்கிவிடவில்லை என்பது வேறு விஷய்ம்<br /><br /><span class=""> ஒரு</span> வித வெறுமையை எனக்குள் சிருஷ்டித்துக் கொள்வதே பிரதான நோக்கமாயிருந்தது, இந்த வெறுமையைத் தான் நான் ஓயாது என் எழுத்துகள் மூலமாக அடைந்து கொண்டிருந்தேன் என நினைக்கிறேன். என் எல்லா பிணைப்புகளிலிருந்தும் சப்தமில்லாமல் உதிரும் இலைபோன்று என்னை துண்டித்துக் கொள்வதே என் சகல துயரத்திலிருந்துமான விடுதலையாக இருக்க முடியும் என்பது என் எண்ணமாயிருந்தது. என் இச்செயற்பாடுகளின் காரணமாக ஓஷோவும் ஜெ.கிருஷ்ணமூர்த்தியும் இருந்திருக்கிறார்கள் என்பதை இப்போது உணரமுடிகிறது. இந்த மனநிலை ஒரு பருவம், அடுத்த பருவம் இதற்கு எதிர் நிலையிலிருக்கும். இப்படி ஒரு நிலைப்பாட்டிலும் அதற்கு எதிர்நிலையிலும் மாறி மாறி இருந்திருக்கிறது என் கடந்த பத்து வருடங்கள்.<br /><br /><span class=""> என்</span> நிலை ஒரு மாதிரி இரட்டைநிலை, நீரின் ஈர ஸ்பரிசத்திற்கும் ஆசை, கனமின்றி ஓட்டைக் குடமாகவும் இருக்க வேண்டும். இதை ஈடு செய்யும் வகையில் இலக்கியங்கள் இருந்தன. பத்து வருடங்கள் அவை என்னோடு கூடவே நான் அவைகளோடு கூடவே இருந்து வந்திருக்கிறோம். இவை என் புறவுலகின் பற்றற்ற தன்மைக்கும் அகத்தின் வெறுமைக்கும் அவ்வப்போது தீனியிட்டு வந்தன.<br /><br /><span class=""> கணினி</span> என்கிற தொழில் நுட்பம் 2006 வரை எனக்கு மிக அந்நியமாகவே இருந்து வந்திருக்கிறது. சுயமாக மின்னஞ்சல் கூட கிடையாது, முற்றிலும் பூஜ்யம். இப்போதும் ஏனென்று தெரியவில்லை பூஜ்ய நிலையின் மேல் தீராத காதல் இருந்து கொண்டிருக்கிறது. அடிக்கடி அந்த நிலையைத் தொட்டுவிட்டு வருவது எனக்கு பிடித்தமான செய்கையாக இருந்திருக்கிறது. பிறகான காலகட்டத்தில் பணியின் படிநிலைகளில் மேசையும் கணிணியுமாகவே இருக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது. அப்பொழுதும் அதை முழுமையாக பயில முடியவில்லை. கழுத்தை நெறிக்கும் தேவையின் கரங்களை விலக்குமளவிற்கு கற்றுக் கொண்டேன்.<br /><br /><span class=""> பிறகு</span> இணையம் பரிச்சயமானது, கூகுளில் எதையெதையோ தேடித் தேடி தொலைந்து போனேன். ஒரு சுபயோக சுபதினத்தில் வலையில் மேய்ந்து கொண்டிருக்கையில் தமிழ் தட்டுப்பட இடறி விழுந்து எழுந்து நிற்க இலக்குகளற்ற யாத்ரீகனுக்கு திறக்கப்படும் மாயக்குகைகள் போன்று திறந்தன பிளாகுகள். பிளாக் என்கிற தளங்களை அவைகள் பிளாக் என்று தெரியாமலே வாசித்திருக்கிறேன், இப்போதைய என் நண்பர்களை அப்போதே புக்மார்க் செய்யத் தெரிந்துகொண்டு, செய்து தொடர்ச்சியாக வியந்து வாசித்துவந்தேன், உடனடி கருத்துப்பரிமாற்றங்கள் பரஸ்பர நட்புகள் சர்ச்சைகள் மோதல்கள் என பல தளங்களில் விரிந்திருந்தது பதிவுலகம்.<br /><br /><span class=""> இலக்கியப்</span> பிரதிகளோடு வலைப்பதிவுகள் வாசிப்பதும் வழமையாகிவிட்டது. அப்பொழுதும் பிளாக் பற்றிய எந்த நுட்பங்களும் அறிந்திருக்கவில்லை. பின்னூட்டமிடக்கூடத் தெரியாது. 2009 பிப்ரவரி வரை எனக்கு ஜிமெயில் முகவரி கூட கிடையாது. தம்பி மற்றும அவனுடைய ஒரு நண்பன் உதவியோடு ஜிமெயில் முகவரி துவங்கி, அப்போதே பிளாக் என்ற சொல்லைக் காணுற பிளாகும் துவங்கியாயிற்று. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஒவ்வொரு ஜன்னலையும் திறந்து பார்த்து தளத்தைக் கட்டமைத்தாகிவிட்டது. தமிழில் எப்படி தட்டச்சுவது, Google transliteration கிடைத்தது, ஆங்கிலத்தில் தட்டச்ச தமிழில் வந்தது, இப்படி எனக்கு மிகப்பிடித்த கவிதைகளை சில பதிவுகளாக இடத்துவங்கினேன்.<br /><br /><span class=""> அதுவரையில்</span> நான் வாசித்து வந்த தளங்களில் பின்னூட்டமிட கற்றுக்கொண்டுவிட்டேன். வண்ணதாசன் என் ஆதர்சம், வண்ணதாசன் எழுத்துகள் என ஒரு நான்கு பக்க அளவில் Google transliteration ல் தட்டச்சிய கட்டுரை காணாமல் போனது நொடியில் ஏதோ தொழில் நுட்பப் கோளாறு காரணமாக. அந்த ஒடிந்த மனநிலையில் அப்படி காணாமல்போனதையே நான்குவரிப்பதிவாக்கி பதிவிட்டேன். அப்போது தான் NHM writer உபயோகிக்கச் சொல்லி ஜ்யோவ்ராம்சுந்தர் அவர்களிடமிருந்து பின்னூட்டம் வந்தது. பிறகு அவ்வப்போது எழுத்துப்பிழைகளை சுட்டியும் தன் விமர்சனங்களை மென்மையாக தெரிவித்தபடியும் இருந்தார்.<br /><br /><span class=""> பிறகு</span> ஆதவா, ச முத்துவேல், அனுஜன்யா, மாதவராஜ், வடகரைவேலன் அண்ணாச்சி,,,,,,,, மற்றும பலர் தொடர்ந்து வாசித்து கருத்துகளை பகிர்ந்து கொண்டது மிகுந்த ஊக்கமளிப்பதாயிருந்தது. ஒரு நாள் மதியம் பதிவுப்பக்கம் வருகையில், என் சதுரங்கம் கவிதையை தன் வலைப்பப்பக்கத்தில் அறிமுகப்படுத்தி பதிவிட்டிருந்தார் ஜ்யோவ்ராம்சுந்தர் அவர்கள். அன்று அடைந்த ஆனந்தத்திற்கு அளவேயில்லை.<br /><br /><span class=""> பிறகு</span> எவ்வளவு அன்புள்ளங்கள். அந்தப்பட்டியல் மிக நீளமானது. ஒரு கைக்குழந்தையைப் போல் அவர்கள் கரங்களில் வலம் வரத்துவங்கினேன். எவ்வளவு அன்பு, நட்புகள், நல்லிதயங்கள் என இவ்வருட பிப்ரவரி முதல் இது வரையிலான ஏழு மாதங்களிலான பயணம் மிக இனிமையானது.<br /><br /><span class=""> வலையுலகில்</span> முதலில் தொலைபேசியது ச.முத்துவேல் அவர்களிடம் தான், முதலில் பார்த்ததும் அவரையும் அகநாழிகை பொன் வாசுதேவன் அவர்களையும். பிறகு அநேகமாக எல்லோரையும் சந்திக்கிற வாய்ப்பு கிடைத்தது. இப்பதிவுலகம் எனக்களித்திருக்கும் நட்பு வட்டத்தை நினைக்கும் போது மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. என் வெறுமையை தனிமையை உறவின் பிரிவின் வலியை வாழ்வின் அலைக்கழிப்பை என எல்லாவற்றையும் பகிர்ந்து கொண்டபோது இந்த நட்பு வட்டத்திடமிருந்து ஆறுதலாகப் பெற்ற சொற்களின் கதகதப்பு இன்னும் அப்படியே இருக்கிறது.<br /><br /><span class=""> தற்போது</span> எதுவும் எழுதுவதில்லையே என நண்பர்கள் கேட்பதுண்டு, தற்போதைய வேலைப்பளு காரணம் எனத் தோன்றினாலும் இன்னும் ஆழ்ந்து யோசிக்க ஒரு காரணம் தென்பட்டது. எனக்கு வருடமொருமுறை பருவகாலம் மாதிரி ஒரு கட்டத்தில் பைத்தியம் பிடித்துவிடும் (உண்மை நம்புங்கள்), அந்த பைத்தியநிலை சில மாதங்கள் நீடிக்கும், பிறகு இயல்பு நிலை திரும்பிவிடும். பிறகு குறிப்பிட்ட இடைவெளி விட்டு அடுத்த வருடத்தில் அந்தப் பருவம் திரும்பவரும். அந்தக் காலகட்டத்தில் வித்தியாசமான அந்நியமான செய்கைகளை செய்து வந்திருக்கிறேன். அப்படியான செய்கைகளில் எழுதுவதும் ஒன்று. <br /><br /><span class=""> கொஞ்சம்</span> என்று நிறையவே திரும்பிப்பார்த்துவிட்டேன். :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-781462575587504754?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-90250428490816989582009-10-01T12:08:00.000-07:002009-10-01T12:20:12.993-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br /><strong>சந்தோஷத்தின் பெயர் தலைப்பிரட்டை</strong><br /><br />தலைப்பிரட்டைகளை<br />மீன்களென்று எண்ணி<br />நீர்த்தேக்கத் தொட்டியிலிருந்து அள்ளி<br />சட்டைப்பையில்<br />நிரப்பிச்செல்லும் சிறுவர்கள் நீங்கள்<br />அவை<br />உங்கள் விருப்பப்படியே<br />உங்கள் தலைக்குள்ளும்<br />சில நாட்களுக்கு<br />அவரவர் வசதிக்கேற்ப<br />குப்பிகளிலும்<br />மீனென நீந்தும்.<br />மீன்களைப் பிடிப்பதற்கு தேவையான<br />தூண்டில்கள்<br />வலைகள்<br />காத்திருப்பின் இருள்<br />எதையுமே அறியாத சிறுவர்கள்<br />நீங்கள்.<br />தலைப்பிரட்டைகளை<br />சட்டைப்பைக்குள் நிரப்பி<br />எடுத்துச்செல்கிறீர்கள்.<br />உலகிற்கும்<br />காத்திருக்கும் உங்கள் அம்மாவிற்கும்<br />யாரும் எதிர்பார்த்திராத<br />அரிய உயிர்த்துடிப்புள்ள<br />பரிசை எடுத்துச்செல்வதில்<br />உங்கள் மனம் படபடக்கிறது<br />உங்கள் தோழி தேஜீவிடமும்<br />இந்தப் பரிசை<br />பகிர்ந்து கொண்டே ஆகவேண்டும்<br />நண்பர்களே<br />உங்களது இப்போதைய<br />சந்தோஷத்திற்கு<br />நான் ஒரு பெயர் இடப்போகிறேன்.<br />தலைப்பிரட்டை.<br /><br />•<br /><br />ஒரு இரையை<br />புதிரானதும், கரடுமுரடானதுமான இடங்களில்<br />எலி ஒன்று இழுத்துச் செல்வது போல்<br />கனவொன்று<br />நேற்றும் என்னை வழியெங்கும்<br />அழைத்துச் சென்றது.<br />என்னை பரிதவிக்க விட்டு<br />கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்<br />அந்தக் கனவு கொறித்தது<br />மீதியாய் என்னை மதில்களிலிருந்து<br />தூக்கி எறிந்தது.<br />அபாயத்தில் அலறுவதும் பீதிக்குள்ளாவதுமாய்<br />வழியெங்கும் கனவின்<br />கொடூரப் பற்களிடையே<br />நடுங்கியபடி இருந்தேன்.<br />கனவில் எங்களைக் கண்டாயா என்று<br />நீங்கள் கேட்கிறீர்கள்<br />சற்று இளைப்பாறிவிட்டு<br />உங்களுக்கு நியாயமாகவே பதிலுரைக்கிறேன்.<br />நீங்கள் இல்லாமலா ?<br /><br /><strong>நித்தியவனம்</strong><br /><br />தெலைபேசியில் உள்ள எண்காட்டியில்<br />எண்கள் நடுங்குவதை<br />முதல் முறையாய் பார்க்கிறீர்களா.<br />உங்கள் அழைப்புமணியின் ரீங்காரம்<br />இதவரை செல்லாத நிலவுகளின்<br />சுவர்களுக்குள்<br />ஊடுருவுவதை உணர்கிறீர்களா.<br />நீங்கள் அழைக்கும் நபர்<br />சற்றுமுன் இறந்தவராய் இருக்கக்கூடும்.<br /><br />•<br /><br />இரவு காகமென அமர்ந்திருக்கிறது<br />உயிர்<br />ஒரு கொக்கின்<br />வெளிச்ச உடலுடன்<br />ஆஸ்பத்திரி காரிடாரில் நடந்து<br />வெளியேறியது.<br />கொக்கும் காகமும்<br />ஒரு நித்ய வனத்திற்குள்<br />ஜோடியாய் பறப்பதை<br />நீங்கள் பார்த்தீர்கள்<br />நான் பர்ததேன்.<br /><br /><br />( சந்தோஷத்தின் பெயர் தலைப்பிரட்டை என்ற தொகுப்பிலுள்ள கவிதைகள் இவை, சந்தியா பதிப்பகம். முதலில் இவரின் காகங்கள் வந்த வெயில் தொகுப்பு தான் படிக்க கிடைத்தது, அது இவரின் பிற தொகுதிகளையும் தேடும் ஆர்வத்தைத் தூண்டியது, பிறகு அச்சம் என்றும் மரணம் என்றும் இரண்டு நாய்க்குட்டிகள், தற்போது இந்தத் தொகுப்பும் வாசிக்க முடிந்தது. இவரின் முதல் தொகுப்பான மிதக்கும் இருக்கைகளின் நகரம் இன்னும் வாசிக்க கிடைக்கவில்லை. வாசகனை மிரட்டாத எளிய ஆற்றொழுக்கான உரைநடையில் கவித்துவ புனைவுகளாய் இக்கவிதைகள் நிறைவான வாசிப்பனுபவத்தையும் கவிதானுபவத்தையும் நல்குகிறது. )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-9025042849081698958?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-59154285102700306812009-09-25T01:06:00.000-07:002009-09-25T01:13:35.881-07:00<span class=""></span><br /><strong>ஈக்குஞ்சு<br /></strong><br />ஈக்குஞ்சு ஒன்று கண்டேன் ஆஹா...<br />என்னுயிரைப் பகலில்<br />கலகலப்பாக்கியதொரு ஈக்குஞ்சு தான்<br />எவ்வளவு அற்புதம்...<br /><br />இரவுகளில்கூட பெரிய ஈக்கள் மேலும்<br />வாஞ்சை வந்து விடுகிறது<br />‘குற்றமும் தண்டனையும்’ நாவலுக்குள<br />வந்து கண் மறைக்கையில்<br />வெளியில் எடுத்துவிடுவேன் பெரிய ஈயை –<br />முன்னொரு நாள் என் மூக்கின் மேல் சிந்தின<br />திருநீறை என்னவள் துடைத்த மென்மையாக.<br /><br />பகல் ஒரு குல்கந்து வியாபாரி<br />இரவே எனக்கு ரோஜாத்தோட்டம்.<br /><br />ஒரு சொம்பு சிறுவாணித் தண்ணீர்<br />ஒரு நண்பரின் கடிதம்<br /><br />ஹோட்டலில் காஃபியைத் தன் கையால்<br />ஆற்றி வைத்த ஒரு புதிய சர்வர்<br />தவிரவும் வேறென்ன<br />இன்று பகலில் ........<br /><br />ஆத்மார்த்தமாக செய்த செயல் என்னவோ<br />குண்டூசி கொண்டு<br />(என்) சீப்பில் அழுக்கெடுத்தது தான்.......<br /><br />ஒரு குழந்தையாய்<br />இரவில் என் மடிமீது<br />மலர்ந்து சிரிக்கும்<br />பால் மணம் மாறாத<br />என் டைரி.<br /><br /><br /><br /><strong>அழகான சாட்டை</strong><br /><br />என் இறுதி மூச்சாக நான் வெளியேறுமுன்<br />வந்து நிற்கிறாய் சிட்டுக்குருவியே<br />இதுவரை என்னிடம்<br />எதுவும் நீ எதிர்பார்த்ததில்லை<br />ஆனால் உன்னிடம் நான் தெரியத் தவறியது ஏராளம்<br />ஒரு பறவை இறப்பதற்கும்<br />ஒரு மனிதன் எனும் பெயரில் நான் இறப்பதற்கும்<br />உள்ள வித்தியாசமும் புரிகிறது இப்போது<br />புத்தகங்கள் மட்டுமே கூடி நிற்க இறப்பது<br />என்பது கூட வேதனையில்லை<br /><br />உன் பாடல்களில்<br />எவ்வளவோ கேட்டிருக்கலாம்<br />சுடரின் இறுதிப்புள்ளி இக்கணம்<br />பாமரக் கண்ணின் கடைசி அசைவில்<br />புலப்பட வேறு உயிர் காணேன் சுற்றிலும்<br /><br />கரெக்ட் டயம் பார்த்து தெரு இறங்கி<br />கடலை பொரிக்காரனிடம் கையேந்தும் வீட்டுநாய்<br />அடிக்கடி மரமேறி காக்கா முட்டை திருடும் அறைப்பூனை<br />புகைப்பட அப்பாவின் காலர் குடிக்கும் கறையான்கள்<br />புத்தகங்கள் புகுந்து அசிங்கப் படுத்திய கரப்பான்கள்<br />என் முன்னால் கூச்சமின்றிப் புணரும் பல்லிகள்<br />இரவில் உடலேறி இம்சிக்கும் பெண் கொசுக்கள்<br />ஒரு ஜீவனைக் காணவில்லை<br />நான் சொல்லிக் கொண்டு போக<br /><br />புருஷனுக்குத் தெரியாமல் பலதடவை பிணங்களுக்கு<br />கொஞ்சம் தலைக்கு வெண்ணையும்<br />காட்டுக்கு வறட்டியும்<br />இலவசமாகத் தந்த ஒரே அக்காவும் எங்கோ<br />தொலைவூரில் சாணி தட்டும் ஓசை கேட்கிறது<br /><br />நான் வெளியேறிய பின்னால்<br />சிலர் வரக்கூடும் மனித உடையில்<br />ஜென்மம் நீங்கின ஒரு கவிஞனைக் காண<br />இருதயம் நிற்கும் முன்பே இறந்து விட்ட மனிதர்களில்<br />நானும ஒருவன் என்பதெல்லாம்<br />நீ அறிந்தது தானே என் சிட்டே<br /><br />இனியொரு சிறு உதவி<br />உன் பாடல்களின் வழிகளிலெல்லாம்<br />இவ்விதயத்தின் கடைசி வரிகளையும் சேர்த்துப்பாடு<br /><br />மனித உடை தரித்த உயிர்களே<br />மன்னித்து விடுங்கள் ஒரு மனிதனை<br />இறுதிவரை அவனின் சாதனை<br />அழகான சாட்டை செய்ய முயன்றது தான்<br />அழகான சாட்டை. ஆமாம் அழகான............<br /><br /><strong>பேசும் வாழ்க்கை</strong><br /><br />அன்று சைக்கிளின் மீதிருந்து<br />அந்தப் புன்னகையின் கையுயர்த்தல்<br />நேற்று ஸ்கூட்டரிலிருந்து புன்னகையின் கையுயர்த்தல்<br />(நான் என்றும் காலத்தின் மீது நடையில்)<br /><br />இடையில் மாதக்கணக்கில்<br />இருவரும் சந்திக்காமல் ஆனாலும்<br />சந்திக்கும் நாளின் இதயத்திலிருந்து<br />அதே புன்னகையின் கையுயர்த்தல்<br /><br />சுமார் எட்டு வருடங்களாக<br />சந்திப்பு நேராத நாட்களில்<br />எங்களைக் குறித்து கிஞ்சித்தும் சிந்தனையே<br />எனக்கிருக்காது. அவருக்கும் அப்படித் தானிக்கும்<br /><br />அவர் எங்கோ பக்கத்தில் தான்<br />ஒரு கம்பெனியில் வேலை பார்க்கவேண்டும்<br />என்ன பேர் என்ன வேலை எங்கே வீடு தெரியாது<br />ஒரு வார்த்தை பேசிக்கொண்டதில்லை<br /><br />வீட்டுப் பூந்தொட்டியில் வெங்காயப் பயிரென்றான<br />இன்று –<br /><br />என் முகம் இறந்த தாய்<br />எனக்கு முகம் திருப்பும் தந்தை<br />எனக்கு முகம் மறுக்கும் உறவுகள்<br />என் முகம் புரியா நண்பர்கள்<br />இருந்தாலும்<br /><br />நேர்தலுக்கான திட்டமோ<br />நேர்தலுக்கான எதிர்பார்ப்போ<br />நேர்தலுக்கான ஏக்கமோ<br />இல்லாமல்<br />அந்த புன்னகையின் கையுயர்த்தல்<br />என்றேனும்<br />இவ்விதந்தான்<br />வாழ்க்கை முகங்கொடுத்து<br />என்னோடு பேசுவது.<br /><br />(பாதசாரியின் மீனுக்குள் கடல் தொகுப்பிலுள்ள கவிதைகள் இவை. இத்தொகுப்பு இரண்டு சிறுகதைகளும் சில கவிதைகளும உள்ளடக்கியது. தமிழினி வெளியீடு. இத்தொகுப்பிலுள்ள காசி சிறுகதை ஏற்படுத்திய பாதிப்பு சொல்லில் அடங்காது.)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-5915428510270030681?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-69069172944446779262009-09-15T12:24:00.000-07:002009-09-15T12:39:49.425-07:00<ul><li>ஆழிப்பேரலை<br />ஊருக்குள் புகுந்தது<br />தொலைக்காட்சிப் பெட்டியருகே இருந்த<br />கண்ணாடித் தொட்டி மீன்களை<br />மீண்டும் கடலுக்குள் சேர்த்தது<br /><br />ஆழியின் ஆழ்படிவில்<br />பனிக்குடத்துக்குள்<br />நீந்திக் கொண்டிருக்கிறது<br />சிசு<br /></li></ul><p><span class=""></span></p><ul><li><span class="">எறும்புகளுக்கு</span><br />தற்கொலை செய்துகொள்ளத்<br />தெரிவதில்லை<br />எனக்குத தெரிந்த எறும்பொன்று<br />மூன்று முறை தோல்வி கண்டது<br />எதேச்சையாக ஒரு நாள்<br />என்னைக் கடித்தபோது<br />தன் இறுதி முடிவுக்கான வழியை<br />அறிந்து கொண்டது<br /></li></ul><p> </p><ul><li>இரவில் படுக்கப் போவதற்கு முன்<br />உறைக்கு ஊற்றிய பால் தயிராவதைக்<br />காலையில் கண்டதுண்டு<br /><br />இரவெலாம் கண்விழித்து<br />அது வேறொன்றாகத் திரியும்<br />கூத்தைக்<br />கண்டதுண்டோ நீ<br />கதைசொல்லி</li></ul><p><span class=""></span> </p><p></p><ul><li>காகம்<br />வழி தவறி விட்டது<br />மிடறு நீருக்காக<br />பாலை நிலப்பகுதியில் அலைந்தது<br /><br />பள்ளிவிட்டுச் செல்லும் குழந்தையின்<br />தோள் பையிலிருந்த கதைப்புத்தகத்துள்<br />ஒரு பானையையும்<br />அதிலுள்ள கையகல நீரையும் கண்டது<br />பரபரப்போடு கற்களைத் தேடியது<br />தாகத்தை மறந்து தானும் ஒரு கதையாவதற்கு<br /></li></ul><p></p><ul><li>புத்தகத்தின் மீது<br />வட்டமாக விழுகிறது<br />மேசை விளக்கின் ஒளி<br />வரிவரியாக நீளும்<br />எழுத்துக்களால் உருவாகும்<br />கதைகளுக்குள் நிகழ்ந்தபடியிருக்கும்<br />மனிதர்கள்<br />தனியொருவனை ஐந்தாறு பேர்<br />ஆயுதங்களோடு விரட்டுகிறார்கள்<br />என்னால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை<br />சமயோசிதமாக புத்தகத்தை மூடியிருந்தால்<br />என் முகத்தில் பட்டுத் தெறித்து வழியும்<br />கதகதக்கும் இக்குருதியை<br />தவிர்த்திருக்கலாம்<br />ஒருவேளை<br /></li></ul><p></p><ul><li>ஒவ்வொரு தீக்குச்சிகளாக உரசி<br />விரல்கள் சுடும் வரை எரியவிடுவது<br />சிறுவயதிலிருந்து பழக்கம்<br /><br />அபூர்வமாக சில சமயம்<br />எரியும் சுடரில்<br />யாரோ பார்ப்பது தெரியும்<br /><br />முகமற்ற பார்வை<br /></li></ul><p><br /></p><ul><li>நெருப்பு ஏன் சுடுகிறது<br /><br />சுடக்கூடாது என்று அதற்கு யாரும்<br />ஏன் சொல்லித் தரவில்லை<br /><br />கடல் உப்புக் கரிக்கிறது<br />மீன் ஏன் கரிப்பதில்லை<br /><br />தப்பு செய்தால் சாமி கண்ணைக் குத்தும்<br />சரி சாமி செய்வது தப்பில்லையா<br /><br />குழந்தைகள் பேசிப் பேசி<br />பெரியவர்கள் ஆகிறார்கள்<br /></li></ul><p></p><ul><li>கனவில் வந்த அப்பா<br />நான் அதிகமாகக் குடிப்பதாகக்<br />குறைபட்டுக்கொண்டார்<br />தனக்கு சாராயம் வைத்துப்<br />படையலிடாததையும்<br />நாசூக்காகச் சொல்லிவிட்டுப் போனார்<br /><br />( உப்பு கவிதைத் தொகுதியிலுள்ள கவிதைகள். உயிர்மை வெளியீடு )</li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-6906917294444677926?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-76997157659759463142009-09-10T12:13:00.000-07:002009-09-10T12:45:22.391-07:00<strong><span class=""></span></strong><br /><strong>கோடுகள்</strong><br /><br />நான் இல்லாத வேளை<br />நீ என்ன செய்து கொண்டிருந்தாய்<br />என் மகளே<br />வயலின் இசைத்துக் கொண்டு<br />தொலைபேசியில் உன் நண்பர்களோடு<br />அறையினுள்<br />அல்லது<br />உனது விரல்களில் வழியும்<br />வர்ணங்களின் கோடுகளோடு<br />அப்படியே தான்<br />நான் இல்லாத வேளையில்<br />என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாயோ<br />அதுவே அதுவே<br />உனது வேளை<br />என் மகளே.<br /><br /><strong>நண்பகல்<br /></strong><br />என்னைக் கேட்காமலேயே<br />எனது அறையினுள் வந்து விடுகிறது<br />சப்தமற்ற<br />இந்த நண்பகல்.<br />பின் மதிய வேளையில்<br />வெளியேறும் போதும்<br />என்னிடத்தில்<br />சொல்லிக் கொள்வதே இல்லை<br />கேட்காமலும் சொல்லிக் கொள்ளாமலும்<br />வரும் போகும்<br />நண்பகலைக் காண<br />நீயும் ஒரு முறை<br />வா<br />எனது மகளே.<br /><br /><br /><strong>வெளியே<br /></strong><br />ஒரே புழுக்கமாய் இருக்கிறது<br />என் மீது எதையும் ஏற்றாதே<br />உனது வார்த்தைகளும் போரடிக்கிறது<br />நகருக்கு வெளியே கூட்டிப் போ என்னை<br />சுவரில் சாய்த்து வைத்த<br />சைக்கிள் சொல்லிற்று<br />இப்போது அதை அழைத்து<br />வெளியே போய்க் கொண்டிருக்கிறேன்.<br /><br />( அப்பாஸ் அவர்களின் ஆறாவது பகல் என்ற கவிதைத் தொகுப்பிலுள்ள கவிதைகள் இவை. அகம் வெளியீடு )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-7699715765975946314?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-24572299033305860082009-09-09T11:25:00.000-07:002009-09-09T11:28:56.227-07:00<strong>சாந்தாவின் புலம்பல் படலம் 1<br /></strong><br />லீவ் விட்டா ஐயா என்னை மறந்துடுவீங்களோ ?<br />ஒரு கடிதமாச்சும அனுப்ப வேண்டாம் ?<br />நான் ஒருத்தி இங்க தினமும் கடுதாசி வரும்<br />வரும்னு பாத்துட்டிருந்துட்டு ஏமாந்து போறேன்.<br />நிஜமாலுமே மறந்துட்டியாப்பா ?<br />திருப்பூரு சுத்தி அலைவீங்க.. எவடா கெடைப்பான்னு.<br />பேச்சுல உங்கள அடிச்சிக்க முடியுமா ?<br />அன்னிக்கி பஸ்சுல என்ன சொன்னீங்க ?<br />போனதும் முதல் வேலையா உன்னை<br />நெனச்சு நெனச்சு எழுதுன கவிதை<br />அமுட்டையும் அனுப்பறேன்னு.. நல்லாவே<br />இருந்துச்சு வசனம் ! இதை<br />படிச்ச பின்னாடி அனுப்புனீங்க..<br />எல்லாத்தையும் அடுப்புல போட்டு கொளுத்தீர்வேன்.<br />இனியும் லெட்டர் வரலைன்னா<br />சாப்பிடக் கூட மாட்டேன். ப்ளீஸ்டா..<br />ஒரே ஒரு கடுதாசி .. ப்ளீஸ்.<br />இங்க உங்க போட்டோவுக்கு நான் கிஸ்<br />பண்ணிப் பண்ணி போட்டோ நசிஞ்சு போச்சி.<br />அழுத்தக்கார ஆளுப்பா நீங்க.<br />போனா போச்சாதுன்னு பழைய டென்த்<br />படிச்சப்ப எடுத்த போட்டாவ குடுத்தா<br />என்ன சொன்னீங்க ? அப்படியே தலையில<br />கிரீடமும் கையில வேலையும் குடுத்திட்டா<br />சாமியாக்கும்னு நெனச்சு தின்னீரு<br />இட்டுக்கிட்டு போயிருப்பேன்னு.. லொள்ளு !<br />சரியாந்த லொள்ளு ! பஸ்சுனு கூட<br />பாக்காம போட்டோவுக்கு கிஸ்சு வேற<br />குடுக்கறீங்க<br />பதிலுக்கு உங்க போட்டாவக் கேட்டா<br />நீயே எம் பாக்கட்ல இருக்கு<br />எடுத்துககோன்னு.. சரியாந்த கொழுப்பு !<br />இனி என்ன எழுத ? எனக்கு எல்லாமே<br />நீங்க தான்.<br />( இந்தக் கடிதம் மிஸ்டேக் இல்லாம வர<br />காரணம் என் தங்கச்சி உங்க<br />கொழுந்தியாவின் திரு உதவி )<br /><br />( சொல்லக் கூசும் கவிதைத் தொகுப்பிலுள்ள கவிதை, உயிர்மை வெளியீடு )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-2457229903330586008?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-85074020174662336712009-08-31T13:30:00.000-07:002011-02-15T00:51:25.646-08:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />அடர்வன இருளை முதுகில்<br />படர்த்திச் செல்கிறாள்<br />சீராய் கத்தரிக்கப்பட்டு<br />காற்றில் அலையும்<br />நீள் இருள் இழைகளின் நுனியிலிருக்கும<br />தூண்டிற் முட்களில்<br />சிக்கித் தவிக்கின்றன<br />என் விழிக்கோளங்கள்<br /><br />அவள் காற்சுவடுகளுககு<br />திலகமிட்டபடி தொடர்கின்றன<br />செறுகப்பட்ட விழிதுவாரம் வழி பரவி<br />இமையோரங்களில் வழியுமென் உதிரத்துளிகள்<br /><br />கேச இழை வேர்களில் கூடிய மென்வலியில்<br />உணர்கிறாள் அகப்பட்டதின் பாரத்தை<br />மகிழ்ச்சியோ மிரட்சியோ<br />கூடுதல் விசையுடன்<br />இழுத்தோடுகிறாள்<br /><br />விரைதலில் பிணித்த வலியில்<br />நகரவியலாது ஸ்தம்பித்த கணம்<br />விழிகள் என் இமைகளிலிருந்து பெயர்ந்து<br />காலமற்ற காலத்தின் பெண்டுலங்களாய்<br />அவள் பிருஷ்டங்களை<br />உரசியுரசிச் செல்கின்றன<br /><br />விட்டு விலகிச் செல்லும்<br />என் கண்களை<br />கண்களின்றி பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-8507402017466233671?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-6496543048159430392009-08-28T02:01:00.000-07:002009-08-28T02:03:06.817-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />எனக்கு தூக்கம் வருகிறது – எனினும்<br />தூங்கும் மார்க்கமறியாது விழித்திருக்கிறேன்<br />எனக்கு தூக்கம்வரும் போது<br />ஒரு மிருகம் வாய் பிளந்து நாக்கை நீட்டும்<br />நான் வாயினுள் புகுந்து நாவினுள் துயின்றிருப்பேன்<br />பொதுவாக என் சயன அறையும்<br />படுக்கையும் அவை தாம்<br /><br />சமயங்களில் என் கடவுளின் உள்ளங்கையிலும்<br />என் சாத்தானின் மடியிலும்<br />அயர்ந்து உறங்கியிருக்கிறேன்<br /><br />இன்று அந்த மிருகத்தைக் காணவில்லை<br />எப்போதாவது இது நேர்வது தான்<br />ஏனென்று நானும் கேட்டதில்லை<br /><br />கடவுளின் உள்ளங்கையைத் தேடிய போது<br />அவர் சுயமைதுனத்தில் லயித்திருந்தார்<br />சாத்தானின் மடியை நாடிய போது அவர்<br />கடவுளின் மனைவியோடு சுகித்திருந்தார்<br /><br />இப்போது நான் என்ன செய்வது<br />எனக்கு தூக்கம் வருகிறது<br />தூங்கும் மார்க்கமறியாது விழித்திருக்கிறேன்<br /><br /><br />நன்றி - கடவு இதழ் (நாடோடிகள் விட்டுச் சென்றிருப்பது)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-649654304815943039?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-81910676473401930572009-08-26T03:10:00.000-07:002009-08-26T03:13:30.167-07:00<strong><span class=""></span></strong><br /><strong><span class=""></span></strong><br /><strong>சகிக்க முடியாத ஆண்</strong><br /><br />ஒரு கவிஞனுமான எனது தந்தை<br />சமூகம் விரும்பாதவனாகவும்<br />தன் சுதந்திரத்தை அடிமைப் படுத்தும்<br />பெண்களுக்கு கணவனாக இருப்பதாகவும்<br />தன் போதை நாட்களிடையே உளறுகிறார்<br />வெளியெங்கும் சொல்லாடல்களுக்கான<br />நபர்களைத் தேடிக் கொண்டிருக்குமவர்<br />மதுவோடு இறைச்சியையும்<br />காலி செய்தவாறு சில கவிதைகள்<br />கிடைத்த நாளில் மகிழ்வுடன் எங்களிலிருந்து வெளியேறுகிறார்<br />நள்ளிரவு விடுதிகளில் கைவிட்டுச் செல்பவரை<br />தனது புரவலர் என்று அறிமுகப்படுத்தும்<br />அவரை புரிந்து கொண்ட பெண்ணொருத்தி<br />மனைவியாகக் கிடைக்க வழியற்று<br />காலம் கடந்து போய்விட்டதாகப் புலம்பும் போது<br />யாராலும் சகிக்க முடியாது<br />இச்சைகளை கவிதையில் புணர்ந்து கொண்டும்<br />நமைச்சல்களை உறக்கத்தில் கீறிக் கொண்டும்<br />ஏறக்குறைய பரி நிர்வாணமாகி விடுகிறார்<br />சில சமயம் தன் கவிதைகளுக்கு சில நாணயங்களை<br />பரிசாகக் கொண்டு இருப்பிடம் திரும்பும் அவர்<br />நள்ளிரவில் என்னை எழுப்பி நடனமாடுவார்<br />தன்னை ஒரு தந்தை இல்லையென்றும்<br />உன் தாயின் தோழன் அல்லது காதலன் என்றும்<br />பொய் சொல்வார்<br />கன்றாவி தான் ஒரு கவிஞன் தந்தையாய் இருப்பது<br /><br /><br />( இந்தக் கவிதையும் படிக்கும் போது லேசான புன்முறுவலை வரவழைத்தது. இக்கவிதையை எழுதிய ராகவ்வின் தந்தை ஒரு நவீன கவிஞர். இந்தப் பின்புலம் தெரிந்த பிறகு இக்கவிதையை கூடுதலாகவே ரசிக்க முடிந்தது. )<br /><br />நன்றி - புது எழுத்து சிற்றிதழ்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-8191067647340193057?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-49686858994720044722009-08-24T05:10:00.000-07:002009-08-24T05:14:08.003-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />இரு மாத இதழாக வெளிவரும் சமீபத்திய மணல் வீடு சிற்றிதழில் நண்பர்கள் முபாரக், மண்குதிரை, நிலாரசிகன், ச. முத்துவேல், சேரல் ஆகியோரின் கவிதைகளோடு என் கவிதைகளும் வெளியாகியிருக்கின்றன. நண்பர்களுக்கு வாழ்த்துகள்<br /><br />வெளிவந்த சாசனம், திருவினை, மோனவெளி மற்றும் தரை கவிதைகளின் இணைப்புகள்<br /><br /><a href="http://yathrigan-yathra.blogspot.com/2009/04/blog-post_21.html">http://yathrigan-yathra.blogspot.com/2009/04/blog-post_21.html</a><br /><br /><a href="http://yathrigan-yathra.blogspot.com/2009/05/blog-post_24.html">http://yathrigan-yathra.blogspot.com/2009/05/blog-post_24.html</a><br /><br /><a href="http://yathrigan-yathra.blogspot.com/2009/05/blog-post_12.html">http://yathrigan-yathra.blogspot.com/2009/05/blog-post_12.html</a><br /><br /><a href="http://yathrigan-yathra.blogspot.com/2009/06/blog-post_22.html">http://yathrigan-yathra.blogspot.com/2009/06/blog-post_22.html</a><br /><br /><br />மணல் வீடு முந்தைய இதழ்களில் வெளிவந்த படைப்புகள் சில பின்வரும் இணைப்பிலுள்ள வலைப்பூவில் பதிவிடப்பட்டிருக்கிறது. இதழின் முகவரி மற்றும் விவரங்கள் இந்த வலைப்பூவிலிருக்கிறது<br /><br /><a href="http://manalveedu.blogspot.com/">http://manalveedu.blogspot.com/</a><br /><br />மணல் வீடு சிற்றிதழுக்கும் அதன் ஆசிரியர் மு. ஹரிகிருஷ்ணன் அவர்களுக்கும் நன்றிகள் பல.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-4968685899472004472?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-15896872747876687982009-08-21T06:02:00.000-07:002009-08-21T06:05:17.908-07:00<strong><span class=""></span></strong><br /><strong><span class=""></span></strong><br /><strong>ஞாயிற்றுக் கிழமைகளில் டீச்சராகும் சிறுமி</strong><br /><br />அம்மா கவலையின்றி துணி துவைப்பாள்<br />அப்பா கவனமாக நாளிதழ் வாசிப்பார்<br />அண்ணன் கடன் பட்டவன் போல் டி.வி பார்ப்பான்<br />அவளோ சலிப்பின்றி வகுப்பெடுப்பாள்<br />மாடத்துத் தொட்டிச் செடிகளில்<br />குட்டிப்பூக்கள் அவளை எட்டி எட்டிப் பார்க்கும்<br />ஜன்னல் திலைச்சீலைகள் கெக்கலித்து நெளியும்<br />வாசலில் நுழையும் வெயில்<br />அவள் காலில் விழுந்து பாடம் கேட்கும்<br />கைகளைத் தூக்கி தூரப் போடுவது மாதிரி விளக்குவாள்<br />ஆத்திரப்படும் போது காலை ஓங்கித் தரையில் உதைப்பாள்<br />சுட்டு விரலால் காற்றில் எழுதுவாள் அழிப்பாள்<br />புரிந்து கொள்ளாத மாணவ மாணவிகளிடம் பொறுமையிழப்பாள்<br />பொட்டு வைப்பதைவிட மெதுவாகத் தான் என்றாலும்<br />தன் நெற்றியில் அடிக்கடி அடித்துக் கொள்வாள்<br />கன்னத்தில் ஒரு பலூன் ஊதிக் கடைவாயில் கடித்தபடி<br />யோசனையோடு குறுக்கும் மறுக்கும் நடப்பாள்<br />கெட்டிக்கார குழந்தைகளைப் பாராட்ட<br />புன்னகை வயலில் பூவொன்று பறித்துக் கொண்டு<br />சந்தோஷ வரப்புகளில் ஓடோடி வருவாள்<br />ஞாயிற்றுக் கிழமைகளில் டீச்சராகும் சிறுமி<br />திங்கட்கிழமையை தள்ளிக் கொண்டு போவாள் பள்ளிக்கு<br /><br /><br /><br />( இந்தக் கவிதையை படித்ததிலிருந்து அவ்வப்போது தானே மெலிதாய் சிரித்துக் கொள்கிறேன். டீச்சர் சிறுமி அடிக்கடி தோன்றி எனக்கு வகுப்பெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். நான் புரியாத மாதிரி நடித்து, அவள் பொறுமையிழந்து பொட்டு வைப்பது போல் மெலிதாக தலையிலடித்துக் கொள்வதை உள்ளூர ரசித்து புன்னகைத்துக் கொள்கிறேன். என் சமீபத்திய நாட்களை அழகாக்கிக் கொண்டிருக்கும் அந்த முகமறியாச் சிறுமிக்கும் கிருபாவுக்கும் என் நன்றிகள்.<br /><br />நிழலன்றி ஏதுமற்றவன் என்ற தொகுப்பிலுள்ள கவிதை இது. யுனைடட் ரைட்டர்ஸ் வெளியீடு. )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-1589687274787668798?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-25707325350880441932009-08-13T18:54:00.000-07:002009-08-13T18:56:01.766-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />அறுபட்ட கோழியின்<br />தூவலாய் மிதக்கின்றன<br />கைவிடப்பட்ட பிரியங்கள்<br />சில மிதந்து மேகங்களுக்கப்பால் சென்று<br />நட்சத்திரங்களாகி விடுகின்றன<br />சில அலைகளின் மடிப்புகளில்<br />மூழ்கி கடற்பாசிகளோடு நேசம் கொள்கின்றன<br />சில சாக்கடையில் மிதக்கும்<br />சூரிய வட்டில் பரிமாறப்பட்டிருக்கும்<br />நரகல் துண்டுகளை அலங்கரிக்கின்றன<br />சில<br />பலருக்கு கைக்கெட்டிவிடும் பாவனை காட்டி<br />கண்மூடியாய் பின்தொடர வைத்து<br />தற்கொலை முனையில்<br />சொர்க்கத்தின் வாயிலை<br />திறந்து வைக்கின்றன<br />சில<br />காதலர்களின் பார்வைக் கம்பிகளில்<br />பட்டாம்பூச்சியென அமர்ந்தமர்ந்து<br />சங்கேதமாய் எதையோ<br />உணர்த்த முயல்கின்றன<br />சில<br />சிலந்தி வலைகளில் சிக்கி<br />காற்றின் அலைக்கழிப்புகளில்<br />விலகும் கணத்தை எதிர்நோக்கியிருக்கின்றன<br />இப்படி எல்லாமும் தங்களுக்கான<br />இடங்களைத் தேர்ந்து கொள்ள<br />ஒரேயொரு இறகு மட்டும்<br />தனித்து மிதந்து கொண்டிருக்கிறது அந்தரத்தில்<br />எவ்விடம் எதனிடம் யாரிடம்<br />அது சென்றடையப் போகிறதென்கிற<br />பதற்றம் கூடிக்கொண்டே வருகிற தருவாயில்<br />பாலருந்த விழையும்<br />குழந்தையின் முனைப்போடு<br />தேவதையொருத்தியின் ( தேவதையோ ராட்சசியோ )<br />முலையிடை தஞ்சமடைகிறது<br />சடுதியில் பார்வைப்புலத்திலிருந்து<br />மறைந்துவிட்ட அவள் இதை<br />கவனித்தாளோ கவனிக்கவில்லையோ<br />தெரியவில்லை<br />கூ(ண்)டடைந்த பிரியத்தை<br />உடை களைகையில் அவள்<br />தூக்கியெறிந்துவிடக் கூடாதென<br />பிரார்த்தித்துக் கொள்வோம் சபிப்போம்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-2570732535088044193?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-73865857958072774862009-08-04T13:39:00.000-07:002011-02-15T01:20:46.624-08:00<span class=""></span><br />வீதியில் விழுந்திருக்கும்<br />மின் கம்பி நிழலின்<br />ஒரு கோட்டில்<br />முன்பின்னாய் பாதம் பதித்து<br />தடுமாறும் தருணங்களில்<br />சிலுவையாய் கரம் விரித்து<br />சமன்குலைவை சரி செய்தபடி நடக்கிறாள்<br />ஒரு தாவணிப் பெண்<br /><br />கவனித்தோ கவனிக்காமலோ<br />அமர்ந்திருந்த நிழற்ப்பறவையை<br />மிதித்து விட<br />கீச்கீச்சென காலடியிலிருந்து மீண்டு<br />பறந்து சென்றதோ ஓடிச்சென்றதோ<br />அந்தப் பறவை என<br />மேல் கீழாய் அவதானித்தபடியிருந்த<br />ஒரு அபூர்வ கணத்தில்<br />சிறகில் அவளை வைத்து<br />அலகில் என் கழுத்தைப் பற்றி<br />பறந்து கொண்டிருந்தது அப்பறவை<br /><br />முன்பே தீர்மானித்து<br />வைத்திருந்தது போலும்<br />ஒரு மேகத்தில் விடுவித்துச் சென்றது எங்களை<br />கழுத்தில் பற்றிய அலகின் தடத்திலிருந்து<br />வழியும் குருதியைத் தடுக்க<br />தாவணியவிழ்த்து கட்டிடுகிறாள்<br />சுருக்குக் கயிறாகி இறுகுகிறது கழுத்து<br /><br />பொழியக் காத்திருந்த மேகத்தில்<br />எங்கள் காலடிகள் நழுவுகின்றன<br />சறுக்கிய படியே<br />மழைத் தாரை பிடித்திறங்கி<br />சங்கமமானோம்<br />அலைகள் தணிந்திருக்கும்<br />நடுக்கடலில்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-7386585795807277486?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-24120561004896151492009-07-24T12:03:00.000-07:002009-07-27T09:31:18.660-07:00<span class=""></span><br />கருநீலப்பாவாடையோரத்தில் மடித்து<br />எச்சிற்படாமல் கடித்துத் தரும் புளிப்பு மிட்டாய்<br />கடித்துக் கடித்து திறக்கும்<br />பென்சில் வைக்கும் பிளாஸ்டிக் பெட்டியில்<br />பதிந்திருக்குமுன் பற்தடம்<br />கணக்கு பீரியடில் விழுந்த உன் பல்லை<br />வானத்துக்கு காட்டாமல்<br />உள்ளங்கைக்குள் இறுக மூடி<br />மதிய உணவு இடைவேளையில்<br /><span class="">புதைத்த அந்த </span>இடம்<br />இன்டர்வலில் புதர்ச்சரிவில்<br />நிகழ்த்தும் சிறுநீர் ஓட்டப்பந்தயம்<br />முத்தமிட்ட கன்னத்தைத் துடைத்துக்கொண்டே<br />கழுவ ஓடி குழாய் திறக்க காற்று வர<br />உள்ளங்கைக்குள் எச்சில் துப்பி<br />என் முத்தம் அழித்தது<br />ரிப்பனையவிழ்த்து விட்டே சலித்துப்போன<br />ரெட்டைப் பின்னல் நாட்களுக்கிடையில்<br />உச்சியிலிருந்து துவங்குமாறு அலங்கரித்திருந்த<br />அந்த ஒற்றைப் பின்னல் தினத்தில்<br />அதை பதினெட்டாவது முறையாக பற்றியிழுத்த<br />அப்போது அழுது கொண்டே<br />போடா செந்திலு பொந்திலு குந்திலு நாயே என்றதற்கு<br />போடி வள்ளி கள்ளி குள்ளி பல்லி பன்னி என்றது<br />நாகப்பழம் தின்ற நாக்கு காட்டி<br />நங்கு காண்பித்தது<br />பாதி சாப்பிட்டிருந்த ஐய்சைப் பிடுங்கிக்<br />கொண்டோடிய அன்று முழுக்க என்னிடம் பேசாமலிருந்தது<br />நொண்டியாட்டத்தில் உன் போங்கு ஆட்டம்<br />பொறுக்காது ஒரு அறைவிட<br />சில கணங்களில் உன் கன்னத்தில் சிவந்தயென்<br />விரல் தடம் பார்த்ததிர்ந்து<br />தடவியபடியே தழுவ முயல்கையில்<br />காக்கா அடி அடித்து அழுது<br />விலக்கிக்கொண்டோடியது<br />விளையாட்டாய் வளையல் உடைப்பது<br />வழக்கம் தானெனினும்<br />அன்று பீரிட்ட ரத்தம் பார்த்து<br />சாரிடி சாரிபா சாரிபா மன்னிச்சிக்கோவென<br />காயத்தின் ரத்தத்தை வாயில் வைத்து உறிஞ்சியது<br />தவறவிட்ட ஒற்றைக் கொலுசுக்காய்<br />அன்று முழுதும் அழுதழுது முகம் வீங்கி<br />வீட்டுக்குச் செல்கையில்<br />ஏய் இங்க பாருடி என<br />கையில் ஆடவிட்டபோது<br />சிரிப்பும் அழுகையுமாய்<br />பிடிபடாது ஓடிய என்னைத் துரத்தியது<br />ஒருநாள் விளையாட்டு பீரியடில்<br />மைதானத்தில் வழிமறித்து<br />நான்.......நான்...... என தயங்கி நின்றது<br />காலத்தின் பக்கங்கள் ஒவ்வொன்றாய்<br />புரட்டப் பட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறது<br />இன்று காலையிலிருந்து<br />இவளுக்கு சுகமில்லாததால்<br />அம்முக்குட்டியை அழைத்துவர பள்ளிக்குச் செல்ல<br />அழுதபடி அப்பா தோ பாருப்பா<br />அந்தப் பையன் என் கையை எப்படி கடிச்சிட்டான்<br />என்றவள் கையை வருடிவிட்டு<br />அவள் சுட்டுவிரல் காட்டிய திசை பார்க்க<br />மிரண்டு பயந்திருக்கும்<br />அந்த மழலையின் கரம் பிடித்து<br />நின்றிருந்தாள் வள்ளி.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-2412056100489615149?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-26901390510663588612009-07-13T12:51:00.000-07:002009-07-13T12:58:09.413-07:00<span class=""></span><br />கடந்து சென்றதும்<br />உன்னிலிருந்து என்னை<br />அழித்திருக்கிறாயோவென சந்தேகித்தேன்<br />அருகில் வந்து பார்க்க<br />உன்னில் அப்படியே நானிருந்தேன்<br />தவறாக புரிந்து கொண்டமைக்கு<br />சற்றே வருந்தி<br />மன்னிப்பு கேட்டுச்<br />சென்ற என்னையழைத்து<br />என்னில் தன்னை சில கணம்<br />பார்த்துச் செல்பவர்களுக்கிடையில்<br />என்னில் வசிக்க விரும்பிய இதயமே<br />பிரியமே உன் நம்பிக்கையும் நேசமும்<br />என்னை வீழ்த்திவிட்டது<br />என் தனிமைக்கு விமோசனமளித்து<br />எப்போதும் என்னை விட்டகலாதிருப்பாயாவென<br />இறைஞ்சி கலங்கினாய்<br />உன் பிரியத்தின்<br />கனம் தாளாமல் பரிதவித்தேன்<br />மெதுமெதுவாய் பின்னால் நகர்ந்து<br />உன்னில் என்னைச் சிறியதாக்கி<br />சிறு பூச்சியென<br />பெயர்த்துக் கொண்டோடினேன் என்னை<br />நீ நேசித்த என்னை<br />நான் விரும்பிய உன்னில்<br />நிரந்தரமாய் இருத்திக் கொள்ள<br />இயலாமல் போன<br />குற்றவுணர்வை அதிகரிக்கச் செய்கிறது<br />பிறகான தருணங்களில்<br />உன்னை நெருங்கி கடக்கும் போதெல்லாம்<br />நீ பார்க்கும் பார்வை<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-2690139051066358861?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-5688780251780860642009-07-07T10:39:00.000-07:002009-07-07T10:42:24.712-07:00<strong></strong><br /><strong>3 கி. மீ<br /></strong><br />அந்த ஊருக்கு<br />இந்த வழியே<br />3 கி.மீ எனக் காட்டிக் கொண்டு<br />நிற்கும்<br />கைகாட்டி மரத்திற்கு<br />அவ்வூரைப் பார்க்கும்<br />ஆசை வந்துவிட்டது ஒரு நாள்<br /><br />வாஞ்சை கொண்டு<br />கிளம்பிய மரம்<br />நடையாய் நடந்து கொண்டிருக்க<br /><br />3 கி.மீ. 3 கி.மீ. எனத்<br />தன்னை பின்னோக்கி<br />இழுத்துக் கொள்கிறது<br />அவ்வூர்<br /><br /><strong>வளர்ந்தாலும் நடந்தாலும்</strong><br /><br /><br />என் தோட்டத்தில்<br />ஒரு ரோஜா பூத்திருக்கிறது<br />அதன் கூந்தல் வெகு தொலைவில் இருக்கிறது<br /><br />ரோஜாவின் கனவில் கூந்தலும்<br />கூந்தலின் கனவில் ரோஜாவும்<br />அடிக்கடித் தோன்றி மறைகிறது<br /><br />கூந்தலை எண்ணி எண்ணி<br />ரோஜா கறுத்து வருகிறது<br />கூந்தல் சிவந்து வருகிறது<br />ரோஜா நடந்து செல்லவோ<br />கூந்தல் வளர்ந்து நீளவோ<br />இயலாது<br /><br />வளர்ந்தாலும் நடந்தாலும்<br />சென்று சேர இயலாது<br /><br /><strong>தற்கொலைக்கு தயாராகுபவன்</strong><br /><br />தற்கொலைக்கு தயாராகுபவன்<br />பித்துநிலையில்<br />என்னென்னவோ செய்கிறான்<br /><br />அவன் கையில்<br />குடும்பப் படமொன்று கிடைக்கிறது<br />அதிலிருந்து தனியே தன்னுருவைப்<br />பிரித்தெடுக்கும் முயற்சியில்<br />கத்தரிக்கத் துவங்குகிறான்<br /><br />எவ்வளவு நுட்பமாகச் செயல்பட்டும்<br />கைகோர்த்திருக்கிற<br />தங்கையின் சுண்டுவிரல்நுனி<br />கூடவே வருவேனென்கிறது<br /><br /><strong>தோழமை</strong><br /><br />எல்லா வெள்ளியின் மாலைகளிலும்<br />தான் விளையாடிக் கொண்டிருந்த<br />மைதானத்தை அப்படியே விட்டுவிட்டு<br />புறப்பட்டு விடுகின்றனர்<br />பள்ளிக்குழந்தைகள்<br />ஒரு நாள்<br />இல்லை<br />ஒரு நாள்<br />பிரிவின் வெம்மை பொறுக்காது<br />பேருந்தேறும் அப்பெரு மைதானமும்<br /><br /><strong>சகலமும்</strong><br /><br />சகலமும் கலைந்து சரிய<br />அழுதழுதடங்கியவன்<br />தன்னருகே வந்து<br />குழைந்த நாய்க்குட்டியை<br />மெல்லமெல்ல தடவிக் கொடுத்தான்<br />அது அவன்<br />உடலாகவும் இருந்தது<br /><br /><strong>பூனை</strong><br /><br />பூனை ஒரு விலங்கு<br />அதற்கு தெரிந்திருக்கிறது<br />பிரியமானவர்களைக் கடிக்கும் முன்னே<br />பற்களை எப்படி உதிர்த்துக் கொள்வதென<br />ஸ்பர்சிக்கும போது<br />நகங்களை எவ்வாறு மழுங்கிக்கொள்வதென<br /><br /><strong>சௌமி குட்டி சௌமியா ஆனது எப்போது</strong><br /><br />ஒருமுறை சௌமி குட்டிக்கு<br />வேடிக்கை காண்பிப்பதற்காக<br />அய்.. பூ! என்றேன்<br />அன்றிலிருந்து அய்.. பூ! அய்.. பூ!<br />என்றே அவள் விளிக்க<br />மலர்ந்ததிலிருந்து மேலும் மலர்ந்தன...<br /><br />பூ என்பதற்கு முகம் திருப்பாத அவைகள்<br />அய்.. பூ! என்பதில் இறும்பூதெய்தின<br /><br />அல்லி வட்டம் புல்லி வட்டம்<br />இதழ்கள் காம்பென படம் வரைந்து<br />பாகம் குறிக்கும்<br />தாவரவியல் மாணவியான<br />சௌமியாவுக்கு<br />இன்று பூக்களைப் பற்றி சகலமும் தெரியும்<br />அய்.. பூ! பூவான போது தான்<br />சௌமி குட்டி சௌமியா ஆனாள்<br /> அல்லது<br />சௌமி குட்டி சௌமியா ஆனபோது<br />அய்.. பூ! பூவாகிப் போனது<br /><br /> ( கவிஞர் இசையின் இரண்டாவது கவிதைத் தொகுப்பு, உறுமீன்களற்ற நதி, காலச்சுவடு பதிப்பக வெளியீடு. வாசிக்க தந்துதவிய நண்பர் முத்துவேலுக்கு நன்றிகள். )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-568878025178086064?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-81631733138995834322009-07-01T15:26:00.000-07:002011-02-15T00:54:47.115-08:00<span class=""></span><br />சமவெளியிலிருந்து இச்சுவரின்<br />காரை பெயர்ந்த பள்ளத்தாக்குகளில்<br />பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் எறும்பாகி<br /><br />நடையில் சிறு வேகம்<br />சிறு நிதானிப்பு<br />சிறு வளைவு<br /><br />சக எறும்புகளோடு<br />விதானத்தையொட்டிய<br />செங்குத்துச் சுவரில் ஊர்ந்தபடி<br />முன் பின்னாய் திரும்பிப்பார்க்க<br />புலம்பெயர் அகதியாய் உணர்ந்தேன்<br />போகுமிடம் குறித்த தெளிவுகளின்றி<br />கவலையேதுமற்று ஊர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்<br />எப்படி இச்சுவரைப் பற்றி<br />நடந்து கொண்டிருக்கிறேனென்பது<br />எனக்கே ஆச்சர்யமாயிருக்கிறது<br />யாரையும் கடிக்கக் கூடாதென்கிற எண்ணம்<br />பார்ப்போம்<br /><br />ஒரேயொரு ஆசை மட்டும்<br />பருகுவதற்கு யாருமற்று<br />யுகயுகமாய் தனித்திருக்கும்<br />மது நிரம்பிய குவளையின்<br />விளிம்பில் சுற்றியபடியிருக்க வேண்டும்<br />ஆயுள் முழுக்க<br /><br />ஊழிக் காலத்தில்<br />அப்படியே அதிலிறங்கி<br />ஜலசமாதியடைந்து விட வேண்டும்<br /><br />ஜன்னல் வரை சென்று<br />கதவு மூடப்பட்டிருக்க<br />வட்டமடித்து திரும்பிக்கொண்டிருந்தனர் முன்னோர்<br /><br />என்ன நினைத்தேனோ<br />கதவைத் திறந்து விட்டு<br />நானும் என் சக எறும்புகளும<br />ஜன்னல் விளிம்பு வழி<br />வெளியேறிக் கொண்டிருப்பதை<br />பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்<br /><br />பிறகு எவ்வளவு காத்திருந்தும்<br />என்னை வந்தடையவேயில்லை<br />எறும்பாகிப் போன நான்<br /><br />ஒருவேளை அதற்கு<br />அந்த மதுக்குவளை<br />கிடைத்திருக்கலாம்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-8163173313899583432?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-5835960584500928872009-06-23T14:26:00.000-07:002009-11-06T09:16:55.370-08:00<span class=""></span><br />காற்று அளைந்து விட்டுக்<br />கொண்டிருந்ததவள் குழலை<br />மடியில் கிடந்து<br />மார்பில் புரளும் கற்றைகளை<br />விரல்நுனியில் சுருட்டி விட்டுக் கொண்டிருக்க<br />ஓயாத அலைகளை இமைக்காது<br />வெறித்துக் கொண்டிருந்தாள்<br />அவள் விரல் நக<br />விளிம்புகளையும் ரேகைகளையுமென்<br />நகத்தால் வரைந்தும்<br />புறங்கை ரோமக்கால்களை<br />லேசாய் ப்ற்றியிழுத்தும்<br />கைக்கடிகாரத்தையும் வளையல்களையும்<br />முன் பின்னாயிழுத்து விட்டும்<br />தாவணி நுனியில் முடிச்சிட்டும் அவிழ்த்தும்<br />நீள கழுத்துச்செயின் டாலரை<br />லேசாய் ஊஞ்சலாட்டிக் கொண்டும்<br />நகக்கணு சேகரங்களையகற்றியபடியும்<br />விரல்களுக்கு சொடுக்கெடுத்தும்<br />நெயில் பாலிஷை சுரண்டி விட்டுக் கொண்டுமிருந்தேன்<br />எதற்கும் எச்சலனமுமில்லை<br />சற்றே மறந்திருந்த காரணம் நினைவு வர<br />மெல்ல எழுந்து இடைவெளி விட்டமர்ந்தேன்<br />மௌனத்திற்கு<br />இசையமைத்துக் கொண்டிருந்தன அலைகள்<br />மணலில் அழித்தழித்து எழுதிக் கொண்டிருக்க<br />இமையோரத்திலிருந்து ஒற்று முற்றுப்புள்ளிகள்<br />விழுந்து கொண்டிருந்தன<br />இறுக்கமான மௌனம் வதைத்துக் கொண்டிருக்க<br />வழக்கமான விடைபெறுதலின்றி<br />புதைகுழியாய் கால்களிழுக்க<br />திரும்பிப் பார்த்துக் கொண்டே நடந்தேன்<br />இன்னும் கடலையே வெறித்துக் கொண்டிருக்கிறாள்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-583596058450092887?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-20403014105537353022009-06-22T03:23:00.000-07:002009-06-22T03:25:31.282-07:00<span class=""></span><br />கழுவி விடப்பட்டிருக்கும்<br />இந்தச் சிமெண்டுத் தரையின் ஈரம்<br />கொஞ்சம் கொஞ்சமாக<br />உலர்ந்து கொண்டேயிருக்கிறது காற்றில்<br />உலர உலர<br />நீர்ச்சித்திரங்கள்<br />மாறியபடியிருக்கின்றன<br />ஈரம் முழுதும் உலர்ந்த இப்பொழுது<br />காட்சிகள் முடிந்த திரையானது<br />மனதும் தரையும்<br />மீண்டும் ஈர<br />ஸ்பரிசத்திற்க்காய் காத்திருக்கிறோம்<br />இந்த உலர்ந்த தரையும்<br />உலர்ந்த நானும்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-2040301410553735302?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-38200052555428840052009-06-18T06:44:00.000-07:002009-06-18T06:59:50.044-07:00<span class=""></span><br />நேற்று கண்ட காட்சியும்<br />கொண்ட கோலமும்<br />பரிமாறல்களும்<br />பொய்யெனவும் மாயையெனவும்<br />தோற்றப்பிழையெனவுமானது இன்று<br /><br />இக்கரைக்கு<br />அக்கரை பச்சை<br />அக்கரைக்கு<br />இக்கரை பச்சை<br />எக்கரைக்கு<br />எக்கரை பச்சை<br />பச்சை நிறம் எப்படியிருக்கும்<br />நிறம் நிஜமா<br />கற்பனையா<br />ஒட்டகத்திற்கு<br />பச்சை பிடிக்குமா<br />இவைகளெல்லாம்<br />கானலின் நீரோ காட்சிப்பிழை தானோ<br />அற்ப மாயைகளோ இவற்றுள்<br />ஆழ்ந்த பொருளில்லையோ<br />பார தீ,,,,,,,,,,,,,,,,,<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-3820005255542884005?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-58711054046715144982009-06-17T11:54:00.000-07:002009-06-17T11:59:12.519-07:00<span class=""></span><br />சமீப காலமாய் அடிக்கடி<br />அரூப ரூபமாய் தோன்றிக்கொண்டு<br />எவளென்றறியாத எவளோவாக<br />இருந்த அவள்<br />இன்று பிரசன்னமாகிவிட்டாள்<br />எத்தனை யுகங்களாக<br />இந்தச் சந்திப்பிற்க்காய்<br />காத்திருந்தோமென<br />இருவர் கண்களும்<br />பேசிக்கொண்டன<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-5871105404671514498?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-6152273262562775312009-06-14T13:36:00.000-07:002009-06-14T13:39:11.423-07:00<span class=""></span><br />வெறுமையானதொரு பின்மதியப்பொழுதில்<br />ஜெமினி ஒயின்ஸில்<br />தனியாவர்த்தனம் முடித்து<br />என்னோடு உரையாடிக்கொண்டே<br />தனிமை வசிக்குமென்<br />அறையடைந்து பூட்டைத் திறந்து<br />உள்ளே நுழைய<br />யன்னல் விளிம்பிலிருந்து<br />வாசலுக்கு ஓடிவரும் அணில்<br />குளியலறையிலிருந்து தேரை<br />குழல்விளக்கு சட்டகத்திலிருந்து பல்லி<br />வந்தவை அதது அதனதன் இடத்தில்<br />சில கணங்கள் ஸ்தம்பித்து<br />என்னையே உற்று நோக்க<br />வாசல்வரை வந்து வரவேற்கும்<br />எவளென்றறியாத எவளோ<br />அரூப ரூபமாய் தோன்ற<br />வெயிலும் தூறலுமானதாயிருந்தது<br />பருவநிலை<br />பாப்கேசம் கழுத்துரச<br />நெற்றி வரவேற்புத் தோரணமாயசைய<br />குட்டைப்பாவாடையில் கொலுசொலிக்க<br />ஓட்டைப்பல்வரிசை தெரியச் சிரித்து<br />ஓடிவந்து வாசலிலேயே<br />சட்டையையும் கைகளையும்<br />மழலையன்பொழுகப் பற்றிக்கொள்ளும்<br />என் இந்திரியத்தில் ஒளிந்திருக்கும் பிஞ்சுகள்<br />தோன்றி மறைந்தார்கள் இமைப்பதற்குள்<br />கானல் தோற்றப்பிழைகளிலிருந்து தெளிவுற்று<br />உடை களைந்து கைலிக்கு மாறி<br />சாம்பல் கிண்ணம் சிகரெட் சகிதம்<br />யன்னலோர மேசையருகான நாற்காலி மீதமர<br />அணிலும் தேரையும் பல்லியும்<br />ஏதோ சொல்ல விழைவதாய்<br />ஓடியும் தாவியுமருகே வர<br />அவைகளுக்குப் புரிகிற மொழியில்<br />பகிர்ந்து கொண்டவை<br />உங்களுக்கு நான்<br />எனக்கு நீங்கள்<br />வேறு யார் இருக்கிறார்கள்<br />நம்மை விட்டால்<br />இந்த அறைக்கும்.................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-615227326256277531?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-35453788665817280722009-06-11T22:38:00.000-07:002009-06-11T23:01:41.948-07:00<span class=""></span><br />யாருமற்ற வெளியில் சுவர்களமைத்து<br />மின்வேலியிட்டு சிறைப்படுத்தியிருக்கிறேன்<br />சுவர்களெங்கும் கிறுக்கல்கள்<br />பிரக்ஞையின்றி என்னாலேயே எழுதப்பட்டு<br />அழிக்க அழிக்க நீண்டபடியிருக்கும் சொல்வெளி<br />பட்சி பூச்சி தாவரங்களிடம்<br />சொற்குப்பையோடு உரையாடியதில் என்<br />உறவை முறித்துக்கொண்டன அவை<br />மொழியை மழுங்கச் சவரம் செய்யினும்<br />நரையுடன் பல்லிளிக்கிறது<br />வெளிப்படும் குரல்களை<br />பரிகசிக்கிறது இவ்வெளி<br />கேவலம் மொழியன்றி வேறில்லையோ நான்<br />புலன்களைக் கொல்ல திட்டமிடுகிறேன்<br />அகத்தின் அப்புறப்படுத்தவியலாத<br />சேகரங்கள் அழுகி நாறுகிறது<br />உள்வெளியற்ற நானை நிர்மாணிப்பதில்<br />தொடர்ந்த தோல்வி இயலாமை கழிவிரக்கம்<br />புறப்பிணைப்பறுக்க அகவிழுது<br />பிடித்தாடுகிறது குரங்கு<br />என்னை என்ன<br />செய்வதென்றறியாது தத்தளிக்கிறேன்<br /><span class=""></span><br /><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-3545378866581728072?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-36369605719369037942009-06-07T13:21:00.001-07:002009-06-07T13:33:29.682-07:00<span class=""></span><br />திரு ஹரன் பிரசன்னா அவர்கள், தன் வலைப்பதிவில் ( தமிழ் இந்து.காம் ) கவிஞர் ராஜமார்த்தாண்டன் குறித்தும், அவர் கவிதைகள் சிலவற்றைத் தொகுத்தும்<span class=""> பதிவிட்டிருக்கிறார். நண்பர்கள் வாசிக்க</span><br /><span class=""></span><br /><a href="http://nizhalkal.blogspot.com/">http://nizhalkal.blogspot.com/</a><br /><span class=""></span><br /><a href="http://www.tamilhindu.com/2009/06/kavi-rajamarthandan-anjali/">http://www.tamilhindu.com/2009/06/kavi-rajamarthandan-anjali/</a><br /><span class=""></span><br /><span class="">கவிஞர் ராஜமார்த்தாண்டன் அவர்களுக்கு நம் அஞ்சலிகள்.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-3636960571936903794?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-19407811076671049122009-06-02T11:47:00.000-07:002009-06-02T11:50:04.257-07:00<span class=""></span><br />தவத்திலிருக்குமென்<br />விழிகளுக்கு பாலூட்டும்<br />கனத்து பருத்து மதர்த்து<br />திமிர்ந்த முலைகள்<br />தவப் பயண<br />இளைப்பாறலாய் மடிகிடத்தி<br />அனல் பறக்க<br />ஆவி பிடிப்பதாய்<br />கூந்தலைப் படர்த்தி போர்த்தும்<br />ஒளி புக முடியாமல் முழுதுமாய்<br />அடர் கானக இருள் வெளியில்<br />நாவின் கால்தடம் சரசரக்க<br />இலக்கற்று கிடந்தலைகிறேன்<br />யாத்ரீகனாய் வன மேனியெங்கும்<br />காற்றாய் விரல்களூர மெய் சிலிர்க்க<br />நரம்புகள் புடைத்து<br />கூடும் உதிர வேகம்<br />கரங்களில் இருமலை பிசைந்து<br />கசிந்து பாயும்<br />பால்நதியிடை கவிழ்ந்து<br />மூச்சடைகிறேன் மூழ்கி<br />மயிர்க்கால்களின் வேர்களை<br />மென்மையாய் வருடும்<br />நகத்துணுக்குகள்<br />திடீர்க் காற்றில் சட்டெனப்<br />புரளும் சருகுகளானோம்<br />எழுதியெழுதி தீராத<br />பிரபஞ்ச காவியத்தை<br />உழுதுழுது எழுதி<br />சற்றே ஓய்வெடுக்கையில்<br />ஓயாது படபடக்கும் தாள்<br />எழுதுகோலை மறுபடியும் ஊர்தலுக்கழைத்து<br />சற்றே பொறு<br />எழுதுகோல் விறைக்கட்டும்<br />உயிர்மை திரளட்டும்<br />அவிழ்த்தவிழ்த்து வாசித்து<br />ரசிக்கும் மற்றுமொரு<br />கவிதையை எழுதுகிறேன்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-1940781107667104912?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-21791821866142557842009-05-28T13:57:00.000-07:002009-05-28T14:00:28.997-07:00<span class=""></span><br />பணி நிமித்தமான<br />இந்த நெடுந்தூர<br />இரவு இரயில் பயணத்தில்<br />கட்டிடங்கள்<br />மரங்கள்<br />குகைகள் மலைகளென<br />மாறி மாறி<br />பார்வை தடைபட<br />மறைத்துக் கொண்டிருக்க<br />திரைகளணைத்தும் நீங்கிய தருணம்<br />பெருமேகப் பொதியொன்று<br />கடக்கிறது கிரகணமாய்<br />ஊரும் மேகம் விலகக் காத்திருக்கையில்<br />பூத்த விழிகளைப்<br />போர்த்தியது இமைகள்<br />இரவெலாம் இந்த<br />யன்னல் கம்பி பிடித்து<br />மூச்சிறைக்க<br />ஓடி வந்திருக்கும்<br />ஊமை நிலவு<br />என்பதை<br />இந்த அதிகாலையில்<br />நினைக்கையில்...................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-2179182186614255784?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-17930085531697267662009-05-24T12:24:00.000-07:002009-06-18T10:08:56.256-07:00<span class=""></span><br />திருவினையாகாத முயற்சிகளை நொந்து<br />கயிற்றைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்<br />கடைசியாக<br />அதற்கு முன்பாக<br />மலங்கழித்து விடலாமென<br />கழிவறை போக<br />பீங்கானில் தேரைகளிருக்க<br />கழிக்காது திரும்பி<br />வரும் வழியில்<br />எறும்புகளின் ஊர்வலத்திற்கு<br />இடையூறின்றி கவனமாக<br />கடந்து வந்தேன் அறைக்குள்<br />கரிசனங்கள் பிறந்து விடுகிற<br />கடைசி தருணங்களின்<br />வினோதத்தில் புன்சிரித்தேன்<br />என்றுமில்லாமல் அதிகமாய் வியர்க்க<br />பொத்தானையழுத்தப் போகையில்<br />சிறகுகளில் படர்ந்திருக்கும் சிலந்தி வலை<br />பார்வையில் இடறியது<br />40000 உயிர்கள் மாண்டுபோன<br />செய்தி தாங்கிய<br />தினசரி அருகிருந்தது<br />விசிறயேதேனும் அகப்படுமாவெனத் தேடுகையில்<br />சாம்பல் கிண்ணத்தில்<br />பிணங்களென்றிருக்கும்<br />துண்டுக் குவியல்களைக் கண்டு<br />கடைசி சிகரெட் பிடிக்கும்<br />ஆசையையும் கைவிட வேண்டியதாயிற்று<br />சட்டென்ற திரும்புதலில்<br />கலைந்த பிரதிகளுக்கிடையொன்றில்<br />பின்னட்டையிலிருக்கும் ஆத்மாநாமை<br />லேசாய் இதழ்விரிய முகம் மலர<br />சில கணங்கள் பார்த்து<br />உணர்வுமிகுதியில் ஒரு முத்தமிட்டு<br />காத்திருக்கும் கயிற்றிற்க்கிரையாக<br />கதவைச் சாற்ற<br />கதவிடுக்கில் நசுங்கியிரண்டான<br />பல்லியின் வாயிலிருந்து<br />தப்பிப் பறந்ததொரு பூச்சி<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-1793008553169726766?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-61970763640732781712009-05-20T10:37:00.000-07:002009-05-20T10:50:58.760-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />நாலுகால் பாய்ச்சலில் வந்தது<br />அருகருகில் ஆசுவாசமாய்<br />வெளிச்சமற்ற வேலிச்சுவர் ஓரத்தில்<br />முகர்தலுக்குப்பின் கடித்து<br />முத்த வேகம் மும்முரமாகி<br />வெறியோடு பாய்ந்து<br />யுத்தத்தையொத்திருந்த<br />முன்விளையாட்டுகள்<br />இடையில் இன்னொன்று வர<br />அதை விரட்டியது இவ்விரண்டில் ஒன்று<br />ஒன்று கிடந்தவாக்கிலிருக்க மற்றொன்று<br />நாவால் நக்கியபடி<br />பிணைந்த உருளுதலுக்குப் பின்<br />நின்றவாக்கில ஒன்று மற்றொன்றின் மேல்<br />அந்த கணத்தில் பிரசன்னமானார் கடவுள்<br />உச்சத் தருணத்தில் விசையுடன்<br />கல் பாய்ந்து விழ<br />தவம் கலைந்த அழுகுரலுடன் ஒன்றும்<br />உருவிய விறைப்படங்காத குறியுடன் மற்றொன்றும்<br />திசைக்கொன்றாய் சிதறியோட<br />கல்லெறியப்பட்ட திக்கில்<br />அனுமனவதாரமாய்<br />ஒரேயொரு குரங்கு மட்டுமிருந்தது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-6197076364073278171?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-41328556203519366202009-05-16T11:40:00.000-07:002009-05-20T10:55:47.538-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />ஜன்னலில் நீளும் பசுவின் வாயில்<br />இட்லி ஊட்டுவாள் அம்மா<br />பாலுண்ண மறுக்கும் கன்றிற்கு<br />புட்டிப்பாலூட்டுவார் அப்பா<br />அம்மு படித்துறை மீன்களுக்கு<br />பொரி போடுவாள்<br />பொட்டிப்பாம்பிற்கு பாலூற்றுவார்கள் தெருவில்<br />மதியம் காகத்திற்கு சோறு<br />தினம் வரும் குரங்கு<br />கடைக்காரரிடம் பழம் வாங்கிச்செல்லும்<br />பக்கத்து வீட்டு அக்கா<br />பூனையை மடியிலேயே வைத்திருப்பாள்<br />இணையமையத்தில் அவர் தோளைவிட்டு<br />இறங்கவேயிறங்காது கிளி<br />பிஸ்கட்டின் ஒரு முனையை வாயில் வைத்து<br />மறுமுனையை நாயுடன் பகிர்ந்துகொள்வாள்<br />எதிர்வீட்டு யுவதி<br />இன்று இருசக்கர வாகனத்தில்<br />ஏற்றி சாகடித்தேன்<br />அந்த நாயை<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-4132855620351936620?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-22635251077169963172009-05-15T11:54:00.000-07:002009-05-15T11:57:03.094-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />மெதுவாய் ஊர்ந்து செல்ல<br />பிடியிலிருந்து நழுவி<br />அகப்பட்டும் படாமலும்<br />போக்குக்காட்டி<br />தவணையில் ஆடைவிலக்கி<br />மெல்ல மர்மங்கள் அவிழ்த்து<br />திரைவிலக்கி<br />தழுவி<br />ஒன்றாய் கலந்து<br />மல்லுக்கட்டி<br />உணர்வெழுச்சியில்<br />கணமொரு அனுபவமாய்<br />மின்னற்கீற்றுப் பொழுதில்<br />தாவும் நிச்சயமற்ற அர்த்தங்களில்<br />தரிசனமாகும் கவிதை தருணம்<br />புணர்ச்சியின் உச்சம்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-2263525107716996317?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-91827844863497590162009-05-12T05:35:00.000-07:002009-05-12T05:36:44.731-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />நின்ற மழை நினைவுகளாய்<br />திட்டுத் திட்டு தேக்கங்கள்<br />அலையுமென்னுருவம்<br />காத்திருந்தேன் அசைவடங்க<br />சலனம் மட்டுப்பட<br />கூடிவரும் பொழுதில்<br />கல்லெறிந்ததாய்<br />விழுந்ததொரு மழைத்துளி<br />தாரைகள் கூட<br />குட்டித்தேக்கத்திற்கு<br />குடை விரித்து<br />அமர்ந்திருக்கிறேன்<br />அசைவற்றயென் பிம்பம் தரிசிக்க<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-9182784486349759016?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-47530727514842756182009-05-10T21:24:00.000-07:002009-05-10T21:29:22.395-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />அப்படியென்ன குற்றமிழைத்துவிட்டேன்<br />பழைய நேசமில்லை விழிகளில்<br />நண்பா நீ முகம் பார்த்துப் பேசி<br />எவ்வளவு நாளாயிற்று<br />தோழி மதிய உணவைப் பகிர<br />ஏன் அழைப்பதில்லை இப்பொழுதெல்லாம்<br />தோழி பார்வையிலேயே என்னை<br />பொறுக்கியென உணரச்செய்கிறாய்<br />மதுவருந்தவும் அழைப்பதில்லை<br />நண்பா நீ இப்பொழுதெல்லாம்<br />அரட்டைப்பெட்டியில் என்<br />நூறு offline செய்திகளுக்கும்<br />ஒரு மறுமொழியுமில்லை தோழிகளே<br />ஒரு குறுஞ்செய்தியில்லை<br />எப்போதும் நிராகரிக்கப்படுகிறது<br />என் அலைபேசி அழைப்புகள்<br />மின்மடல்களுக்கு பதிலுமில்லை<br />சந்திக்க வருவதாய் சொன்னபோது<br />வீட்டிலிருந்தே இல்லையென்றீர்<br />நரகலைக் கண்டதாய்<br />முகம் திருப்பிக் கடந்துவிடுகிறீர்<br />ஒரு கோப்பைத் தேனீரோடு<br />தனியாய் பேசி புகைத்து<br />சில நேரங்களில் இப்படியெழுதிக்கொண்டு<br />கைவிடுதலுக்கும் விலகலுக்கும்<br />குறைந்தபட்சம் காரணங்கள்<br />தெரிந்தாலாவது,,,,,,,,,,,,,,,,,<br />தொந்தரவு செய்யவில்லை இனி<br />மனத்தாங்கல்களுமில்லை<br />என்றேனும் என் மீதான<br />வெறுப்பும் கோபமும் விலகுமாயின்<br />குற்றவுணர்வின்றி தயங்காமல்<br />ஒரேயொரு குறுஞ்செய்தியனுப்புங்கள்<br />அடுத்த கணம் உங்கள்<br />அலைபேசியொலிக்கும்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-4753072751484275618?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-23482773893299266972009-05-06T13:36:00.000-07:002009-05-06T13:43:15.816-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />குண்டாம்புலக்காயனின் இங்கிலீஷ் பைட்<br />மு.ஹரிகிருஷ்ணன்<br /><br /><br />நானு, குண்டாம்புலக்காயன், ராக்கியூட்டு தம்பிராசு மூணுபேருந்தான் கூட்டாளிங்க. மாரியாநோம்பிக்கி பஞ்சாயத்துப்போர்டு ரேடியோச்செட்ல அம்மணப்படமோட்டி ஊருக்கவுண்டங்கிட்ட மாட்னதுக்கப்புறம் பெருஞ்செட்லயிருந்து நாங்க பிரிஞ்சிகிட்டம். எங்களுது சிறுஞ்செட்டு. தங்கறது,உங்கறது,படுக்கறது ஏம் பேழ்றதுக்கூட ஒரெ எடம். மூணுப்பேரும் ஒருத்தரவுட்டு ஒருத்தருப் பிரிஞ்சி இருக்கமாண்டம். எனக்கு கம்பிக்கட்ற சென்ரிங் வேல,தம்பிராசு போலிசிக்கு செலக்சனு ஆவியிருந்தான். குண்டாம்புலக்காயங்<br />கட்டட மேஸ்திரி. ஆளுதாங் கட்டையே ஒழிய மன்னந் தடிதாண்டவராயன். ஆளயே உருக்கி அவனோட ஆயுதத்துல கொண்டி வெச்சிருந்தான் ஆண்டவன்.<br />ஒரேவொரு சித்தாள வுடமாட்டான். அவனுக்கு வயசு-கியசு வித்தியாசங்கெடயாது. வத்தலு<br />தொத்தலுன்னுகூட பாக்கமாட்டான். ஆராயிருந்தாயென்ன? எவராயிருந்தாயென்ன? அவ பச்ச வாழமட்டையில அடுப்புப் பத்தவைக்கிற பத்தினித் தங்கமாயிருந்தாலுஞ்சேரிச் சிரிச்சிச் சிரிச்சிப் பேசியே சீலய அவுத்துப்புடுவான்.<br />சிறுவயசிலிருந்தே பையஞ் செரியான துண்ட்ரிகம். எங்கூர்ல அன்னிக்கியிருந்தது ஒரேவொரு பஞ்சாயத்து பள்ளியோடம். ஒண்ணாவதுக்கு பாவாய டீசரு. ரெண்டாவதுக்கும், நாலாவதுக்கும் நாமசாமி வாத்தியாரு. மூணுக்கும் அஞ்சிக்கும் பெரிய வாத்தியாரு. நாமசாமிக்கி ஆரியங், கம்புச், சோளம்னு பலப்பட்ற வேவாரம். ஏழுச்சாமத்துல எந்திரிச்சிப் போனாருன்னா மனுசன், எல்லகுட்டையூரு, கணக்குப்பட்டி, ஒருக்கோடியா வனவாசி முட்டும் சீமயச் சுத்தி தவிசி அளந்துவுட்டுட்டு அப்பிடியே கந்து வசூலும் பாத்துக்கிட்டு புதூரு நாலுரோட்டுக்கு வாரத்துக்குள்ள ஒம்போது மணி பெல்லு அடிச்சிப்புடும்.<br />ஓட்டமா, ஒடியாந்த வெசயில வாயிலிருக்கற பல்லுக்குச்சிய எடுத்தெறிஙஞ்சிப்புட்டு நேராப்போயி சேருமேல குக்க வெச்சிக் குந்திக்கிவான். வாயுங் கழுவமாண்டான், பொச்ச்ங் கழுவமாண்டான் சூர. அழிஞ்சிக்கண்ணன் ஆலிவாயன், மூணுத்தலயன், குண்டாம்புலக்காயங், கூலுச்சட்டி, பீச்சுத்தி, மொட்டப்பெருக்கான், கீரிப்பிள்ள, கிழிஞ்சஒதடி, வவுறின்னு புள்ளைங்க பேரக்கூப்புட்டானோ இல்லியோ பொய்தவம் தன்னப்பாலபோயி ஒருக்கடயில கெடப்புல வுழுந்துரும். அப்புறம் பாத்துக்க சண்டாளன் வுடுற கொறட்ட மொகுட்டோட பிரிச்சிக்கிட்டு மானத்துல காத்தா பறக்கும்.<br />பெரிய்ய வாத்தியா எட்டிப்பார்த்துட்டு கண்றோவி, கண்றோவி ன்னு தலத்தலயா அடிச்சிக்குவாரு. பாக்கற வரைக்கும் பார்த்துட்டு பசங்க அதுங்க பாட்டுக்கு,<br />“எம்பேத்தி ஒண்ண, எம்பேத்தி ரெண்டே’’ன்னு ஒண்ணு ரெண்டு எழுதிக்கிட்டு குந்தியிருக்கணும். ஏதாவொரு நாளைக்கி தப்படியா முழிச்சிருந்தா புள்ளைங்களுக்கு ஒரெழுத்து, ரெண்டெழுத்து படுப்புச்சொல்லிக்குடுப்பானா மவராசன் ஊ-கூம்.. பனங்காட்டு காமாண்டாருக்கு கும்மியடிக்கிறாப்ல பசங்கள கூப்ட்டு சுத்தியும் நிக்கவெச்சுருவான். சோத்தாங்கைவசம் ஆம்பள பசங்க, ஒரட்டாங் கைவசம் பொட்டப்புள்ளைங்க. மொள்ள ஒவ்வொருப்புள்ளயா கிட்டக்க கூப்புட்டு நிறுத்தி பாவாட நாடாவ அவுத்து கைப்பிடிச்சட்டத்துல அந்தண்ட இந்தண்ட நவரவொட்டாம வரிஞ்சிக்கட்டி மூங்கப்பெரம்ப தலவமாத்தி முத்துன அடிய புள்ளைங்க தொப்புள்ளுக்குள்ள வுட்டு ‘தொளுக்கு, தொளுக்கு’ன்னு இடிக்கிறது.<br />ங்சேரி அந்த வெளயாட்டு சலிச்சிப்போச்சா பசங்க டவுசருப்பொத்தான அவுத்துவுட்டுட்டு தலவுச்சுன்னியப் புடிச்சி பால் பீச்சறாப்ல இழுத்து இழுத்து நிமுட்டறது. வலசுப்பசங்களாயிந்தாலுந் தேவல வாட்டமாயிருக்கும். ஊமக்கருக்குஞ்சப்பிடிச்சி நசுக்கறதுல அந்தாளுக்கென்ன ருசனயோ! நொட்டுக்கைய வெச்சிருக்கமாண்டாம ஒருநாளு குண்டாம்புலக்காயங்குஞ்சயும் புடிச்சி கசக்க, பொறுக்கறமுட்டும் பொறுத்திருந்துட்டு வாத்தியாரு கையோட பையஞ் சிர்ர்ருனு ஒருப்பிடி முத்ரத்த வுட்டாட்டிப்புட்டான். இந்தாளு கோவந் தாங்காம அவன ரெண்டு குப்பாலு வெக்க அவம்போயி அவிங்க அப்பாயிக்கிட்ட நாயஞ்சொல்ல கெழவி பள்ளியோடத்து வாசல்ல வந்து நின்னுக்கிட்டு பேசுன பேச்சு காது குடுத்துக் கேட்க முடியல, ஒரே அமர்க்களம்.<br />இந்த வெவகாரம் நடந்தப்பொறவு வாத்தியாரு ஒரு கொஞ்ச நாளு கொலாய மூடிக்கிட்டிருந்தாங் கப்புனு. அதும்பொறவு மூணு நாலு மாசத்துக்கெல்லாம் மறுக்க பழய குருடி கதவ தொறடின்னு இன்னொரு புதுநாயம் போட ஆரம்பிச்சுட்டான். ஒவ்வொருத்தனயா பக்கம் கூப்புட்டு நிறுத்தி வெச்சுக்கிட்டு “ டேய் டேய் பையா பையா நேத்து நாத்திரி ங்கொப்பனும் ங்கோயாளும் எவுத்திக்காலிடா படுத்திருந்தங்க? என்னென்றா பண்டிக்கிட்டிருந்தாங்க’ன்னு கேட்கறது. இந்த அலப்பநாயி பொந்தியில கவடு வெச்சிருக்கிறத அதுங்க பாவம் என்னத்த கண்டுச்சிங்க சூது தெரியாயதுதுங்க. நோனி வாய கம்முனு வெச்சிருக்க மாண்டாம இந்த நாயத்த நாமசாமி குண்டாம்புலக்காயங்கிட்டயுங் கேட்க, அந்தக் கொலவாரி ஓடி அவங்காயாக்காரிக்கிட்ட கேட்க அவ, “கண்ணு கண்ணு நாளைக்கி மறுக்க உங்க வாத்தியாரு அந்த மாதர கேட்டா , நீ சாரு, சாரு உங்க மவளும், நொனயமூட்டு போடுவாசியும் எங்க படுத்திருந்தாங்களோ அங்க படுத்திருந்தாங்க, அவிங்க என்ன பண்டுனாங்களோ அதத்தாம் பண்டுனாங்கன்னு சொல்றா கண்ணு"ன்னு மவங்காரனுக்குச் சொல்லிக்குடுத்திட்டா.<br />சொன்னதத்தானச் சொல்லும் கிளிப்புள்ள. மக்யாநாளு நாமசாமி மானங் கப்பலேறிப்போச்சி.<br />அதுப்பொறவு குண்டாம்புலக்காயன் பெரிய்ய வாத்தியாரிண்ட படிக்ககுள்ள ஒருத்தக்கம், மேலுத்தெரு இச்சி மரத்தடிய ரட்சிமியூட்டு வேணம்பையன், கமலாயாவூட்டு சீனிப்பையன், பாக்கியமூட்டு சுந்தரம்பையன், பஞ்சவருணத்தூட்டு சூராம்பையன் இன்னும் ரெண்டு பசங்களோட ‘தண்ணிப்பட்ட’ வெளயாடிக்கிட்டிருந்தாம்பா.<br />அந்நேரம் அவுத்த இவங்கூட படிக்கிற கலாப்பிள்ளயும் அவிங்கச் சொந்தமோ, எரவலோ தெரியல ரெண்டு பொம்பளைங்க அண்டாவ எடுத்துக்கிட்டு தண்ணி மோக்க நல்லதண்னி கெணத்துக்கு போயிக்கிட்டிருந்தாங்க. அன்னிக்கிங்கிறப்பெட்டுக்கு இந்த கலாப்பிள்ள பள்ளியோடத்துக்கு வரல. குண்டாம்புலக்காயனிருந்துக்கிட்டு “ஏப்பிள்ள கலா! ஏப்பிள்ள இன்னிக்கி பள்ளியோடம் வரலைன்னு கேட்க அவளதுக்கு, “பையா, பையா, ஊருலந்து எங்க அப்பிச்சியும் அம்மாயியும் வந்திருக்காங்கடா, எங்கூட்ல உளுந்தவடச் சுட்டம். நானு வாழப்பழத்தையும் வடயயும் போட்டு நெய்யூத்தி பெசஞ்சி திண்னண்டாப்பையா’ன்னு அவப்பாவம் என்னம்மோ வூட்டுக்கு ஒரம்பற வந்த பெருமய பீத்திக்க இந்த திருட்டுக்கொறவமூட்டுது “ஓகோ வாழப்பழமும், உளுந்த வடயும் வேலப்பண்டிதான் உன்னப் பள்ளியோடத்துக்கு வர்ரத்துக்கில்லாமச் செஞ்சிப்புடுச்சா”ங்க, அவச்சொன்னாளோ, அதாருஞ்சொன்னாங்களோ தெரியல அந்த ஈனப்பானங்கெட்டதுங்க போயி அவிங்க அம்மாயிக்காரியிண்ட குசலஞ்சொல்ல, வெளயாடறமுட்டும் வெளயாண்டுப்புட்டு ஓடி வூட்டுக்கு அந்திப்பாலு வாங்க செம்மலையூட்டுக்கு போனவன வளைச்சிப்புடிச்சிக்கிட்டு அந்த வம்பேறிமுண்ட கள்ளுப்போதயில,<br />“ டேய் எவண்டா எம்பேத்தி வடயில வேல‌வுடுறனின்னது – அது சித்துவடடா, என்னுது இருக்கு வாடா எருமாமுட்டையாட்டமின்னு, சீலைக்குள்ள பையன வுட்டு அமுக்குறாளே சண்டாளி! பிதுமாருங்கெட்டு பையன் வர்ருவர்ருனு கத்த செம்மலப்பொண்டாட்டி பாக்கியந்தான் குறுக்கப்பூந்து<br />“அறியாப்பையன போட்டு இப்டி வாதிக்கிறியே ,ஏண்டி கெழுடி நீயி பொம்பளயா பேயாடி”ன்னு ரெண்டுப்பேசி விங்கிணிச்சியுட்டா பாவம்.<br />அதும்பொறவு ஒரு ஏழெட்டு வருசங்கழிச்சி பூமாத்தா கோயிலுக்கு பொங்க கொண்டுகிட்டு போன கலாப்பிள்ளய சாத்ரீகத்துல திருத்தாட்டமா தூக்கிக்கிட்டு போயி அழிங்சிப்பொதையில வுட்டு ரெண்டு ஈடு போட்டெறிங்சி ஹூக்குமின்னு முக்கனவக்கிட்ட பொறவுச் சொன்னானங் குண்டாம்புலக்காயன் “போடி ங்கோயா, ஒங்க பாட்டி கோயிலுட்டையேப் பாத்தவண்டி நானு”ன்னு. இப்பிடித்தான் சித்துராசு மவ ரட்சிமி, அவப்பொறந்தவ சரோசா ரெண்டுப்பேத்தயும் ஒருத்திக்கி தெரியாம இன்னோருத்திய வூடு பூந்து போனவாரந்தான் போட்டுத்தாட்டிப் பூசப்பண்டிப்புட்டு வந்தான்.<br />முந்தாநேத்தோ என்னமோ குட்டப்பட்டி அலமேல கூட்டிக்கிட்டுப்போயி, மலையாமூட்டுக் காட்டுல கம்பரசருக்கு பெட்டு கொட்டாயிக் கட்டிக்கிட்டிருந்திருகிறான். இந்த ரத்தனம் பிருசன் ஐயண்ணன் மாட்டுத்தாழிக்கி தண்ணி ஊத்த கெடாரத்த எடுத்து தோளுமேல வெச்சிக்கிட்டு பொடு பொடு’ன்னு அந்த கெணத்தாண்ட போயி, வெசவெசயா தோண்டிக்கவுத்த தொலக்குழ மேல நின்னு வீசுனானாம்பா.அந்நேரம்பார்த்து இந்த ரெண்டு கொலவாரிங்களும் நெற அம்மணமா நின்ன வாக்குலச் செஞ்சிக்கிட்டிருந்தாங்களாம். பாம்பு பொணயலப் பாத்தவனாட்டம் ஐயண்ணனும் பயந்து நடுங்கி உள்ற போட்ட தோண்டிக்கவுத்த “என்னமோ பொன்னு காலங்கெட்டு கெடக்கு’ன்னு வெளிய இழுத்துப்போட்டுட்டு, ‘தலயெழுத்துடா ஆண்டவனேன்னு வெறுங்கெடாரத்த எடுத்துக்கிட்டு திலும்ப போயிட்டானாம்.<br />அவன் ராவடி தாங்க முடியாம மயிலியுங் குருசாமியும் இந்த பையன் எலவ எத்தன நாளைக்கி எடுக்கறது? இப்பிடி தோளுமேல புடுக்க போட்டுக்கிட்டு எந்நேரமுந் சென்யேற அலையிறானே இனிமேட்டுஞ் சும்மாயிருந்தா மானம் மருவாதிய தொச்சம்வுடாம தொலைச்சிப் புடுவான்னு ஊரு ஊராப் பொண்ணு தேடனாங்க. அவங்கோளாறக் கண்டுக்கிட்டு ஒருத்தரும் பொண்ணு குடுக்க மாட்டேன்னுப்புட்டாங்க. கடைசியில அவங்கத்தயொருத்தி ஆந்தராவுல இருந்தா. அவ மவ சங்குபதிய பாத்து பேசி முடிச்சாங்க. ஊருமேஞ்ச மாட்ட மூக்கணாங்கவுறுப் போட்டு மொளக்குச்சி அடிச்சி அவுத்தயிவத்த நவறதுக்கில்லாம ஒருத்தாவுலக் கட்டி வெச்சாச்சி.<br />கண்ணால வேலைக்கி அலைஞ்சி பையங்காஞ்சி கருவாடாப் போயிட்டான். அவனோட சேந்து எங்களுக்குத்தான் அலைச்சலு சாஸ்தி.பொதங்கெழம நாளு கண்ணாலம். எப்பவுமே முகூர்த்தத்து அன்னிக்கி ராத்திரியே பையனையும், பிள்ளயயும் ஒரூட்ல வுடறதுதான் வாமுலு. ஆனா அவனிக்கிருந்த ரொணம் நேரஞ்செரியில்லைன்னுப்புட்டு மக்யாநாளு வெசால கெழ்மயன்னிக்கி சமாச்சாரத்த தள்ளி வெச்சுட்டாங்க. குண்டாம்புலக்காயன் பொசுக்குனுப் போயிட்டான். போன நாயம் வந்த நாயம் பேசிக்கிட்டு அவங்கவூட்ல ஓட்டமூட்ல ஓநாயி பூந்தாப்பிடி பேசிக்கிட்டு ஒரே ரவுசு.<br />ச்சேரி கூட்டத்துல ஏண்டாத் தடுமாறிக்கிட்டுக் கெடக்கறன்னு நானும், தம்பிராசும் அவன எங்கெயடத்துக்கு கூட்டியாந்துட்டம். வந்தவஞ் சும்மாயிருக்கனுமா வேண்டாமா? “டேய், டேய், தம்பிராசு கண்ணாலத்துக்கு எடுத்துக்கிட்டு வந்த டெக்கும், டி.வியுஞ் சும்மாதாண்டாக் கெடக்குது! ரெண்டு கேசட்டு பலானப்படம் போட்டு பாக்கலாம்டா’ன்னு ஆட்ட்ங்கட்னான். ச்சேரி புதுமாப்ள ஆசப்படறானேன்னுப்புட்டு அந்தக் கண்றோவிய விடிய,விடிய ஒக்காந்து மூணுபேரும் பாத்தம். மாப்ளைக்கி அதப் பாக்க பாக்க ஒண்ணுந்தாக்குப் பிடிக்க முடியல. அப்பிடியேச் சும்மா நெண்டறான், நெளியறான். காலுமேலக் காலத் தூக்கிப் போடறான், கட்டிப்பிடிக்கிறான் அடேயெங்கப்பா அவஞ்செஞ்ச சேட்டைக்கி அளவேயில்ல‌....<br />ஓங்கி ஒரு அப்பட்டக் குடுத்து “ மூடிக்கிட்டுத் தூங்குடா”ன்னு தம்பிராசு மெரட்டன அப்புறந்தான் நிம்மதியா கண்ணசர முடிஞ்சிது. விடிஞ்சி எந்திரிச்சி மாப்ளச் சீரு வாங்க சேலம் போயி பீரோ கட்லுன்னு ராரியில அள்ளிப்போட்டாந்து, எறக்கி அதது எடஞ்சேத்தி பையனச் சிங்காரிச்சி ஊட்டுக்குள்ள தள்ளிவுட்டம் ராவு மணிப்பத்து. நானும் தம்பிராசும் மானத்த பாத்து மல்லாந்துப் படுத்துக்கிட்டு குண்டாம்புலக்காயன் இன்னேரம் அத அவுத்துருப்பான் இதப் பண்டியிருப்பான்னு வெக்கங்கெட்டு போயி கோழி கூப்டற வரைக்கும் பேசிக்கிட்டிருந்துப்புட்டு எப்பத் தூங்கினமோ பொச்சியில வெயிலடிச்சப்பறந்தான் முழிச்சம். எழுந்திரிச்சி பல்லுவெளக்கிக்கிட்டே ஆயிருக்க கூள முருகனையுங் கூட்டிக்கிட்டு போலாம்னு அவங்கூட்டுக்கு போனா...........கருமாந்தரம் புடிச்ச எலவு அது கண்ணால ஊடா எலவு ஊடான்னு சந்தேவம் வந்திரிச்சி. “எம்மவளக் கொன்னுப்புட்டானே சண்டாளப் பாவி”ன்னு பொண்ணப் பெத்த ஆத்தாக்காரி ஊளைக்கரிச்சிக்கிட்டிருந்தா.<br />‘மாப்ளயும் பொண்ணும் எங்க’ன்னு கேட்டதுக்கு கீழ்மேட்டூரு பூமா ஆசுபத்திரிக்கி கொண்டுகிட்டுப் போயிட்டாங்கன்னு சொல்லும்பிடி எங்களுக்கு பகீர்னு ஆயிப்போச்சி. அரக்கபரக்க ரெண்டு பேருங்கெளம்பி பூமா ஆசுபத்திரிக்கி போனா வாசக்கால்ல குண்டாம்புலக்காயன் குனிஞ்சி நின்னுக்கிட்டிருந்தான். அந்த டாக்டரம்மா “ஏய்யா நீ மனுசனா மிருகமான்னு” ஏசிக்கிட்டிருந்திச்சி. எங்களப் பாத்ததும் பல்ல இளிச்சிக்கிட்டு வந்தாம் பையன். “என்றா ஆச்சி முடிச்சவிக்கி”ன்னு கேட்டா “மச்சான் இங்கிலீஸ் பைட்டுப்போட்டு மொதலுக்கு மோசம் வந்துட்டுதுடா, இப்ப பதனஞ்சாயிரம் பணமும் மூணுப்பாட்லு ரத்தமுங் கேட்கறாங்கடா”ன்னான். நாங்க தொறந்த வாய் மூடல.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-2348277389329926697?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-27132683057242691162009-05-05T13:05:00.000-07:002009-05-05T13:11:35.076-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />அணிந்திருந்த புதுச்சுரிதார்<br />புருவச் செதுக்கல்கள்<br />கத்தரித்த கன்டிஷனர் சிகையலங்காரம்<br />அழகு நிலையத்திற்குப் பின்னான முகப்பொலிவு<br />தழையத் தழையச் சூடிவரும் மல்லிகைச்சரம்<br />கொலுசொலியுடன் கூடிய புடவைச் சரசரப்பு<br />குதிகாலுயர்ந்த பாதுகை<br />அலைபேசி சினுங்கல்களின் அழகு<br />ஓவியக் கையெழுத்து<br />மின்மடலின் சொற்பிரயோகங்கள்<br />புன்னகைகளின் அர்த்த அகராதி<br />உடல்மொழி புரிதல்கள்<br />மூன்று நாள் காலங்கள்<br />காதல் நட்பு உறவுகள்<br />கவிதை ஓவியம் இலக்கியம் தத்துவம்<br />விருப்பப் பட்டியல்கள்<br />Intellectual hypocrite pervert isms<br />இன்னும் பிற எழவுகளைப் பற்றியெல்லாம்<br />உரையாடிய ஒரு தருணத்திலாவது<br />பாவனையாகவேணும் அசௌகர்யமாக<br />உணர்வதாக அபிநயித்திருக்கிலாம்<br />புன்னகை தவிர்த்து<br />குறைந்தபட்சம் என்<br />பிறந்த நாள் பரிசுகளையாவது<br />நிராகரித்திருக்கலாம்<br />வசதியாக குற்றங்களையெல்லாம்<br />உன்மீதே நிறுவ முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்<br />வாங்கித்தரச் சொன்ன மாத்திரைகளுக்காக<br />மருந்தகத்தில் நின்றிருக்கையில்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-2713268305724269116?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-46892160383767038062009-05-04T12:24:00.000-07:002009-05-04T12:26:24.671-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />அறியாமல் எய்திவிடுகிறீர்கள்<br />அம்புகளை<br />காகிதக்கத்தியென<br />விளையாட்டாய் செருகிவிடுகிறீர்கள்<br />தாகத்திற்கு குளிர்பானமாய்<br />அமிலம் அருந்தக்கொடுக்கிறீர்கள்<br />பீங்கான் வட்டில் கழிவறை பீங்கானென<br />மலம் பறிமாறுகிறீர்கள்<br />அறிவேன் அனைத்தும்<br />அறியாமையில் செய்யப்பட்டவைகளே<br />என் அறியாமையை மட்டுமேன்<br />அறிய மறுக்கிறீர்கள்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-4689216038376703806?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-50013300896935654812009-04-30T11:02:00.000-07:002009-04-30T11:05:31.751-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />ஊற்றப்படுவது நின்றதும்<br />வடிந்து வெற்றிடமாகிறது<br />மிச்சமாய் ஈரம்<br />சில கணங்கள்<br />ஒப்புக்கொள்கிறேன் குறையை<br />ஓட்டையை அடைக்காது<br />புலம்புவதில் அர்த்தமில்லை<br />துளையெங்கேயெனத் தெரியவில்லை<br />அடைக்கவும் விருப்பில்லையோ<br />தேங்கியிருப்பதை விடவும்<br />வந்து கடந்து போகட்டுமே நீர்<br />என இருக்கிறேனோ<br />நீரின்றி போனாலும்<br />நிரப்புவதற்கு என்றென்றைக்குமாய்<br />வெறுமை இருக்கிறதென்கிற<br />திமிரோ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-5001330089693565481?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-8286713565616533792009-04-29T14:14:00.000-07:002009-04-29T14:17:54.689-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />கண்ணாடியை துடைக்கத் துடைக்க<br />என் முகத்தின் அழுக்கு<br />மேலும் தெளிவாகத் தெரிகிறது<br /><br />தன் கூட்டுக்கும்<br />வானுக்கும்<br />பாலம் தெரிகிறது<br />பறவைகளுக்கு மட்டும்<br /><br />எழுத நினைக்காத தருணம்<br />எழுத நேருகிறது<br />மிகத்தெரிந்தது போல்<br />தெரியாததை எழுதிக்<br />கொண்டிருக்கிறேன்<br />எழுதி முடித்தவுடன் தான்<br />எனக்கு வெளிச்சமாகிறது<br />இதைத்தான் நான்<br />தெரிந்து கொள்ள வேண்டிக்<br />காத்திருந்தேனென்று<br /><br /><br /><br /><strong>புதிர்<br /></strong><br />இருட்டை வரைந்திருக்கிறேன்<br />பார் என்கிறான்<br />தெரியவில்லையே என்கிறேன்<br />அது தான் இருட்டு என்கிறான்<br />இன்னும் தெரியவில்லை என்கிறேன்<br />மேலும் உற்றுப் பார்த்து<br />அதுவே அதனால் இருட்டு என்கிறான்<br />இவன் இருட்டு<br />எனக்கு எப்போது<br />வெளிச்சமாகும்<br /><br /><strong>மேலே<br /></strong><br />வெள்ளைச் சுவரில்<br />மெல்லிய நிழல்கள்<br />சிலந்தியின் கலைக்கு<br />செலவற்ற விளம்பரங்கள்<br /><br /><br /><strong>உபதேசம் நமக்கு<br /><br /></strong>அடுத்த வீட்டுக் காரனிடம்<br />அன்பாய் இருந்து தொலைத்து விடு<br />வம்பில்லை<br /><br />பல்தேய்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது<br />பக்கத்து வீட்டுக் காரனிடம்<br />வெள்ளையாய் சிரித்துவிடு<br />தொல்லையில்லை<br /><br />என்றாவது<br />உன்வீட்டில்<br />மழை பெய்யும் போது<br />அவன் வீட்டில்<br />குடை இருக்கும்<br />என்றாவது உன் செடியை<br />ஆடு கடிக்கும் போது<br />அவன் கையில் ஆளுயரக்<br />கம்பு இருக்கும்<br />உன் வீட்டுக் குழந்தைகள்<br />ஓடியாட<br />அவன் வீட்டுத் தாழ்வாரம்<br />நீளமாயிருக்கும்<br /><br />எதற்கும்<br />ஒரு விதமான தவமாக<br />தினந்தினம்<br />வேலியோரம் சற்றே<br />கால் சொறிந்து நில்லு<br /><br />உளுந்தூரில் அவன் பாட்டி செத்ததால்<br />உனக்குப் போன தூக்கம்<br />ஊருக்குள் திருட்டு கற்பழிப்பு<br />உணவுத்தட்டு கருப்பு மார்க்கெட்டு<br />யாருக்கோ தவறிவிட்ட<br />லாட்டரிச் சீட்டு<br />எவனுக்கோ பிறந்து விட்ட<br />இரண்டு தலைப் பிள்ளை<br />இன்னும்<br />கிரஸின் விலை ஊசி விலை<br />கழுதை விலை காக்காய் விலை<br />எல்லா நிலையும் பந்தமுடன்<br />பல் திறந்து பேசிவிட்டு<br />வாய்க் கொப்பளித்து வந்துவிடு<br />தொந்தரவில்லை<br /><br />என்றாவது நின்று போகும்<br />உன் சுவர் கடிகாரம் கூட<br />அவன் வீட்டில் அடிக்கும் மணியை<br />ஒட்டுக் கேட்கட்டும்<br /><br />ஏசுவும் புத்தனும்<br />எதற்கு சொன்னான் பின்னே<br />அடுத்தவனை நேசி என்று<br />அவனால் உபகாரம்<br />ஆயிரங்கள் உனக்கு இருக்கும்<br /><br />அதை மட்டும் யோசி<br />நீ ஒரு நகரவாசி.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-828671356561653379?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-39691302454069193592009-04-28T12:56:00.000-07:002009-04-29T08:26:31.455-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />மொழியற்ற பிராந்தியத்தில்<br />அர்த்தமற்ற புனிதச் சிரிப்புடன்<br />வெற்றுவெளியில் காலுதைத்து<br />காற்றில் கரங்களைத் துழாவி<br />முலையென விரல் சுப்பி<br />தவழ்தலின் முன்வைப்பாய் கவிழ்ந்து<br />என்னைப் பார்த்து சிரித்தபடியிருக்கும்<br />இப்பிஞ்சை அள்ளியெடுத்து<br />உச்சிமுகர்ந்து முத்தி கொஞ்சவே ஆசை<br />முன்பொரு கால ரயில் பயணத்தில்<br />மூன்று மணி நேர அன்னியோன்ய<br />சகவாசத்தின் இறுதியில்<br />என் சுட்டுவிரல் அழுந்தப் பற்றிய அந்தக்<br />குட்டிக்கடவுளின் தளிர்க்கரம் விலக்கி<br />அவர்கள் இறங்க வேண்டிய<br />நிறுத்தத்தில் அதன் தாய்<br />அழ அழ அழைத்துச் சென்ற குரல்<br />இன்னும் ஒலித்துக்கொண்டிருக்கிறது<br />தளிர்க்கரத் தடம் இன்னமும்<br />என் சுட்டு விரலில்...........<br /><br /><br />( மாதவராஜ் சார் அவர்களின் விருப்பத்திற்கிணங்க, சந்தோஷக் கவிதை எழுத முயற்சித்தேன். இது சந்தோஷக் கவிதையா என்பது தான் தெரியவில்லை.)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-3969130245406919359?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-89650640493580794852009-04-27T09:40:00.000-07:002009-04-27T09:46:20.877-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />நிறைவேறாத ஆசைகளுடன்<br />மரித்த ஆத்மா இது<br />சுருக்குக் கயிற்றில் சங்கிறுக<br />விழிவெறிக்க நாத்தள்ள<br />குறிவிறைத்து உயிர்த்துளி கசிய<br />பூச்சி மருந்தருந்தி நுரைத்தள்ளி<br />குடல் வெளிவரும் அனுபவமாகி<br />நீரில் மூழ்கி வெகு ஆழத்தில்<br />கடைசி ஸ்வாசமற்றுப்<br />போகும் கணத்தை தரிசித்து<br />தண்டவாளத்தில் தலை கொடுத்துப் படுத்து<br />சக்கரத்தின் ஏறுவதற்கு முந்தைய<br />கணத்தின் ஓசையை உற்றுக்கேட்டு<br />தலை துண்டிக்கப்பட்டபின்<br />விழி எதைப்பார்க்கிறது<br />வாய் என்ன முணுமுணுக்கிறது<br />கை கால்களின் செய்கையென்ன<br />என்பதறிந்து இறக்கவுமே ஆசைப்பட்டேன்<br />இது எதுவுமே நிறைவேறாது<br />மரணம் சம்பவித்தது துரதிஷ்டவசமானது<br />சில உடல்களைத் தேர்ந்திருக்கிறேன்<br />ஆசைகளை நிறைவேற்றிக்கொள்ள<br />தன்னிறைவடையாவிடில்<br />மேலும் சில உடல்களையும்,,,,,,,,,<br />தயவுசெய்து தாங்கள்<br />மறுப்பின்றி சம்மதிக்கவேண்டும்<br />சங்கடப்படாதீர்கள்<br />நீங்களும் சில உடல்களில் புகுந்து<br />தீர்த்துக்கொள்ளலாம் உங்கள்<br />நிறைவேறாத ஆசைகளையும்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-8965064049358079485?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-36421814113975839322009-04-25T09:26:00.000-07:002009-04-25T09:28:40.675-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />விட்ட மின் விசிறியில்<br />காயமுற்று<br />சரிவிகித உதிர உயிர்த்துளி<br />வெள்ளத்தில் உடல் மிதக்க<br />கான்கிரீட் விதானம்<br />துளைத்து விறைத்து<br />நிலவைப் புணர்கிறது<br />திடுக்கிட்டு விழித்து<br />யாருமற்ற அறையை<br />உற்று நோக்கி<br />பால்கனி வந்து<br />வெறுமை வானம்<br />வெறித்துப் புகைத்து<br />கதவடைத்து உறங்கப்போனேன்<br />கனவையும் விழிப்பையும் சபித்தபடி.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-3642181411397583932?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-6031180549608832032009-04-24T09:38:00.000-07:002009-04-25T10:36:20.163-07:00<strong><span class=""></span></strong><br /><strong><span class=""></span></strong><br /><strong>ஸ்ரீநேசன் கவிதை<br /><br />கொலை விண்ணப்பம்</strong><br /><br />நீங்கள் என்னைக் கொல்ல விரும்புகிறவராக இருந்தால்<br />முதலில் என்னைத் திட்டுங்கள் மோசமான<br />காது கொடுத்துக் கேட்க முடியாத வார்த்தைகளால்<br />தவறாமல் அம்மாவுடனான எனது உறவை<br />அதில் கொச்சைப் படுத்துங்கள்<br />எதிர்வினையே புரியாத என்னைக்<br />கண்டு இப்போது எரிச்சலடையுங்கள்<br />அதன் நிமித்தமாக என்னைச் சபியுங்கள்<br />நான் லாரியில் மாட்டிக்கொண்டு சாக வேண்டுமென்று<br />இல்லையெனில் நள்ளிரவில் நான் வந்து திறக்கும்<br />என் வீட்டுப் பூட்டில் மின்சாரத்தைப் பாய்த்து வையுங்கள்<br />அல்லது நான் பருகும் மதுவில் விஷம் கலந்து கொடுங்கள்<br />முடியாத பட்சத்தில் மலையுச்சியை நேசிக்கும் என் சபலமறிந்து<br />அழைத்துச் சென்று அங்கிருந்து தள்ளி விடுங்கள்<br />அது அநாவசியமான வேலை என நினைத்தால்<br />என் முதுகிலேனும் பிச்சிவா கத்தியால் குத்துங்கள்<br />நீங்கள் தைரியம் கொஞ்சம் குறைவானவரெனில்<br />ஆள் வைத்துச் செய்யுங்கள்<br />தடயமே தெரிய வரக்கூடாது என்றால்<br />பில்லி சூன்யமாவது வையுங்கள்<br />இதுவெதுவும் பொருந்தவில்லையெனில்<br />ஆற்றில் மூழ்கடிக்கலாம்......<br />தூக்கேற்றிக் கொல்லலாம்.....<br />பெட்ரோல் ஊற்றிக் கொளுத்தலாம்......<br />இவற்றையெல்லாம் முயற்சித்துப் பாருங்கள்<br />ஒன்றினாலும் பலனில்லாத பட்சத்தில்<br />என் மனைவியை வன்புணர்ச்சி செய்யுங்கள்<br />அல்லது என் குழந்தைகள் தூங்கும் போது<br />பாறாங்கல்லால் தலை நசுக்குங்கள்<br />அப்படியும் நான் உயிரோடு தொடர்ந்திருந்தால்<br />தயவுசெய்து இறுதியிலும் இறுதியாக<br />அன்பையாவது செலுத்துங்கள்.<br /><p></p><p>( ஸ்ரீநேசன் அவர்களுக்கும் தக்கை காலாண்டிதழுக்கும் நன்றி )</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-603118054960883203?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-80961991398142393592009-04-21T11:16:00.000-07:002009-04-25T11:46:25.458-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />கிடத்தி கிடந்து புலம்பியழாதீர்கள்<br />ஊதுபத்திக்கு பதில் சிகரெட்<br />இன்னும் கஞ்சா உசிதம்<br />பன்னீருக்கு மாற்றாக பிராந்தி<br />பயம் பூக்களின் மென்மையில்<br />தவிர்த்திடுங்கள் மாலைகளை<br />குளிர் நீரில் முற்றிலும்<br />நிர்வாணமாய் குளிப்பதே வழமை<br />பரவாயில்லை<br />ஆடைகளோடே குளிப்பாட்டுங்கள்<br />மீரா ஷிக்காய் அமாம் சோப்<br />சாவுக்கூத்தும் பறையோசையும் கொண்டாட்டம்<br />நண்பர்கள் ஆடினால் ம்கிழ்வேன்<br />மரணகானா விஜியை எப்பாடுபட்டாவது<br />அழைத்து வந்துவிடுங்கள்<br />சங்கு மணி அவசியம்<br />வெள்ளை தவிர்த்து கறுப்புத்துணி போர்த்துங்கள்<br />மூங்கில் கொம்பு தென்னையோலை சணல் இதுபோதும்<br />உடல் மட்டுமே இது<br />கொள்கைகள் சிலதில் சமரசம் செய்கிறேன்<br />தங்கள் விருப்பச் சடங்குகளில் குறுக்கிடவில்லை<br />ஆடுபவர் அடிப்பவர் அடக்கம் செய்பவர்<br />போதைக்கு மறக்காமல் கவனியுங்கள்<br />மனிதனை மனிதன் சுமப்பதில்<br />உடன்பாடில்லை ஊர்தி அவசியம்<br />விதிவிலக்களித்து தாய்க்குலங்கள்<br />இடுகாட்டில் வாய்க்கரிசியிட அனுமதியளிக்குமாறு<br />தாழ்மையுட்ன் வேண்டுகிறேன்<br />விருப்பப்பட்டால் முகத்தில்<br />விழிக்கவேண்டாமென்றவர்களும்<br />முகம் பார்த்துக்கொள்ளலாம் கடைசியாய்<br />இரக்கமற்ற மின்தகனம் வேண்டாமே<br />இவள் வந்து கொள்ளி வைக்க அனுமதிக்கவும்<br />விருந்தினர் சிரமம் கருதி<br />உடன் பால் நல்லது<br />அஸ்தியை சாக்கடையில் கரைக்கவும்<br />3 5 8 10 15 30 ல்லாம் எதற்கு சிரமம்<br />திதி ஞாபகமிருந்தால் பார்த்துக்கொள்ளலாம்<br />நினைவு பொல்லாதது<br />எதையும் வைக்காதீர்கள் நினைவில்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-8096199139814239359?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-46195086670413336622009-04-17T09:59:00.000-07:002009-04-20T02:40:49.687-07:00நெடுங்காலமாய் பாதுகாத்திருந்த<br />மைதீர்ந்த எழுதுகோல்<br />கண்மையும் நீரும் உதட்டுச்சாயமும் ஒட்டிய<br />துவைக்காத கைக்குட்டை<br />முத்தங்களுடன் முடியும் கடிதங்கள்<br />சிரிக்கும் சாவிக்கொத்து பொம்மை<br />உடைந்த வளையல் துண்டுகள்<br />உதிர்ந்த மோதிர ஒற்றைக்கல்<br />பரிசளித்த புத்தக பக்கங்களுக்கிடையில் சேமித்த<br />நீள ஒற்றைக்கற்றை அருகே<br />அழுந்தியபடியிருக்கும் ஒற்றைப்பூ<br /><span class=""> மேலே ஒரு </span>பொட்டு<br />உணவகத்தில் இதழ் துடைத்த தாள்<br />குறுஞ்செய்திகள் நிரம்பிய அலைபேசி<br />கொலுசின் உதிர்ந்த ஒற்றைப்பரல்<br />அறியாது அபகரித்த<br />மாதவிடாய்க் கறை படிந்த துணி<br />மலக்கழிவென எஞ்சியிருக்கும் நினைவுகள்<br />இன்னும் இன்னபிற என<br />சூன்யக்காரனின் மூலப்பொருட்களையொத்த<br />சேகரங்களனைத்தையும்<br />கீழ் உள்ளாடைக்குள் மூட்டைக்கட்டி<br />வீசிவிட்டு வந்தேன் கடலுக்குள்<br />வந்ததாகவே நினைவு<br />எங்ஙனம் உறுதிபடுத்திக்கொள்ள<br />என் இருப்பை<br />இந்தச் சூன்யவெளியில்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-4619508667041333662?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-77127418520010649012009-04-15T21:42:00.000-07:002009-04-15T22:53:13.897-07:00<p align="left"><span class=""></span></p><p align="left"><span class=""></span></p><p align="left">காதல்<br />கடிதத்தில்<br />காற்றாடி<br /><br />இலட்சியம் என்ன<br />என்னவாகப்<br />போகிறாய்<br />சாகப்போகிறேன்<br /><br />நீயின்றி நானும்<br />நானின்றி நீயும்<br />சத்தியங்கள்<br />வாழ்க<br />ஒழிக<br /><br />தனியாய் உணர்வதாகவும்<br />தன்னுடனிருக்கச் சொல்லியும் தனிமை<br />நெருங்கிப் பழகியதில்<br />தனிமையுடனான உறவில்<br />விரிசல்<br /><br />தண்ணீர் போத்தலின்<br />அடியாழத்திலிருக்க<br />வெறுமை<br />வலியறிந்து<br />தாகமடக்கினேன்<br /><br />காமாட்சியம்மன் விளக்கின்<br />தீநாக்கு பசியில் தவிக்க<br />தின்னக்கொடுக்கிறேன்<br />விரலை<br /></p><p align="left">உன் திருமண நிழற்படம்<br />ஒன்றில் புன்னகை<br />ஒன்றில் தவிப்பு<br />எது நிஜம்<br />எது பாவனை<br />எது எதுவாகவிருக்க<br />விரும்புகிறேன்<br /><br />பார்க்க நேர்கையில்<br />பார்த்துச்செல்லவா<br />பார்த்தும்<br />பார்க்காதது போல் செல்லவா<br /><br />( எது உன் விருப்பம் )<br /><br />பார்த்தாய்<br />பார்த்தேன்<br />பார்த்தோம்<br />சென்றாய்<br />சென்றேன்<br />திரும்பிப் பார்த்தாய்<br />திரும்பிப் பார்த்தேன்<br />தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்<br />ஒருவேளை<br />நீயும்,,,,,,,,,,,,,,,<br /><br />பொட்டு வைக்கவில்லையா என்றேன்<br />மலர்ந்த இதழுடன்<br />நெற்றியை என் இதழருகே<br />காட்டி நிற்கிறாள்<br /><br />காசியென்று<br />நினைத்திருக்கும்<br />நின்மேனியை கொசு<br />நடக்குமா<br />ஜீவகாருண்யளாயிற்றே நீ<br /><br />நன்றாக தூங்குகிறாள்<br />அருகில் படுத்தபடி<br />வாசித்துக்கொண்டு<br />நெகிழும் வரிகளில்<br />அவளறியாமல்<br />தலைநீவி முத்தமிடுகிறேன்<br /><br />கோழி மிதித்து குஞ்சுக்கும்<br />குஞ்சு மிதித்து கோழிக்கும்<br />ஒன்றும் ஆகாது<br />மத்தீசமென வந்து<br />கறியாக்காதீர்கள் எங்களை<br /><br />புணரும் தருணத்தில்<br />நிழலாடும்<br />பிரசவ வலி<br /><br />கண்ணீரில்<br />காகிதக்கப்பல் விடும் நீ<br />மழலையா<br /><br />நேசிக்கப்படுகிறேன்<br />மூடநம்பிக்கை<br /><br />காகம் அறிந்திருக்குமோ<br />தேர்ந்திருக்கிறது<br />எச்சமிட<br /><br />கட்டணம் வசூலிக்காத காற்று<br />உழைக்காமல் பிழைத்திருக்கும் தாவரம்<br />பாழாய்ப்போகும் நான்<br /><br />வசிக்கும் உடலிற்கு<br />வாடகை வசூலிக்க<br />வருவார் எவர்<br /><br />பாதை<br />பயணம்<br />எது இருப்பதால்<br />எது நீள்கிறது<br /><br />நிலைக்கண்ணாடியில்<br />எங்கேயென் பிம்பம்<br />பார்வையிழந்து விட்டேனோ<br />இறந்து விட்டேனோ<br /><br />கும்பிடப் போன இடத்து<br />கொடுமையாய்<br />ஆலோசனை கேட்கும்<br />கடவுளர்கள்<br />நாத்தீகர்களாவதற்கு<br /><br />எது<br />இருக்கையில் இருப்பது<br />இறக்கையில் இறப்பது<br /><br />மரண வாக்குமூலம்<br />நேசம் நேசமன்றி<br />வேறொன்றுமில்லை<br /><br />அலங்கார வசீகரங்களுடன்<br />புணர அழைக்கும்<br />வேசியாய்<br />மரணம்<br /><br /><br />இரக்கமும் கருணையும்<br />அதிகம்<br />மரணத்திற்கு<br /><br />சுட்டும் விழிச்சுடர்<br />சுடுகாட்டில் வைத்தது<br />கொள்ளி</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-7712741852001064901?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-85848150886063529522009-04-14T05:49:00.000-07:002009-04-14T05:53:20.348-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />வாதைகளிலிருந்து விடுபட<br />காயங்களில் மருந்திட<br />உள்ளிழுக்கும் புதைகுழியிலிருந்து<br />மீள புதைய<br />அரிப்புகளை சொரிந்து புண்ணாக்கிக் கொள்ள<br />குலைத்துக் கொண்டிருக்கும்<br />குற்றவுணர்வின் நாக்கையறுக்க<br />ரகசியமாய் எதிரிகளை<br />வஞ்சம் தீர்த்துக் கொள்ள<br />புழுக்கத்திற்கு சாமரமாக<br />துரோகிகளோடு கைக்குலுக்க<br />கண்ணாடிக் குவளையென<br />உடைந்த உறவை ஒட்ட வைக்க<br />அவளின் புகைப்படத்தை<br />இவளறியாமல் பார்த்துக் கொள்வதாய்<br />நாசூக்காய் குற்றங்களை நியாயப்படுத்த<br />பிறழ்வடைந்தவன் அற்றவனென உறுதிபடுத்த<br />ஆசை பிம்பத்தை வரித்து சுயபோகிப்பதாய்<br />என்னிலிருந்து என்னை தற்காத்துக்கொள்ள<br />தனிமையை நிரப்ப<br />நிரப்பியதை வெறுமையாக்க<br />இருக்க இல்லாமலிருக்க<br />ஒவ்வொரு முறையும் நான்<br />கொலை செய்யப்படுவதின் நேரலையாய்<br />இவைகளைப் போல்<br />இவைகளின் மாயை போலிருக்கும்<br />இந்த எழுத்தும் இதன் உள்ளீடுகளும்<br />காலத்தால் அழியுமெனினும்<br />எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-8584815088606352952?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-23935711438729813462009-04-12T23:58:00.000-07:002009-04-13T00:08:59.617-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />எதுவுமே<br />ஏதோவொன்றாய் தெரிந்தது<br />அதது அததுவாகயில்லாமல்<br />வேறெதுவாகவோ தெரிவதை<br />எழுதிப்பார்த்தேன்<br />ஒவ்வொரு மாதிரி<br />தெரிவதாகச் சொன்னார்கள்<br />ஒவ்வொருத்தரும்<br />நல்ல மருத்துவரை அணுக வேண்டும்<br />முற்றிவிட்டதென முடிவு செய்தேன்<br /><br />எல்லாவற்றிலும்<br />ஒன்றே தெரியவாரம்பித்தது<br />பார்வையையும் பரிசோதனை<br />செய்ய வேண்டிய நிர்பந்தம்<br /><br />அந்ததந்த கணத்திலிருக்கும் படி<br />பணித்தார் ஒருவர்<br />அகத்திலிருந்த ஒளிப்பதிவுக்கருவி<br />நிலைக்கண்ணாடி<br />உடைத்தேன் அனைத்தையும்<br />ஒன்று பலவாக<br />பல பலப்பலவாகத் தெரிந்தது<br />தொடர்ந்த கணங்களால் பிணைக்கப்பட்டு<br />சபிக்கப்பட்டிருப்பதை<br />அப்போது தான் உணர்ந்தேன்<br /> <br />சூழ்வான பூமியில்<br />எது எல்லையற்ற வெளி<br />வலைப்பின்னல்கள் தெரிகிறது<br />என் இருப்பு<br />வலைக்குள்ளிருக்கிறதா வெளியிலிருக்கிறதா<br />எது உள் எது வெளி<br />வலை உண்மையா மாயையா<br /><br />இருப்பது மாயை<br />இன்மை சாஸ்வதம் என்பவர்களே<br />இருப்பதை இல்லையென்பது<br />பிரமையன்றி வேறென்ன<br /><br />எதுவுமே இல்லாமலிருப்பதெப்படி<br />எதையுமே ஏன்<br />புரிய முயற்சிக்கிறேன் என்கிறீர்களே<br />அறிவைக்கடந்ததென்கிறீர்கள்<br />அறிவற்ற வெளியில் சஞ்சரிப்பதென்கிறீர்கள்<br />அறிவற்ற வெளியெனில் அறியாமையிலா<br />அறிவென்பது அறியாமையா<br /><br />இருப்பு இன்மை மாயை<br />இதெல்லாம்<br />இருப்பதா<br />இருப்பது போலிருப்பதா<br />கட வுளே காப்பாற்று,,,,,,,,,,,,,,<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-2393571143872981346?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-66682877693880453112009-04-11T10:20:00.001-07:002009-04-11T10:35:52.563-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Yg0o-qeCsNc/SeDRlsLUxjI/AAAAAAAAAA0/fe09oXTcvv8/s1600-h/DSC00456.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323485204995950130" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 310px; CURSOR: hand; HEIGHT: 224px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Yg0o-qeCsNc/SeDRlsLUxjI/AAAAAAAAAA0/fe09oXTcvv8/s320/DSC00456.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p><span class=""></span> </p><p>எதிர்முனையில் </p><p>எவருமில்லையென்பதறியாது </p><p>அந்த ஒற்றைச் செருப்பு </p><p>அலைபேசியின் காதில் </p><p>தன் எஜமானன் கேளாத </p><p>மெல்லிய குரலில் </p><p>புலம்பியபடியிருக்கிறது </p><p>காலமெலாம் </p><p>நடந்து நடந்து </p><p>தேய்ந்த கதையை </p><p></p><p>(அகநாழிகை அவர்களின் வலைப்பக்கத்தில்,அவர் சமீபமாய் நடந்த பதிவர் சந்திப்பில் எடுத்து வெளியிட்டிருந்த புகைப்படங்களில் ஒன்று இது, எனக்கு இந்தப் புகைப்படம் மிகவும் பிடித்திருந்தது, பலரும் இதற்கு பொருத்தமாக ஏதாவது எழுதினால் நன்றாயிருக்குமென குறிப்பிட்டிருந்தார்கள் பின்னூட்டத்தில். இநத புகைப்படத்திற்குள் இன்னும் நிறைய ஒளிந்திருக்கிறது, அதில் சிறுதுளி இது,) அகநாழிகை அவர்களின் புகைப்படத்திற்கு மிக்க நன்றி.</p><p><span class=""></span></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-6668287769388045311?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-87942975993220867402009-04-10T11:22:00.000-07:002009-04-25T10:39:12.703-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br /><strong>சரிசெய்<br /></strong><br />நீ கவனிக்கறதே இல்லை<br />உன்னுடைய சாட்டையில்<br />வார் இல்லை<br />முள் இல்லை<br />சரி செய் பிரயோகம் பண்ணு<br />அப்போது தான்<br />வசத்துக்கு வரும்<br />அதுகள்<br />உன் வசத்துக்கு வரும்.<br /><br /><br /><strong>சுய வேலைவாய்ப்பு</strong><br /><br />காலையில் எழும்ப வேண்டியது<br />ஒரு கோணியோடு<br />ஒரு தெருவு நடந்தால் போதும்<br />கோணி நிறைந்து விடும்<br />காகிதங்கள் ஏராளம் செலவாகின்றன<br />தலை நிமிர்ந்து வாழலாம்.<br /><br /><br /><strong>பஞ்சனை<br /></strong><br />எதுக்கு<br />நாக்கத் துருத்திக்கிட்டு வாரிய.......<br />அடிக்கிற சோலியெல்லாம<br />வச்சிக்கிடாதிங்க.........<br /><br />ஏங்கிட்ட<br />என்ன குத்தம் கண்டுட்டிய.......<br />ஒங்களுக்கு<br />நான் என்ன பணிவிட செய்யல<br />சொல்லுங்க.........<br /><br />நீங்க தேடுன சம்பாத்யத்த<br />தின்னு அழிச்சிட்டனா..........<br />ஒங்களுக்கு தெரியாம்<br />எவனையும் கூட்டி வச்சிக்கிட்டு<br />வீட்டுக்குள்ள ஒறங்குதனா.........<br /><br />ஒங்களுக்கு வாக்கப்பட்டு<br />ரொம்பத்தான்<br />நான் சொகத்த கண்டுட்டேன்...........<br />பஞ்சனைல<br />உக்கார வெச்சித்தான<br />எனக்கு நீங்க<br />சோறு போடுதிய.........<br /><br />எஞ்சதுரத்த<br />சாறாப் பிழிஞ்சிதான<br />ஒரு வா தண்ணி குடிக்கறேன்...........<br />ஒங்க மருவாதிய<br />நீங்களாக் கெடுத்துக்கிடாதீக..........<br />எடுங்க கைய<br />மயித்த விடுதியளா என்ன......<br /><br />அவள் வார்த்தைகளில்<br />ஆவேசம் பொங்கி<br />கரை புரண்டு வந்தது<br />அவள் வார்த்தைகளில்<br />நேர்மையும் சத்தியமும் இருந்தது<br /><br />அவன் பிடி தளர்ந்தது<br />திருணைல கெடக்கான் அவன்<br />குடிச்சது<br />தின்னது<br />எல்லாத்தையும் கக்கிக்கிடடுக் கெடக்கான்<br /><br />அவா<br />புருசனக் கழுவி<br />வீட்டக் கழுவி<br />எல்லாத்தையும்<br />சுத்தம் செய்து கொண்டிருக்கிறாள்<br /><br /><br /><br /><strong>முந்தித்தவம்</strong><br /><br />நீ ஒரு ஆம்பள<br />உனக்கு ஒரு பொண்டாட்டி......<br /><br />புள்ளைகளுக்கு<br />கலைக்டர் வேல வேண்டாம்.......<br />ஒரு எடுபிடி வேல<br />வாங்கிக் கொடுக்க முடியாது<br />உன்னால.......<br /><br />வீடு வித்து<br />வாயில போட்டாச்சி.......<br />தாலிநூல் வித்துத் தின்னாச்சி......<br />கம்மல் இருக்கா.....<br />மூக்குத்தி இருக்கா.....<br /><br />வீட்டு வாடகைக்கு<br />பொம்பள ஜவாப் சொல்லணும்<br /><br />விடிஞ்சாப் போற<br />அடஞ்சா வாற<br /><br />மண்ணெண்ண அடுப்பில் சமச்சி<br />வீடு பூராவும் கரி<br /><br />ஒரு பாவாடைக்கு<br />மாத்துப் பாவாட கெடையாது<br />முகத்துக்குப் பூச<br />செத்தியங்காணு<br />மஞ்சத்துண்டு இல்ல<br />நல்லாப் பொழைக்கறவா<br />சிரிக்கறா<br /><br />ஒனக்கு<br />ஆக்கி அவிச்சி<br />ருசியா கொட்டணும்<br /><br />கால் பெருவிரலை நீட்டி<br />ஒத்தச் செருப்பை<br />மெள்ள இழுத்தேன்<br />பாழாய்ப் போன ரப்பர்<br />வார் அறுந்திருக்கிறது<br /><br />அவள் பின்கழுத்தில்<br />என் கண்கள்<br />செல்லமாய் விழுந்தன<br /><br />அந்த மஞ்சக்கயிற்றில்<br />ஒரு ஊக்கு இருக்கு<br />கேக்கலாம்<br />கேளாமலேகூட<br />தென்னி எடுக்கலாம்<br /><br />அவள் அழுவதைப் பார்க்க<br />இஷ்டம் இல்லை<br />செருப்பை விட்டுவிட்டு<br />நடக்கிறேன்.<br /><br /><strong>தளபதி<br /></strong><br />என் பேரன் பேத்திகளுக்கு நான் தாத்தா<br />எங்க வூர் இளைஞர்களுக்கு நான் தான் தளபதி<br /><br /><strong>மக்கள் கடல்</strong><br /><br />தூண்டில் போட்டும் கொல்கிறார்கள்<br />வலை போட்டும் பிடிக்கிறார்கள்<br /><br />( உயிர்மை வெளியீட்டில் நிறம் அழிந்த வண்ணத்துப்பூச்சிகள் தொகுப்பிலிருந்து )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-8794297599322086740?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-46686780151772773272009-04-09T10:31:00.000-07:002009-04-25T10:43:13.475-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br /><strong>லேட்டி பொன்னுமக்கா</strong><br />முன்வாசல் வழியா போகக்கூடாதுட்டீ...<br />அயித்தம் பாப்பாங்க<br />நம்ம பொழப்பே பொறவாசல் பொறப்புட்டீ.<br />ஏமாத்திம்மா..... அடியேன் வந்திருக்கேன்<br />கும்பிகாந்துகு ஏதெங்கிலும் தரக்கூடாதா<br />கஞ்சி வெள்ளமும் ஒரு துண்டு கருப்பட்டியும்<br />கிட்டியாலே போதும்<br />மனசுவெச்சு ஏமாத்தியம்மா எச்சிச் சோத்துல வெள்ளம் ஊத்தி<br />கொண்டு தட்டுவா<br />விரிச்ச முந்தியில தண்டிணியெல்லாம் ஒழுகிவிழ<br />கிட்டிய சோத்த அரிச்சுத் தின்போம்.<br />சட்டிப்பான கழுவணுமெங்கிலும்<br />எல்லாத்துக்கும் வாற வழியதுதான்<br />ஏமான் வீட்டிலயிருந்தாரெங்கி<br />ஏமாத்தியோ பெண்டுபிள்ளையோ<br />சத்தமிட்டு சிரிக்கப்பிடாது.<br />ஏமான தொடப்பிடாது<br />தண்ணிகொண்டு கொடுக்கணுமெங்கிகூட<br />கொடுத்துட்டு ஓடிப்போய் சொவரு பக்கம் மறஞ்சி நிக்கணும்<br />அன்யோன்யமா நெருங்கி நின்னு பேசக்கூட வரப்பிடாது<br />எப்படி இந்த ஏமாத்திமாரெல்லாம் ஏமாம்மார<br />கெட்டி ஆளுதோன்னு தோணும்.<br />செலச் சமயம் காட்டுக்கு ஆனமேய்க்க போறயேமான்<br />வெளுப்பிலபோய் அந்தியில வரும்<br />இத அறிஞ்சி வச்சிகிட்டுதான்<br />ஏமாத்திக ஆசைய தீத்துவைக்க<br />ஆரங்கிலும் வருவானுக.<br />நம்ம பௌப்பு<br />பிச்சயெடுத்திட்டு கண்டும் காணாம போறது<br />நமக்கு அறியாதுண்ணு ஏமாத்தி நெனப்பா.<br />நம்மளும் உரியாடாத போய்கிட்டு<br />நாலஞ்சி தெவசம் கழிச்சி பிச்சயெடுக்க வாறப்ப<br />ஏமாத்திய பாத்து மொகக்குறி சொல்லுறது<br />அம்மையிட மொகத்துல ஒரு கலக்கம் தெரியுதல்லோ<br />மனசின்ற அகத்து ஒரு வல்லாத்த சலனம் ஒண்டல்லோ<br />ஏமான் அறியாத அம்மைக்கும் வேறொருத்தனுக்கும் ஒரு<br />தொடர்பு ஒண்டல்லோ<br />பாவமல்லா எந்நாலுமிதொரு பாவமாணு<br />தொஸமில்லா எந்நாலுமிதொரு தொஸமாணு<br />அம்மைக்கு பகவதி தொணையொண்டு<br />கொளவி குறி சொல்லி முடிக்க<br />ஆருட்டையும் இதப்பத்தி மிண்டப்பிடாது<br />என்று சொல்லிவிட்டு<br />சூடுசோறும் கறியும் கொடுத்து<br />புதுத்துணியும் கொடுத்தனுப்புவா ஏமாத்தி<br />இப்படியே ஆறும் இருவர் பசியும்.<br /><br /><br /><br /><br /><strong>தம்பிய பெத்தெடுத்த பச்ச ஒடம்போடு கெடக்க</strong><br />வயிறு நெறய கள்ளும் மோந்திக்கிட்டு<br />வாய் நெறய விளித்துக்கொண்டே<br />நல்லமொளகு, கொடமஞ்ச, நால்பா மரப்பட்ட.<br />ராமச்சம்வேரு,<br />ஒணங்கிபோன காட்டு நெல்லிக்காயிட்டு<br />கொதிக்க வைத்த வென்னீரில் துணியை முக்கி<br />அடிவயிற்றில் ஒத்தடமிட்டுக் கொடுத்துவிட்டு<br />ஒடக்கு எடுக்கும் அப்பா<br />அம்மாவின் கூந்தலுக்கு<br /><br />( எழுத்தாளர் ரவிக்குமார் அவர்கள் தொகுத்த ராஜ்குமார் அவர்களின் தேர்ந்தெடுத்த கவிதைகள் தொகுப்பு ( கல் விளக்குகள் ). காலச்சுவடு பதிப்பக வெளியீடு.)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-4668678015177277327?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-57363781727303924962009-04-08T12:05:00.000-07:002009-04-25T10:45:24.007-07:00<strong><span class=""></span></strong><br /><strong><span class=""></span></strong><br /><strong>பார்க்கப் படுதலின்றி வாழ்க்கை பிறிதென்ன ?<br /><br /></strong>யார் யார் என்னை பார்க்கிறார்கள் ?<br />பார்க்கிறார்கள் என்ற உயர்திணை<br />முடிவு கூடத் தவறு தான்.<br /><br />எது எவரால் பார்க்கப் படுகிறேன் என்பதே சரி.<br />வீதியில் நடந்தால் கல்லாப் பெட்டிக்<br />கிண்ணத்து வழவழப்பைத் துழாவிக்கொண்டு<br />கடைக்காரர் என்னைப் பார்க்கிறார்.<br /><br />தெருமாறிச் செல்லும் நாய் பார்க்கிறது<br />அதைத் தொடரும் மற்றொரு நாயும் பார்க்கிறது<br />ஒரு சிறுவன் ஒரு சிறுமி அவர்களிடம் நானொரு<br />காதல் கடிதத்தை இன்னாளிடம்<br />கொடுக்கச் சொல்வேனோ என்று பார்க்கின்றனர்.<br /><br />பெருமாள் மாட்டுடன் எதிரில் வந்தவன்<br />ஒன்றும் கேட்காமல் என்னைப் பார்க்கிறான்.<br />அவனது மாடும் என்னைப் பார்க்கிறது.<br />வெள்ளைப் புள்ளிகள் மேவிய ஆடுகள்<br />கிளுவை இலைகளைப் புசித்துக் கொண்டு<br />என்னைப் பார்க்கின்றன.<br />தபால்காரர் கையில் அடுக்கிக் கொண்ட<br />கடிதக் கடடுகளை விரல்களால் பிரித்து<br />எனக்கு கடிதம் இல்லை என்று<br />சொல்லாமலே என்னைப் பார்க்கிறார்.<br /><br />குட்டிகள் பின்பற்ற தெருவின் ஓரத்தில்<br />குறுங்கால்களோடு நடக்கும்<br />பெரிய பன்றி என்னைப் பார்த்தது.<br />ஆனால் குட்டிகள் என்னைப் பார்க்கவில்லை<br />தாயைத் தவிர யாரையும் பார்க்கத்<br />தெரியாதவை. மேலும் இன்னும் வயதாகவில்லை<br /><br />வரிசையாய் மின்சாரக் கம்பிமேல்<br />உட்கார்ந்திருக்கும் காக்கைக் கூட்டத்தில்<br />ஒன்றாவதென்னைப் பார்க்காமலா இருந்திருக்கும் ?<br /><br />எல்லாம் எல்லோரும் என்னைப் பார்ப்பது<br />போலப் பிரமை எனக்கேன் வந்தது<br />ஞானாட்சரி நீ சொல்வாயா<br />எப்போதும் என்னை விமர்சிக்கும் உன் வாயால் ?<br /><br /><br /><strong>ஒரு பையன் சொன்ன கதை</strong><br /><br />ஓட்டுக் கூரைமேல் ஒரு காக்கை தனது<br />கால்களுக்கிடையில் வைத்துக் கொண்டு<br />எதையோ தின்றதாம் ஆர்வமாகவும்<br />சுற்றுமுற்றும் பார்த்துக் கொண்டும்<br /><br />தெருவெல்லாம் பசியோடு பறந்து<br />எங்கே என்ன கிடைத்ததோ<br />இப்போது தின்கிறது காக்கையென்று<br />நினைத்துக் கொண்டனாம்<br />ஒரு வேளை தன் வீட்டுக் கொல்லையில்<br />உலர்த்தி வைத்ததாய் இருக்குமோ<br />என்று நினைப்பு வரவே<br />விட்டானாம் ஒரு கல் காக்கை மேலே<br />என்னவோ கவலையில் நான் இருந்த போது<br />ஒரு பையன் சொன்னான் இந்தக் கதையை எனக்கு<br /><br /><strong>களத்திரம்<br /></strong><br />சொன்னார். சொன்னார். முச்சுவிடாமல்<br />சொன்னார். அப்புறம் கேட்கிறேன் என்றேன்.<br />இன்னும் கொஞ்சம் கேளென்று சொன்னார்<br />உறங்குவது போல பாவனை செய்யலாம். ஆனால்<br />எவ்வளவு கஷ்டம் கேட்பது போல<br />நீண்ட நேரம் பாவனை செய்வது ?<br />கோட்டுவாய் விட்டேன். அவரோ இன்னமும்<br />சொன்னார். முக்கியமான கட்டத்தை<br />அடையவில்லை இன்னமும் என்றார்.<br />ஓயாமல் சொன்னார். மூன்றாம் மனிதன்<br />ஒருவன் வந்தென்னை மீட்க<br />மாட்டானா என்று நான் ஏங்கும் சமயம்<br />அவரே ஓய்ந்து போய் அடுத்த சந்திப்பில்<br />மீதியைச் சொல்வதாய் என்னை நீங்கினார்.<br />அவர் சொன்ன கதைகளை எல்லாம்<br />உம்மிடம் சொன்னால் நீரும் என்போல்<br />ஆகிவிடுவீர்.<br />மனைவியைக் கனவில் காணும்<br />வாழ்க்கை போல் கொடுமை உண்டோ ?<br /><br /><br />(விருட்சம் வெளியீட்டில் ஞானக்கூத்தன் அவர்களின் பென்சில் படங்கள் தொகுப்பிலிருந்து)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-5736378172730392496?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-49089991176928157772009-04-07T10:07:00.000-07:002009-04-07T10:34:27.139-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />கொசுவர்த்திச்சுருள் தீரப்போகிறது<br />நாவரள பிரக்ஞையின்றி<br />தேக்கிய எச்சிலை விழுங்கியிருக்கிறேன்<br />கழுத்து வலிக்க சற்று நிமிர்ந்து படுத்திருக்கிறேன்<br />மூத்திரம் அடக்கவியலாது கழித்து வந்தேன்<br />வேர்க்கடலையும் தீரப்போகிறது<br />இவனின் வருகை ஒவ்வாததோ<br />சாளர நிழல் வரையறுத்திருந்த<br />இடத்தையும் தாண்டி நகரப்போகிறது<br />இவ்விளம்பரம் வரக்கூடாதென நினைத்திருந்தேன்<br />இந்த வர்ணனையாளரும் கூட<br />பதட்டமாயிருக்கிறது<br />சேவாக் ஆட்டமிழந்துவிடுவாரென<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-4908999117692815777?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-74304829712049721182009-04-06T09:32:00.000-07:002009-04-06T09:37:00.337-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />அம்மா தாயே<br />அய்யா பிச்சை போடுங்க<br />உங்க காலைப் பிடிச்சி கேக்கறேன்<br />தர்மம் தலைகாக்கும்<br />நீங்க நல்லாயிருப்பீங்க<br />காக்குமென்று நினைத்த தர்மமெல்லாம்<br />காலை வாறிவிட்டது<br />நல்லாயிருப்பீங்களாம்<br />என்னமோ<br />இவனுக்கு பிச்சையிட்டால்<br />ஈழத்தில் அமைதி நிலவும்<br />பொருளாதாரச் சரிவு சீராகும்<br />சுனாமி வராது<br />விலைவாசி குறையும்<br />காவிரித்தண்ணீர் வரும்<br />பப்பில் மதுவருந்தும்<br />எம் குலப்பெண்கள் தாக்கப்படமாட்டார்கள்<br />ஐடி யில் மறுபடியும்<br />பணிக்கு அழைத்துவிடுவார்கள்<br />என்பது போல<br />வந்துவிட்டான்(ள்)கள்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-7430482971204972118?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-15771205490676339372009-04-05T10:07:00.000-07:002009-04-05T10:16:34.648-07:00மின்தடை<br />சாளர விளிம்பிலிருந்த<br />மெழுகேற்றி படுக்க<br />மெழுகின் நிழல் கரைகிறது<br />அறை விதானத்தில் நிழல்கள்<br />உறைந்த மின்விசிறி<br />கொடில் கயிறின் உள்ளாடை<br />மின்கம்பி பறவையாய்<br />குழல்விளக்கின் விறைத்த குறி<br />குண்டுபல்ப்பின் பருத்த முலை<br />ஊஞ்சல் கம்பியின் நிழல்<br />தொங்கும் தூக்குக்கயிறாய்<br />பரண்பொருள் நிழலில்<br />கணமொரு உருவம்<br />சுவரில்<br />என் நிழலை உற்று நோக்கினேன்<br />வராமலிருந்திருக்கலாம் மின்சாரம்<br /> தடங்கலுக்கு வருந்துகிறேன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-1577120549067633937?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-57965497723304248652009-04-01T09:44:00.000-07:002009-04-01T09:47:06.589-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />எதுவுமே நினைவிலிருப்பதில்லை<br />எல்லாமே நினைவிலிருக்கிறது<br />எதுவும் செய்வதற்கில்லை<br />மறப்பதற்கும்<br />நினைவிலிருத்துவதற்கும்<br />பிரயத்தனங்களேதுமில்லை<br />புனித நதிக்கும்<br />நரகல் மிதக்கும் சாக்கடைக்கும்<br />கிளிக்கும் கழுகிற்கும்<br />நாய்க்கும் நரிக்கும்<br />திறந்தே கிடக்கிறது<br />உணர்கொம்புகளை வெட்டி<br />எரியூட்டியாகிவிட்டது<br />புலன்களை மழுங்க<br />காயடித்தாகிவிட்டது<br />நிகழ்வுகள் சொற்களாய் பதிவதற்குள்<br />துரத்தி விழுங்குகிறது சர்ப்பம்<br />நீங்கள் காறி உமிழலாம்<br />சங்கிலியில் பிணைத்து<br />சாட்டையில் விளாசலாம்<br />முகத்தில் சிறுநீர் கழிக்கலாம்<br />மலம் பூசலாம்<br />எதிர்ப்பேதுமில்லை<br />எதுவுமே நினைவிலிருப்பதில்லை<br />எல்லாமே தேவையாயிருக்கிறது<br />எதற்கும் தகுதியுடையவனே<br />ஏனெனில்<br />எல்லாமே நினைவிலிருக்கிறது<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-5796549772330424865?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-81984839986530630512009-03-31T07:33:00.000-07:002009-04-25T10:49:39.604-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />பின்வரும் சுட்டியில் வாசிக்கலாம்.<br /><br /><a href="http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/Contentdetails.aspx?cid=1152">http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/Contentdetails.aspx?cid=1152</a><br /><br /><br />உயிரோசை இதழுக்கு நன்றிகள்.<br /><br /><br />பின்வருவது இந்தப் பதிவிற்கான கவிதை<br /><br /><br /><br /><strong>இது இன்னொரு இவள்<br /><br /></strong>அழும் குழந்தையை<br />தூக்கி கொஞ்சி<br />ஓயப்படுத்தியபடி<br />அது தான் நான் வந்துவிட்டேன்<br />அல்லவா அழக்கூடாது என<br />வாசலுக்கு வருகிறாள்<br />நின்றது மழை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-8198483998653063051?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-50965006907438192262009-03-30T06:03:00.000-07:002009-03-30T06:13:29.337-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />தினமும் பேசவேண்டும்<br />இவளுக்கு எதையாவது<br />இவங்க வந்தாங்க<br />அவங்க போனாங்க<br />இதைச்சொன்னாங்க<br />புலம்பல் அழுகை கோபம்<br />ஐயாயிரம் மைல்களுக்கு<br />அப்பாலிருந்து இம்சிக்கிறாள்<br />குட்டிப்பொண்ணு அப்பாவென<br />பேசும் மழலையில் மனம் நிறையும்<br />பின்னரவில் நிலைகுலைந்த நிலையில்<br />மறுபடியும் அழைப்பாள்<br />அந்த நெடுநேர உரையாடல்<br /> முடியும் சுயபோகத்தில்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-5096500690743819226?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-60371636226524025552009-03-28T05:56:00.000-07:002009-04-25T10:46:32.195-07:00மழையில் முளைத்த<br />தற்காலிக வீதி நதியில் விட<br />கப்பல் வேண்டி கெஞ்சுவாள்<br />என் கவிதைப் பக்கம் கிழித்து வந்து<br />டீச்சர் வேடம் அவளுக்கு மிகப்பிடித்தம்<br />அகரம் தவறாய்ச் சொல்லி பாடம் கற்பேன்<br />சமயங்களில் நான் தான் தலைசீவி<br />ரெட்டைக்குடுமியிட வேண்டுமென அடம்<br />குளிப்பாட்டிட துடைக்க<br />உள்ளாடை சட்டைப்பாவாடை<br />பொட்டிட மையிட முகப்பவுடர்<br />சாக்ஸ் ஷீ அனைத்திற்கும் நான்தான் வேணும்<br />ஒருநாள் கழுவிவிடவும்<br />நான் வரவேண்டுமென அழுகை<br />சதா குற்றப்பத்திரிகை வாசிப்பாள் இவள்<br />ஒருநாள் என் செல்லம் பொறுக்காது<br />உச்சக்குரலில்<br />ஒருநாள் உன்னத்தான் கட்டிக்குவேன்னு நிக்கப்போறா<br />விஷம் கக்கினாள் சண்டாளி<br />பொறம்போக்கு பீத்தின்னப்போகுது பார் புத்தி<br />உங்கப்பன்கிட்ட நீ அப்படித்தான் கேட்டயா<br />விஷத்திற்கு விஷம்<br /><br />,,,,,,………///? ? ? ? /; ; ;” ;;;;;;;;;[[[<br />---- _____ \\\\ \ &amp;&amp;&amp;&amp; ^^^^^6$$4444<br />2222 *** ((9))0 &amp;7777%%%%%<br />+++++ ==== ^^^6 ^6666 ^^^66 ###33<br />Gsdjgfjh nvbsd பாபநாபாஎ<br />கேதனேகதபோ65,ஹ,,,ஹஇ,,ட்ஹ<br />$$$$$$$$$$$$$ Yuyuyu @@@@@@2<br />@#$%^*(&amp;:>?”{} ggeg gefg s d d rgy g g<br />((( 00000 _------ ))))000 0008888 ^^^^^6666^^^^<br />)))))) &amp;&amp;&amp; ^^^ 6 4444$$$$ #####!!!!!!! 3@$! %^*+_)(<br />¨ >>>>>>>:::”’<<””’’>>>>.. bhvj jn hh n<br />¨ 0000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000<br />நாளடைவில் முற்றிலும் பிறழ்ந்துவிட்டாள்<br />அவளுக்கு செய்ததெல்லாம்<br />இவளுக்கு செய்துகொண்டு நான்<br />செல்லக்குட்டி தற்போது விடுதியில் தங்கி<br />படித்துக்கொண்டிருக்கிறாள்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-6037163622652402555?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-69041573786137823952009-03-27T03:53:00.000-07:002009-03-27T07:12:16.500-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />தேனீர் நுரை<br />உதட்டு விளிம்பில் இருந்ததும்<br />சோற்றுப்பருக்கை நாசி நுனியில் இருந்ததும்<br />உதிர்ந்த சருகு கேசத்தில் செருகியிருந்ததும்<br />தோளில் எறும்பு ஊர்ந்ததும்<br />உதிர்ந்த இமைமுடி<br />விழியருகே ஒட்டியிருந்ததும்,,,,,,,,,,,,,,<br />பின்னான கணங்களின்<br />உறைந்த நிகழ்வுகளும்<br />எரிந்த பாம்புக்குளிகையின்<br />திக்கில்லாமல் காற்றிலலையும்<br />சாம்பலாய்<br />கூட்டி விட விட<br />படியும் புழுதியாய்<br />வாசல் கோலத்தின் பின்<br />அழிந்தும் அழியாத<br />நேற்றைய கோலமாய்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-6904157378613782395?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-82833774328345020022009-03-26T08:01:00.000-07:002009-03-26T09:33:46.175-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />கரப்பான் காதில் சென்று<br />மூக்கில் வந்து மலக்கிடங்கைவிட<br />நாற்றமென<br />பல்லி உள்நாக்கை<br />துடிப்படங்கும்வரை உள்ளுக்கிழுக்க<br />நண்டு தேர்ந்தது விழி<br />எழவு டப்டப்பென்று<br />உறங்கவிடாது என<br />இதயத்தின் அருகிருந்து நரி<br />சர்ப்பத்தின் தலை வாயிலிருந்து<br />வால் ஆசனவாயில்<br />மண்புழுவென நரம்புகளைத்<br />தின்னும் பெயரறியாப் பட்சி<br />சாளரவிளிம்பில் அணில்<br />தாழ்ந்த மரக்கிளையில் காகம்<br />நெடுக குரூரம் பழகிய மூளையை<br />விரைவாய் செல்லரித்தது<br />சுவை கொஞ்சம் குறைவென<br />புழுக்கள்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-8283377432834502002?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-82460360983034534852009-03-25T08:31:00.000-07:002009-03-25T08:35:10.530-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />புன்னகை ஒட்டிய முகங்கள்<br />நெகிழ வைத்த மேலாளர் நண்பர்கள்<br />காத்திருக்க வைக்காமல்<br />வந்துவிட்ட இவள்<br />காலியாயிருந்த பேருந்து<br />ஆழ்ந்து யோசிக்கிறேன்<br />ஒரு அவமானம்<br />ஓரேயொரு ஏமாற்றம்<br />வன்சொல்<br />எதிர்ப்பட்ட லாரிக்காரனும்<br />சாவுகிராக்கியெனவில்லை<br />இது ஒரு நாளா<br />மன்னிக்கவும்<br />இன்றைக்கு<br />கவிதையேதுமில்லை<br />உங்களை வெறுமனேயனுப்புவதில்<br />துயரம் மெல்ல கவிகிறது.<br /><br /><br /><br />( ஏதோ ஒரு ஓரமாய் எழுதிக்கொண்டிருக்கலாமென வந்து, நண்பர்கள் உசுப்பி ரணகளமாக்கியதில், இதழ்களுக்கு அனுப்ப அனுப்பியதையெல்லாம் அவ்விதழ்களும் வெளியிட்டுவிட, சட்டென்று என் எழுத்திற்கான கச்சாப்பொருட்களனைத்தும் (துயரம்) தீர்ந்துபோனதாய் உணர்ந்த கையறுநிலையில் இப்படித்தான் எழுதத்தோன்றியது )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-8246036098303453485?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-32121142101776534762009-03-24T06:01:00.000-07:002009-04-25T10:50:42.840-07:00<span class=""></span><br />அழைக்கும் பிம்பம், தலைப்பூச் சூடாத கவிதா நவீனவிருட்சம், உயிரோசை என இரண்டிலும் வெளிவந்திருப்பது மகிழ்ச்சி, சதுரங்கம் கவிதையும் வெளிவந்திருப்பதில் மகிழ்ச்சி. பின்வரும் சுட்டியில் வாசிக்கலாம்<br /><br /><br /><a href="http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/ContentDetails.aspx?cid=1123">http://www.uyirmmai.com/Uyirosai/ContentDetails.aspx?cid=1123</a><br /><br /><br />உயிரோசை இதழுக்கு அனேக நன்றிகள்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-3212114210177653476?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-41462388560466340802009-03-23T05:58:00.000-07:002009-03-23T06:17:05.722-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Yg0o-qeCsNc/SceJqDhpFiI/AAAAAAAAAAM/rKjRiWNDuys/s1600-h/appas.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316369240728081954" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 272px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Yg0o-qeCsNc/SceJqDhpFiI/AAAAAAAAAAM/rKjRiWNDuys/s320/appas.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div><span class=""></span> </div><div>ஆத்மாநாமை<br />ரோஜாப்பதியன்கள் தேடிக்கொண்டிருக்கிறது<br /><br />கோபிகிருஷ்ணனின்<br />டேபிள் டென்னிஸ் சத்தமும்<br />உள்ளேயிருந்து சில குரல்களும<br />கேட்டுக்கொண்டேயிருக்கிறது<br /><br />இப்படியிருக்க இருவரும்<br />சுயஅழிப்பில் மீட்சியடைந்தனர்<br /><br /><br />ப சிங்காரம்<br />எல்லோரும் தனியாகவே<br />இருக்கிறோமெனச் சென்றார்<br /><br />நகுலன்<br />சூரல் நாற்காலியையும்<br />கோட் ஸ்டாண்டையும்<br />கால்சுற்றும் பூனையையும் விட்டு<br />சுசிலாவை அடைந்தார்<br /><br />ஆதவனை அருவி<br />தாகம் தீர்த்துக்கொண்டது<br /><br />வாழ்வைக் கொண்டாடிய<br />ஜி நாகராஜனை<br />சாவு துணைக்கழைத்துக்கொண்டது<br /><br />ஸ்டெல்லா புரூஸ்<br />துணையிழந்து<br />வாழமுடியாமல் போனார்<br /><br />சுந்தர ராமசாமி<br />ஒரு வேடந்தாங்கல்<br />புலம் பெயர்ந்து மறைந்தது<br /><br />கற்றதையும் பெற்றதையும்<br />கற்பித்த சுஜாதா<br />காலம் ஆனார்<br /><br />இருத்தலியம் பேசிய<br />அப்பாஸ்<br />நகுலன் சொன்னது போல<br />இல்லாமல் போய்விட்டார்<br /><br />வர வர குறைகிறது<br />இருப்பின் மீதான ஈர்ப்பு<br /><br />(எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் அவர்களின் வலைத்தளத்தில் இச்செய்தியை வாசிக்கையில் சூழ்ந்த வெறுமையில் மனம் தத்தளித்தது. அப்பாஸ் அவர்களின் கவிதைகளும், பாவண்ணனின் உரையும் அத்தளத்தின் சுட்டியில் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. எழுத்தாளர் கடற்கரய் அப்பாஸ் அவர்களின் புகைப்படத்தை தன் வலைப்பூவில் வெளியிட்டிருந்தார், நன்றி. முகவரி <a href="http://thesanthri.blogspot.com/">http://thesanthri.blogspot.com/</a> )<br /></div><div></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-4146238856046634080?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-55819145245760246782009-03-21T09:45:00.000-07:002009-04-25T10:53:00.548-07:00<strong>எஸ்.வைத்தீஸ்வரன், ஞானக்கூத்தன், ஆத்மாநாம்</strong>,,,,,, என எப்பேர்ப்பட்ட படைப்பாளிகள் புழங்கிய இலக்கியப் பாரம்பர்யமிக்க சிற்றிதழ் நவீனவிருட்சம். <a href="http://navinavirutcham.blogspot.com/">http://navinavirutcham.blogspot.com/</a><br /><br />இதழ்களுக்கு அனுப்ப வேண்டுமா கவிதைகளை என்பது கூட தெரியாமலிருந்த எனக்கு, <strong>ச.முத்துவேல், அனுஜன்யா ( இவர்கள் கவிதைளும் நவீனவிருட்சத்தில் வெளிவந்திருக்கிறது ) மற்றும் ஆதவா</strong> அவர்கள் (மிக்க நன்றி) நினைவுறுத்தி அனுப்பச்சொல்லினர்.( நான் மிகவும் நேசிப்பவர்கள் )<br />நானும் அனுப்ப மதிப்பிற்குரிய <strong>எழுத்தாளர், நவீனவிருட்சம் ஆசிரியர் அழசியசிங்கர் அவர்கள்</strong> தன் வலைப்பூவில் வெளியிட்டு நெகிழ்விலாழ்த்திவிட்டார். மிக்க நன்றி,,,,,,,<br /><br />என் <strong>அழைக்கும் பிம்பத்தையும், தலைப்பு சூடாத கவிதாவையும்</strong> என் இம்மாத வலைப்பதிவு காப்பபகத்திலும்,<br />பின்வரும் முகவரியிலும் சுட்டி வாசிக்கலாம்.<br /><br />. <a href="http://navinavirutcham.blogspot.com/">http://navinavirutcham.blogspot.com/</a><br /><br />என்னுடைய இயற்பெயரில் வெளியிட்டு விட்டார், ( <strong>செ.செந்தில்வேல்</strong> ) , என் இணைய நண்பர்கள் என் இயற்பெயரை அறியும்படி ஆகிவிட்டது. இதுநாள் வரை காத்துவந்த மர்மம் உடைபட்டுவிட்டது.<br /><br />நேற்று நான் மிகவும் நேசிக்கும் மதிக்கும் படைப்பாளிகளுள் ஒருவர் <strong>ஜ்யோவ்ராம்சுந்தர்</strong> அவர்கள் தன்னுடைய வலைப்பதிவில் என்னை அறிமுகப்படுத்தி நெகிழவைத்தார். அதற்கான நன்றிக்கடிதத்தையும் பின்னூட்டத்தில் காணலாம்.<br /><br /><a href="http://jyovramsundar.blogspot.com/">http://jyovramsundar.blogspot.com/</a><br /><br />நெகிழ்ச்சியில் என்னை உறைய வைக்கும் பெருமதிப்பிற்கும் அன்பிற்குமுரிய <strong>எழுத்தாளர் மாதவராஜ்</strong> ஐயா அவர்கள் தொடர்ந்து வாசித்து கருத்துக்கள் சொல்லி உற்சாகப்படுத்திவருகிறார்.<br /><br />மற்றும் பலர் வாசித்து வாழ்த்தி குறைகளைச் சுட்டி ஊக்கப்படுத்தி வருகிறார்கள் (எல்லோர் பெயரையும் குறிப்பிடவேண்டும்). எட்டு மாதகாலமாக வலைப்பூ எப்படி துவங்குவதென்றும் ( அப்போ தான் தெரியும் இப்படியொன்னு இருப்பதே ) பின்னூட்டம் எப்படியிடுவதென்றும் தெரியாமல் வாசித்து வந்திருக்கிறேன். கணிணியும் தட்டச்சும் (அறைகுறை) ஒரு வருடமாகத் தான் தெரியும் ( கற்றுக்கொடுத்தவர்களுக்கு இந்நேரத்தில் நன்றி சொல்ல கடமைப்பட்டிருக்கிறேன் )<br /><br />இதுவரை வாசித்தவர்களுக்கும், பின்னூட்டமிட்டமிட்டு உற்சாகப்படுத்தியவர்களுக்கும், இனி என் வலைப்பூவிற்கு வரப்போகிறவர்களுக்கும்<br /><br />மிக்க நன்றி,,,,,,,,,,,,,,,,,,<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-5581914524576024678?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>யாத்ராhttp://www.blogger.com/profile/06781476619973172450noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-7351856397699228041.post-9187579854558672252009-03-21T06:01:00.000-07:002009-03-21T06:04:14.175-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />விரல்களில் வருடி பற்றி<br />முத்தங்களிட்டு<br />கடைசியில் மிதி<br />வாழ்ந்த கணங்களின் எச்சமாய்<br />மிதிபட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம்<br />கைவிடப்படல் வழமையே<br />சுகிக்க சுகிக்க<br />கரைந்தோம்<br />பின்பு வேறொன்று<br />தேவையுணர்கையிலெல்லாம்<br />ஒவ்வொன்று<br />கசந்தால்<br />இன்னொன்று<br />ஏகபத்தினி விரதன்<br />வேடம் தான் உறுத்துகிறது<br />புனிதபிம்பம்<br />கூறுபடுவது பொறுக்காது<br />பிரம்மச்சர்யம் பூணுவதாயும்<br />பொய்யுரைக்கிறாய்<br />அழிக்கும் பிரயத்தனங்கள் கடந்து<br />சில கணமேனும்<br />மறைந்ததன் தடயமாய்<br />வாழும் வாசம் புலப்படுத்திவிடும்<br />எங்களுடனான<br />சகவாசத்தை<br />இப்படிக்கு<br />உனக்காக<br />சுவாசித்தே உயிர்நீத்த<br />சிகரெட்.....................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7351856397699228041-918757985455867225?l=yathrigan-yathra.blogspot.com' alt='' /></div>